1Na koniec: na oktawę, Psalm Dawidowi. 2Zbaw mię, PANIE, bo ustał święty, bo umniejszyły się prawdy od synów ludzkich. 3Marne rzeczy mówili każdy do bliźniego swego, wargi zdradliwe w sercu i sercu mówili. 4Niech zatraci PAN wszelkie usta zdradliwe i język hardzie mówiący. 5Którzy mówili: Język nasz uwielmożemy, usta nasze za nami są, któż jest Panem naszym? 6Dla nędze niedostatecznych i dla wzdychania ubogich teraz powstanę, mówi PAN. Postawię w zbawieniu, śmiele będę poczynał w nim. 7Słowa PANSKIE, słowa czyste: srebro w ogniu doświadczone, próbowane ziemi, siedmkroć przeczyścione. 8Ty, PANIE, zachowasz nas i będziesz nas strzegł od rodzaju tego na wieki.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?