1Na koniec: Psalm Dawidowi. 2Wyrwi mię, PANIE, od człowieka złego, od męża złośliwego wyrwi mię. 3Którzy myślili nieprawości w sercu, cały dzień stawiali bitwy. 4Zaostrzyli języki swe jako wężowe, jad źmijów pod ich wargami. 5Zachowaj mię, PANIE, od ręki grzesznika a od ludzi niesprawiedliwych wyrwi mię. Którzy myślili wywrócić kroki moje, 6zakryli pyszni sidła na mię i powrozy rozciągnęli na sidło, zastawili mi przy szcieżce obrazę. 7Rzekłem Panu, tyś jest Bóg mój: wysłuchaj, PANIE, głos prośby mojej! 8PANIE, Panie, mocy zbawienia mego, zasłoniłeś głowę moję w dzień wojny. 9Nie podaj mię, PANIE, nad wolą moję, grzesznikowi: myślili przeciwko mnie, nie opuszczaj mię, by się snadź nie podnieśli. 10Głowa oblężenia ich i praca warg ich okryje je. 11Będą na nie padać węgle, wrzucisz je w ogień, w nędzach nie wytrwają. 12Człowiek języczny nie będzie poszczęścion na ziemi, człowieka niesprawiedliwego złości ułowią na zatracenie. 13Poznałem, że PAN uczyni sprawiedliwość ubogiemu i pomstę nędznemu.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?