1u Żydów 109 2Boże chwały mojej, nie zamilczaj, boć usta grzesznika i zdrajce przeciwko mnie się otworzyły. 3Mówili przeciwko mnie językiem zdradliwym i ogarnęli mię mowami nienawistnemi, i walczyli na mię bez przyczyny. 4Miasto tego, co mię miłować mieli, uwłaczali mi: a jam się modlił. 5I oddawali mi złym za dobre, a nienawiścią za miłość moję. 6Postawie nad nim grzesznika, a diabeł niech stoi po prawicy jego. 7Gdy go sądzą, niech wynidzie potępiony, a modlitwa jego niech się w grzech obróci. 8Dni jego niechaj będą krótkie, a biskupstwo jego niechaj weźmie inny. 9Synowie jego niech będą sierotami, a żona jego wdową. 10Niech się tułający przenoszą synowie jego a niech żebrzą i niech będą wyrzuceni z mieszkania swego. 11Niech szperuje lichwiarz wszytkę majętność jego, a niech rozchwycą obcy prace jego. 12Niechaj nie ma pomocnika, a niech nie będzie, kto by się zlitował nad sirotami jego. 13Dzieci jego niech będą zniszczone, w jednym rodzie niech zginie imię jego. 14Niech przyjdzie na pamięć przed oczyma Pańskimi nieprawość ojców jego, a grzech matki jego niechaj nie będzie zgładzony. 15Niechaj będą przed PANEM zawżdy, a niech wyginie z ziemie pamiątka ich: 16Przeto że nie pamiętał czynić miłosierdzia. 17I przeszladował człowieka niedostatecznego i żebraka, a skruszonego na sercu, aby go zamordował. 18I umiłował przeklęctwo, i przyjdzie nań, i nie chciał błogosławieństwa, a będzie oddalone od niego. I oblókł się w przeklęctwo jako w szatę, i weszło jako woda we wnętrzności jego a jako oliwa w kości jego. 19Niechże mu będzie jako odzienie, którym się okrywa, i jako pas, którym się zawżdy opasuje. 20To dzieło tych, którzy mi u PANA uwłaczają, i którzy źle mówią przeciw duszy mojej. 21A ty, PANIE, Panie, uczyń ze mną dla imienia twego, abowiem słodkie jest miłosierdzie twoje. 22Wyzwól mię, bom ja jest ubogi i nędzny i serce me we mnie jest utrapione. 23Przeminąłem jako cień, kiedy schodzi, i jestem strząśniony jako szarańcza. 24Kolana moje zemdlały od postu, a ciało moje odmieniło się od oleju. 25A ja zstałem się u nich naśmiewiskiem patrzali na mię i kiwali głowami swymi. 26Wspomóżże mię, PANIE Boże mój, zbaw mię według miłosierdzia swego. 27A niech poznają, że to ręka twoja a żeś ty, PANIE, uczynił ją. 28Oni będą złorzeczyć, a ty racz błogosławić, którzy powstają przeciwko mnie niech będą zawstydzeni, a sługa twój będzie się weselił. 29Niechaj będą ci, którzy mi uwłóczą, sromotą obleczeni, a niech się przyodzieją jako dwoistym płaszczem zelżywością swoją. 30Będę barzo wyznawał PANU usty mymi a w pośrzód wiela chwalić go będę. 31Iż on stanął po prawej stronie ubogiego, aby wybawił od przeszladowców duszę moję.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?