1Pienie Psalmu samemu Dawidowi. 2Gotowe serce moje, Boże, gotowe serce moje, będę śpiewał i grał w chwale mojej. 3Powstań, chwało moja, powstań, arfo i cytro, wstanę na świtaniu! 4Będęć wyznawał między ludem, PANIE, a będę tobie śpiewał między narody. 5Abowiem wielkie jest nad niebiosa miłosierdzie twoje i aż pod obłoki prawda twoja. 6Wywyższże się nad niebiosa, Boże, a po wszytkiej ziemi chwała twoja. 7Aby byli wybawieni umiłowani twoi, wybaw prawicą twoją a wysłuchaj mię. 8Bóg mówił w świątnicy swojej: Rozweselę się i będę dzielił Sychimę, i Dolinę Namiotów pomierzę. 9Mój jest Galaad i mój Manasses, i Efraim, obrona głowy mojej. Juda, król mój, 10Moab, garniec nadzieje mojej, na Idumeą rozciągnę but mój, mnie cudzoziemcy zstali się przyjacioły. 11Któż mię doprowadzi do miasta obronnego, kto mię doprowadzi aż do Idumejej? 12Izali nie ty, Boże, któryś nas odrzucił i nie wynidziesz, Boże, z wojski naszemi? 13Daj nam ratunek w utrapieniu, boć omylne wybawienie człowiecze!
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?