1Alleluja. Wyznawajcie PANU, boć dobry, bo na wieki miłosierdzie jego. 2Któż wysłowi możności PANSKIE? Da w posłuch wszytkie chwały jego? 3Błogosławieni, którzy strzegą sądu, a czynią sprawiedliwość na każdy czas. 4Wspomni na nas, PANIE, w upodobaniu ludu twego, nawiedź nas przez zbawienie twoje, 5abyśmy oglądali dobra wybranych twoich i rozweselili się weselem ludu twego: abyś był pochwalon z dziedzictwem twoim. 6Zgrzeszyliśmyć z ojcy naszymi, niesprawiedliwieśmy czynili, nieprawość popełnili. 7Ojcowie naszy w Egipcie nie zrozumieli dziwów twoich, nie pamiętali na wielkość miłosierdzia twego. I draźnili, gdy wstępowali w morze, w morze czerwone. 8I wybawił je dla imienia swego, aby okazał możność swoję. 9I sfukał morze czerwone i wyschnęło, i przewiódł je przez głębokości jako przez puszczą. 10I wybawił je z ręki tych, którzy ich nienawidzieli, i wykupił je z ręki nieprzyjacielskiej. 11I okryła woda te, którzy ich ciążyli: jeden z nich nie został. 12I uwierzyli słowom jego i wysławiali chwałę jego. 13Prędko odprawili, zapomnieli uczynków jego a nie czekali rady jego. 14I byli zjęci chciwością na puszczy, i kusili Boga na miejscu bezwodnym. 15I dał im prośbę ich, i przepuścił nasycenie na dusze ich. 16I rozdraźnili Mojżesza w obozie, Aarona, świętego PANSKIEGO. 17Otworzyła się ziemia i pożarła Datana, i okryła zbór Abironów. 18I zapalił się ogień w ich zborze, płomień popalił grzeszniki. 19I uczynili cielca przy Horeb, i kłaniali się rycinie. 20I przemienili chwałę swą w podobieństwo cielca jedzącego trawę. 21Zapomnieli Boga, który je zbawił, który czynił wielkie rzeczy w Egipcie, 22dziwy w ziemi Cham, straszne rzeczy na czerwonym morzu. 23I rzekł, że je miał wytracić: by był Mojżesz wybrany jego nie zastawił się w przełomieniu przed oczyma jego, aby był odwrócił gniew jego, żeby ich nie wytracał. 24I za nic sobie nie mieli ziemie pożądliwej, nie wierzyli słowu jego. 25I szemrali w namiotach swoich, nie słuchali głosu PANSKIEGO. 26I podniósł rękę swoję na nie, aby je położył na puszczy. 27Ażeby porzucił nasienie ich między narody i rozproszył je po ziemiach. 28I poświęcili się Beel Fegorowi, i jedli ofiary umarłych. 29I wzruszyli go ku gniewu wynalazkami swemi, i zstał się w nich więtszy upadek. 30I stanął Finees, i ubłagał, i przestała porażka. 31I poczytano mu ku sprawiedliwości, od narodu do narodu aż na wieki. 32I wzruszyli go ku gniewu u wód sprzeciwieństwa, i utrapiony był Mojżesz dla nich. 33Że rozdraźnili ducha jego i wyraził usty swymi. 34Nie wygładzili poganów, o które im był PAN rzekł. 35I pomieszali się z pogany, i nauczyli się uczynków ich. 36I służyli rycinom ich, i zstało się im na upad. 37I ofiarowali syny swoje i córki swoje czartom. 38I wylewali krew niewinną, krew synów swoich i córek swoich, które ofiarowali rycinam Chananejskim. I splugawiona była ziemia krwiami 39i zeszpecona ich uczynkami, i cudzołożyli w wynalazkach swoich. 40I rozgniewał się PAN zapalczywością przeciw ludowi swemu, i obrzydził sobie dziedzictwo swoje. 41I podał je w ręce poganom, i panowali nad nim, którzy je mieli w nienawiści. 42I ciążyli je nieprzyjaciele ich, i byli uniżeni pod rękami ich. 43Często je wybawiał, ale oni do gniewu go przywodzili radami swymi i poniżeni byli dla nieprawości swoich. 44I widział, kiedy byli uciśnieni, i wysłuchał ich modlitwę. 45I wspomniał na testament swój, i żal mu było według wielkości miłosierdzia swego. 46I dał je na miłosierdzie, przed oczyma wszytkich, którzy je byli poimali. 47Wybawże nas, PANIE Boże nasz, a zgromadź nas z narodów, abyśmy wyznawali imieniowi twemu świętemu, a chlubili się w chwale twojej. 48Błogosławiony PAN Bóg Izraelski od wieku aż na wieki, a niechaj rzecze wszytek lud: Stań się, stań się!
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?