Nawigacja

Biblia Jakuba Wujka
Księga Przysłów 7:20

¹Synu mój, strzeż mów moich, a przykazania moje zachowaj u siebie. ²Synu, strzeż przykazań moich, a będziesz żyw, i zakonu mego jako źrzenice oka twego. ³Przywiąż ji na palcach twoich, napisz ji na tablicach serca twego. ⁴Rzecz mądrości: Siostrą moją jesteś, a roztropność nazywaj przyjaciółką swoją: ⁵aby cię strzegła od obcej niewiasty, i od cudzej, która słowa swoje łagodnemi czyni. ⁶Bom oknem domu swego przez kratę wyglądał ⁷i ujźrzałem maluczkie, obaczyłem głupiego młodzieńca, ⁸który szedł przez ulicę przy kącie a wedle drogi domu jej poszedł ⁹zmierzkiem, pod wieczór, w ciemności nocnej i w mroku. ¹⁰A oto wyszła przeciw jemu niewiasta w ubierze wszetecznym, gotowa na łowienie dusz, ¹¹świegotliwa i błędna, niespokojna, i nie mogąc ostać się w domu swym na nogach swoich, ¹²to przed domem, to na ulicach, to przy kąciech zasadzkę czyniąc. ¹³I ująwszy młodzieńca pocałowała a niewstydliwą twarzą pochlebuje, mówiąc: ¹⁴Szlubiłam ofiary za zdrowie, dzisiam oddała szluby moje. ¹⁵Przetożem wyszła przeciw tobie pragnąc cię widzieć, i nalazłam. ¹⁶Usznurowałam powrózkami łóżko moje, usłałam je kobiercami wzorzystemi z Egiptu. ¹⁷Potrzęsłam pościel moję mirrą i aloesem i cynamonem. ¹⁸Pódźże, upijmy się piersiami i nakochajmy się w pożądanym obłapianiu aż do białego dnia. ¹⁹Bo nie masz męża w domu jego, jachał w daleką drogę. ²⁰Wziął z sobą worek pieniędzy: w pełniej księżyca ma się wrócić do domu swego. ²¹Usidliła go rozmaitą mową i łagodnością ust przyciągnęła go. ²²Wnet poszedł za nią, jako wół, gdy go na rzeź wiodą i jako baran poskakujący, a nie wiedząc, że do powroza głupiego ciągną, ²³aż przebije strzała wątrobę jego: jako gdyby ptak spieszył się do sidła, a nie wie, że idzie o niebezpieczeństwo dusze jego. ²⁴Teraz tedy, synu mój, słuchaj mię a bądź pilen słów ust moich. ²⁵Niechaj się nie unosi za drogami jej serce twoje i nie daj się zdradzać szcieżkam jej, ²⁶wielu bowiem zraniwszy powaliła i namocniejszy od niej są pozabijani. ²⁷Droga do piekła dom jej, przechodząca aż do gmachów śmierci.