1Czemu się wzburzyli pogani, a ludzie rozmyślali próżne rzeczy? 2Stanęli wespół królowie ziemscy a książęta zeszli się w gromadę przeciw Panu i przeciw Chrystusowi jego: 3Potargajmy związki ich i zrzućmy z siebie jarzmo ich. 4Który mieszka w niebiesiech, naśmieje się z nich, a Pan szydzić z nich będzie. 5Tedy będzie mówił do nich w gniewie swoim i w zapalczywości swej potrwoży je. 6A jam jest postanowion królem od niego nad Syjonem, górą świętą jego, opowiadając przykazanie jego. 7PAN rzekł do mnie: Tyś jest synem moim, jam ciebie dziś zrodził. 8Żądaj ode mnie i dam ci pogany dziedzictwo twoje a osiadłość twą kraje ziemie. 9Będziesz je rządził laską żelazną, a jako naczynie garnczarskie pokruszysz je. 10A teraz, królowie, rozumiejcie, ćwiczcie się, którzy sądzicie ziemię. 11Służcie PANU w bojaźni a radujcie się mu ze drżeniem. 12Chwyćcie się nauki, by się kiedy nie rozgniewał Pan i nie poginęliście z drogi sprawiedliwej,
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...








Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?