Biblia Jakuba Wujka
Księga Psalmów 119:118
119:1

Alef
119:2

Błogosławieni, którzy się pilno pytają o świadectwach jego, szukają go ze wszytkiego serca.
119:3

Nie chodzili bowiem w drogach jego, którzy nieprawość czynią.
119:4

Tyś rozkazał, aby przykazania twego strzeżono barzo.
119:5

Daj Boże, aby się prostowały drogi moje, ku strzeżeniu usprawiedliwienia twoich.
119:6

Tedy się nie zawstydzę, gdy wejźrzę we wszytkie rozkazania twoje.
119:7

Wyznawać ci będę w prostości serca, przeto żem się nauczył sądów sprawiedliwości twojej.
119:8

Sprawiedliwości twoich będę strzec: nie opuszczaj mię do końca.
119:9

Bet
119:10

Ze wszytkiego serca mego szukałem ciebie: nie odpędzaj mię od mandatów twoich.
119:11

W sercu moim skryłem słowa twoje, abych nie grzeszył tobie.
119:12

Błogosławionyś jest, PANIE: naucz mię sprawiedliwości twoich.
119:13

Wargami moimi opowiadałem wszytkie sądy ust twoich.
119:14

Kochałem się w drodze świadectw twoich, jako we wszytkich bogactwach.
119:15

Będę się ćwiczył w rozkazaniach twoich i przypatrzę się drogam twoim.
119:16

Będę rozmyślał w sprawiedliwościach twoich: nie zapomnię mów twoich.
119:17

Gimel
119:18

Odsłoń oczy moje, a przypatrzę się dziwom zakonu twego.
119:19

Jestem ja gościem na ziemi: nie kryj przede mną mandatów twoich.
119:20

Pragnęła dusza moja, żądać sprawiedliwości twoich na każdy czas.
119:21

Zgromiłeś pyszne: przeklęci, którzy odstępują od mandatów twoich.
119:22

Oddal ode mnie pohańbienie i wzgardę: bom się badał o świadectwach twoich.
119:23

Bo i książęta siadały i przeciwko mnie mówiły, ale sługa twój ćwiczył się w sprawiedliwościach twoich.
119:24

Bo i świadectwa twoje są rozmyślanie moje, i sprawiedliwości twoje radą moją.
119:25

Dalet
119:26

Drogi moje rozpowiedziałem i wysłuchałeś mię: naucz mię sprawiedliwości twoich.
119:27

Naucz mię drogi sprawiedliwości twoich, a będę się ćwiczył w cudach twoich.
119:28

Drzymała dusza moja od tesknice: posil mię w słowiech twoich.
119:29

Drogę nieprawości oddal ode mnie, a w zakonie twoim smiłuj się nade mną.
119:30

Obrałem drogę prawdy, nie zapomniałem sądów twoich.
119:31

Przystałem do sądów twoich, PANIE: nie zawstydzaj mię.
119:32

Bieżałem drogą mandatów twoich, gdyś rozszerzył serce moje.
119:33

He
119:34

Daj mi zrozumienie, a będę się badał zakonu twego i będę go strzegł ze wszytkiego serca mego.
119:35

Prowadź mię szcieżką mandatów twoich: bom jej pragnął,
119:36

Nakłoń serce moje ku świadectwom twoim, a nie ku łakomstwu:
119:37

Odwróć oczy moje, aby nie patrzały na próżność, ożyw mię w drodze twojej.
119:38

Potwierdź słudze twemu wyrok twój, w bojaźni twojej.
119:39

Odetni pohańbienie moje, któregom się obawiał, abowiem sądy twoje ucieszne.
119:40

Otom pożądał mandatów twoich: ożyw mię w sprawiedliwości twojej.
119:41

Waw
119:42

I odpowiem tym, którzy mi urągają, słowo: iżem nadzieję miał w słowiech twoich.
119:43

A nie odejmuj nigdy z ust moich słowa prawdy, gdyżem barzo nadzieję miał w sądziech twoich.
119:44

I będę strzegł zakonu twego zawżdy, na wieki i na wieki wieku.
119:45

I chodziłem na przestrzeństwie, iżem pilnie szukał przykazania twego.
119:46

I mówiłem o świadectwach twoich przed oczyma królów, a nie wstydziłem się.
119:47

I rozmyślałem w przykazaniach twoich, którem umiłował.
119:48

I podniosłem ręce swe ku mandatom twoim, którem umiłował, i ćwiczyłem się w sprawiedliwościach twoich.
119:49

Zain
119:50

To mię cieszyło w utrapieniu moim, bo wyrok twój ożywił mię.
119:51

Pyszni barzo niesprawiedliwie czynili, a nie odstąpiłem od zakonu twego.
119:52

Pamiętałem, PANIE, na sądy twoje od wieku i ucieszyłem się.
119:53

Mdłość mię zdymowała dla grzeszników opuszczających zakon twój.
119:54

Pieśniami były mi ustawy twoje na miejscu pielgrzymowania mego.
119:55

Pamiętałem w nocy na imię twoje, PANIE, i strzegłem zakonu twego.
119:56

To mi się zstało, iżem pilnie szukał sprawiedliwości twoich.
119:57

Het
119:58

Prosiłem oblicza twego ze wszytkiego serca mego: smiłuj się nade mną według mowy twojej.
119:59

Rozmyślałem drogi moje, a obracałem nogi moje ku świadectwom twoim.
119:60

Jestem gotów, a nie strwożyłem się, abych strzegł mandatów twoich.
119:61

Powrozy grzeszników uplotły mię, a nie przepomniałem zakonu twego.
119:62

Wstawałem o północy, abych ci wyznawał dla sądów sprawiedliwości twojej.
119:63

Uczestnikiem ja jestem wszytkich, którzy się boją ciebie i strzegą przykazania twego.
119:64

Miłosierdzia twego, Panie, pełna jest ziemia, naucz mię sprawiedliwości twoich.
119:65

Tet
119:66

Naucz mię dobroci i karności, i umiejętności, bom uwierzył mandatom twoim.
119:67

Pierwej, niżlim był uniżon, jam wykroczył, dlatego strzegłem wyroku twego.
119:68

Dobryżeś ty: a według dobrotliwości twojej naucz mię sprawiedliwości twojej.
119:69

Rozmnożyła się nade mną nieprawość pysznych, a ja ze wszytkiego serca będę się badał mandatów twoich.
119:70

Zsiadło się jako mleko serce ich, a jam rozmyślał w zakonie twoim.
119:71

Dobrze na mię, iżeś mię uniżył, abych się nauczył sprawiedliwości twoich.
119:72

Lepszy mi jest zakon ust twoich, niżli tysiące złota i srebra.
119:73

Jod
119:74

Którzy się ciebie boją, ujźrzą mię i rozweselą się, iżem barzo nadzieję miał w słowiech twoich.
119:75

Poznałem, PANIE, że sprawiedliwość sądy twoje, a w prawdzie twojej uniżyłeś mię.
119:76

Niechaj będzie miłosierdzie twoje, aby mię cieszyło, według wyroku twego słudze twemu.
119:77

Niechaj na mię przyjdą litości twoje, a będę żył, bo zakon twój jest rozmyślanie moje.
119:78

Niechaj będą zawstydzeni hardzi, bo niesłusznie niesprawiedliwość nade mną czynili, a ja będę się ćwiczył w mandatach twoich.
119:79

Niech się obrócą do mnie, którzy się boją ciebie i którzy znają świadectwa twoje.
119:80

Niech będzie serce moje niepokalane w sprawiedliwościach twoich, abym się nie zawstydził.
119:81

Kaf
119:82

Ustały oczy moje czekając obietnice twojej, mówiąc: Kiedyż mię pocieszysz?
119:83

Bom się zstał jako łagiew skórzana na mrozie, nie zapomniałem sprawiedliwości twoich.
119:84

Wieleż jest dni sługi twego? Kiedyż uczynisz z przeszladowników moich sprawiedliwość?
119:85

Powiadali mi złośnicy baśni, ale nie jako twój zakon.
119:86

Wszytkie przykazania twoje prawdą; przeszladowali mię niesprawiedliwie, ratuj mię!
119:87

Bez mała mię nie dokończyli na ziemi, a ja nie opuszczałem mandatów twoich.
119:88

Według miłosierdzia twego ożyw mię, a będę strzegł świadectw ust twoich.
119:89

Lamed
119:90

Do rodzaju i rodzaju prawda twoja, ugruntowałeś ziemię i trwa.
119:91

Zrządzeniem twoim dzień trwa, abowiem tobie wszytko służy.
119:92

Jedno, że zakon twój jest rozmyślaniem moim, tedy bych był zginął w uniżeniu swoim.
119:93

Na wieki nie przepomnię sprawiedliwości twoich, boś mię przez nie ożywił.
119:94

Twójciem ja, zbawże mię: bociem szukał sprawiedliwości twoich.
119:95

Na mię czekali złośnicy, aby mię zatracili, zrozumiałem świadectwa twoje.
119:96

Wszelkiej doskonałości widziałem koniec: barzo szerokie przykazanie twoje.
119:97

Mem
119:98

Nad nieprzyjacioły moje mądrymeś mię uczynił przykazaniem twoim: bo wiecznie jest ze mną.
119:99

Nad wszytkie uczyciele moje zrozumiałem: bo świadectwa twoje są rozmyślanie moje.
119:100

Nad starce zrozumiałem: iżem się dowiadował mandatów twoich.
119:101

Od wszelakiej złej drogi hamowałem nogi moje, abych strzegł słów twoich.
119:102

Nie odstępowałem od sądów twoich, boś ty mnie zakon ustawił.
119:103

Jako wdzięczne podniebieniu memu słowa twoje, nad miód ustam moim.
119:104

Z przykazania twego zrozumiałem, przeto żem miał w nienawiści wszelką drogę nieprawości.
119:105

Nun
119:106

Przysiągłem i postanowiłem strzec sądów sprawiedliwości twojej.
119:107

Jestem zewsząd uniżony, PANIE, ożyw mię według słowa twego.
119:108

Dobrowolne ust moich przyjmi wdzięcznie, PANIE, a naucz mię sądów twoich.
119:109

Dusza moja zawżdy w rękach moich i nie zapomniałem zakonu twego.
119:110

Zastawiali grzesznicy sidło na mię i nie zabłądziłem od mandatów twoich.
119:111

Dostałem dziedzictwem świadectw twoich na wieki: bo są radością serca mego.
119:112

Nakłoniłem serca swego, abych czynił sprawiedliwości twoje na wieki dla odpłaty.
119:113

Samech
119:114

Pomocnik i obrońca mój jesteś ty, a jam barzo nadzieję miał w słowie twoim.
119:115

Odstąpcie ode mnie złośnicy, a będę się wywiadował mandatów Boga mego.
119:116

Broń mię według wyroku twego i niechaj żywię, a nie zawstydzaj mię w oczekiwaniu moim.
119:117

Wspomóż mię a zbawion będę i będę rozmyślał w sprawiedliwościach twoich zawżdy.
119:118

Wzgardziłeś wszytkie odstępujące od sądów twoich, bo nieprawa myśl ich.
119:119

Poczytałem za przestępce wszytkie grzeszniki ziemie, przetożem umiłował świadectwa twoje.
119:120

Przebij bojaźnią twoją ciało moje, bom się bał sądów twoich.
119:121

Ajin
119:122

Przyjmi sługę twego ku dobremu, niech mię nie potwarzają hardzi.
119:123

Oczy moje ustały pragnąc zbawienia twego i wyroków sprawiedliwości twojej.
119:124

Uczyń z sługą twym według miłosierdzia twego, a naucz mię sprawiedliwości twoich.
119:125

Sługaciem ja twój, daj mi rozumienie, abych umiał świadectwa twoje.
119:126

Czas czynić, PANIE: rozmiotali zakon twój.
119:127

Przetożem umiłował mandaty twoje, nad złoto i nad topazjon.
119:128

Dlategoż według wszytkich mandatów twoich sprawowałem się, wszelką drogę nieprawą miałem w nienawiści.
119:129

Pe
119:130

Wykład słów twoich oświeca i daje wyrozumienie malutkim.
119:131

Otworzyłem usta moje i wziąłem w się ducha: iżem pragnął przykazania twego.
119:132

Wejźrzyż na mię a smiłuj się nade mną, według sądu miłujących imię twoje.
119:133

Kroki moje prostuj według słowa twego, a niech nade mną żadna niesprawiedliwość nie panuje.
119:134

Wykup mię od potwarzy ludzi i będę strzegł mandatów twoich.
119:135

Oblicze twe rozświeć nad sługą twoim a naucz mię sprawiedliwości twoich.
119:136

Strumienie łez wypuściły oczy moje: iż nie strzegły zakonu twego.
119:137

Cade
119:138

Przykazałeś sprawiedliwość świadectwa twoje i prawdę twoję barzo.
119:139

Wysuszyła mię zapalczywość moja, iż zapomnieli słów twoich nieprzyjaciele moi.
119:140

Ogniste barzo słowo twoje, a sługa twój rozmiłował się go.
119:141

Młodzieniaszkiem jestem ja i wzgardzony, nie zapomniałem sprawiedliwości twoich.
119:142

Sprawiedliwość twoja sprawiedliwość na wieki, a zakon twój prawda.
119:143

Ucisk i utrapienie ogarnęły mnie, mandaty twoje są rozmyślaniem moim.
119:144

Sprawiedliwość świadectwa twoje na wieki: daj mi rozum, a żyć będę.
119:145

Kof
119:146

Wołałem ktobie, zbaw mię, abych strzegł mandatów twoich.
119:147

Uprzedziłem barzo rano i wołałem: iżem barzo nadzieję miał w słowiech twoich.
119:148

Uprzedzały oczy moje do ciebie na świtaniu, abych rozmyślał słowa twoje.
119:149

Usłysz głos mój, PANIE, według miłosierdzia twego, a według sądu twego ożywiaj mię.
119:150

Przybliżyli się przeszladownicy moi ku nieprawości, a oddalili się od zakonu twego.
119:151

Bliskoś ty jest, PANIE, a wszytkie drogi twoje prawda.
119:152

Z początku poznałem świadectwa twoje, że na wieki ugruntowałeś je.
119:153

Resz
119:154

Osądź sąd mój a odkup mię, dla słowa twego ożyw mię.
119:155

Daleko od grzeszników zbawienie: bo sprawiedliwości twoich nie szukali.
119:156

Litości twoje mnogie, PANIE, ożyw mię według sądu twego.
119:157

Wiele tych, którzy mię przeszladują i trapią mię: nie uchyliłem się od świadectw twoich.
119:158

Widziałem przestępce a schnąłem, że nie strzegli wyroków twoich.
119:159

Obacz, żem umiłował mandaty twoje, PANIE, ożyw mię według miłosierdzia twego.
119:160

Początek słów twoich prawda, na wieki wszytkie sądy sprawiedliwości twojej.
119:161

Szin
119:162

Będę się ja weselił w wyrokach twoich, jako który nalazł korzyści wiele.
119:163

Nienawidziałem nieprawości i brzydziłem się, a zakon twój umiłowałem.
119:164

Siedmkroć przez dzień chwałęm tobie dawał, dla sądów sprawiedliwości twojej.
119:165

Pokój wielki tym, którzy zakon twój miłują, a nie mają obrażenia.
119:166

Oczekawałem zbawienia twego, PANIE, a mandatym twoje umiłował.
119:167

Strzegła dusza moja świadectw twoich i miłowała je barzo.
119:168

Chowałem mandaty twoje i świadectwa twoje, bo wszytkie drogi moje przed oczyma twemi.
119:169

Taw
119:170

Niechaj modlitwa moja wnidzie przed obliczność twoję, wyrwi mię według mowy twojej.
119:171

Będą wydawać wargi moje chwałę, gdy mię nauczysz sprawiedliwości twoich.
119:172

Będzie opowiadał język mój wyroki twoje, bo wszytkie mandaty twoje prawość.
119:173

Niech będzie ręka twoja, aby mię zbawiła, bom obrał mandaty twoje.
119:174

Pragnąłem zbawienia twego, PANIE, a zakon twój jest rozmyślanie moje.
119:175

Będzie żyć dusza moja i będzie cię chwalić, a sądy twe pomagać mi będą.
119:176

Zbłądziłem jako owca, która zginęła: szukaj sługi twego, bom nie zapomniał przykazania twego.