1Mądrość zbudowała sobie dom, wyciosała siedm filarów. 2Ofiarowała ofiary swoje, roztworzyła wino i stół swój wystawiła. 3Posłała dziewki swe (aby przyzwały) na zamek i na mury miejskie: 4Jeśli kto jest maluczkim, niechaj przydzie do mnie. 5I głupcom mówiła: Pódźcie, pożywajcie chleba mego i pijcie wino, którem wam roztworzyła. 6Opuśćcie dzieciństwo a żyjcie i chodźcie drogami roztropności. 7Kto uczy naśmiewcę, sam sobie krzywdę czyni, a kto strofuje niezbożnika, zmazę sobie rodzi. 8Nie karz naśmiewcę, aby cię nie miał w nienawiści, karz mądrego, a będzie cię miłował. 9Daj mądremu powód, a przyczyni mu się mądrości, nauczaj sprawiedliwego, a pokwapi się wziąć. 10Początek mądrości bojaźń PANSKA, a umiejętność świętych roztropność. 11Bo przez mię rozmnożą się dni twoje i przyczynią się tobie lata żywota. 12Jeśli będziesz mądrym, sam sobie będziesz, a będzieszli naśmiewcą, sam złe poniesiesz. 13Niewiasta głupia i wrzaskliwa, i pełna łudarstwa, a nic zgoła nie umiejąca, 14siedzi we drzwiach domu swego na stołku, na wyższym miejscu w mieście, 15aby wołała mijających drogą a idących drogą swoją: 16Kto jest maluczki, niechaj zstąpi do mnie. A głupcowi rzekła: 17Wody kradzione słodsze są, a chleb kryjomy smaczniejszy. 18A nie wiedział, że tam są obrzymowie i w głębokościach piekielnych goście jej.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?