Biblia Jakuba Wujka
Księga Przysłów 29:17
29:1

Człowiekowi, który karzącego twardym karkiem wzgardza, nagłe zginienie nań przyjdzie, a nie przyjdzie ku zdrowiu.
29:2

Kiedy się mnożą sprawiedliwi, będzie się radowało pospólstwo, gdy niezbożni władzą wezmą, wzdychać będzie lud.
29:3

Człowiek, który miłuje mądrość, uwesela ojca swego, ale który chowa wszeteczne niewiasty, utraci majętność.
29:4

Król sprawiedliwy wynosi ziemię, mąż łakomy wywróci ją.
29:5

Człowiek, który łagodnemi a obłudnemi słowy mówi przyjacielowi swemu, sieć zastawia na nogi jego.
29:6

Grzeszącego męża niesprawiedliwego uwikle sidło, a sprawiedliwy chwalić i weselić się będzie.
29:7

Zna sprawiedliwy sprawę ubogich, niezbożny nie rozumie umiejętności.
29:8

Ludzie zaraźliwi rozpraszają miasto, a mądrzy gniew odwracają.
29:9

Człowiek mądry będzieli się z głupim prawował, choć się gniewa, choć się śmieje, nie najdzie pokoju.
29:10

Mężowie krwawi nienawidzą prostego, ale sprawiedliwi szukają dusze jego.
29:11

Wszytkiego ducha swego pokazuje głupi, mądry odkłada i chowa na potym.
29:12

Pan, który rad słucha słów kłamliwych, wszytkie sługi ma niezbożne.
29:13

Ubogi a ten, który pożycza, zabieżeli sobie, obudwu PAN oświeca.
29:14

Król, który sądzi według prawdy ubogie, stolica jego będzie na wieki utwierdzona.
29:15

Rózga i karanie daje mądrość, ale dziecię puszczone na swą wolą, zawstydza matkę swoję.
29:16

Gdy się mnożą niezbożni, mnożyć się będą złości, a sprawiedliwi ujźrzą ich upadek.
29:17

Ćwicz syna twego, a ochłodzi cię i da kochanie duszy twojej.
29:18

Gdy ustanie proroctwo, rozproszy się lud, a kto strzeże zakonu, jest błogosławiony.
29:19

Niewolnik nie może być słowy ukarany, bo rozumie, co mówisz, a odpowiadać nie chce.
29:20

Widziałeś człowieka prędkiego do mówienia? Więcej się trzeba głupstwa spodziewać niż ukarania jego.
29:21

Kto w rozkoszy z młodu chowa sługę swego, potym go dozna krnąbrnego.
29:22

Człowiek gniewliwy wzbudza zwady, a kto jest prędki do gniewu, będzie ku zgrzeszeniu skłonniejszy.
29:23

Za pysznym chodzi uniżenie, a pokornego duchem ogarnie chwała.
29:24

Kto spółkuje ze złodziejem, ma w nienawiści duszę swoję, słucha poprzysięgającego, a nie wydaje.
29:25

Kto się boi człowieka, prędko upadnie, kto ma nadzieję w PANU, podniesion będzie.
29:26

Wiele szukają twarzy Pańskiej, a od PANA wychodzi sąd każdego.
29:27

Brzydzą się sprawiedliwi mężem niezbożnym, a niezbożni brzydzą się tymi, którzy są na prostej drodze. Syn strzegący słowa ujdzie zatracenia.