Biblia Jakuba Wujka
Księga Przysłów 20:7
20:1

Rozpustna rzecz wino i zwadliwe pijaństwo, ktokolwiek się w nich kocha, nie będzie mądrym.
20:2

Jako ryk lwi, tak i strach królewski: kto go draźni, grzeszy przeciw duszy swojej.
20:3

Poczciwość jest człowiekowi, który się odłącza od zwady, a wszyscy głupi wdawają się w swary.
20:4

Dla zimna leniwiec orać nie chciał: przetoż będzie żebrał lecie, a nie dadzą mu.
20:5

Jako woda głęboka, tak rada w sercu męża, ale człowiek mądry wyczerpnie ją.
20:6

Wiele ludzi miłosiernymi zowią, ale męża wiernego kto najdzie?
20:7

Sprawiedliwy, który chodzi w prostocie swojej, błogosławione po sobie syny zostawi.
20:8

Król, który siedzi na stolicy sądowej, rozprasza wszytko złe pojźrzeniem swoim.
20:9

Któż może mówić: Czyste jest serce moje, jestem próżen grzechu?
20:10

Waga i waga, miara i miara: oboje obrzydłe jest u Boga.
20:11

Po zabawach jego poznać dziecię, jeśli czyste i prawe są uczynki jego.
20:12

Ucho słuchające a oko widzące, PAN oboje uczynił.
20:13

Nie kochaj się w spaniu, aby cię ubóstwo nie ścisnęło, otwórz oczy swoje a najedz się chleba.
20:14

Złe jest, złe jest, mówi każdy kupujący, a odszedszy, tedy się będzie chwalił.
20:15

Jest złoto i obfitość pereł, i naczynie drogie usta umiejętności.
20:16

Weźmi suknią tego, który ręczył za obcego, a za obce weźmi fant od niego.
20:17

Słodki jest człowiekowi chleb kłamstwa: a potym napełnią się piaskiem usta jego.
20:18

Myśli poradami się utwierdzają, a rządem mają być sprawowane wojny.
20:19

Z tym, który objawia tajemnice a chodzi zdradliwie, a rozwodzi wargi swe, nie miej towarzystwa.
20:20

Kto złorzeczy ojcu swemu i matce, pochodnia jego zgaśnie wpośrzód ciemności.
20:21

Dziedzictwo, do którego się z przodku kwapią, na końcu błogosławieństwa mieć nie będzie.
20:22

Nie mów: Oddam złość; czekaj na PANA, a wybawi cię.
20:23

Brzydliwość jest u PANA waga i waga, szala zdradliwa nie jest dobra.
20:24

Od PANA bywają prostowane kroki męża, a któryż z ludzi może zrozumieć drogę swoję?
20:25

Upadek jest człowiekowi pożrzeć święte, a szlubiwszy odmienić.
20:26

Król mądry rozpądza niezbożniki i obraca na nie koło.
20:27

Duch człowieczy jest pochodnia PANSKA, która wypatruje wszytkie skrytości wnętrzne.
20:28

Miłosierdzie i prawda strzegą króla, a łaskawością umacnia się stolica jego.
20:29

Wesele młodych moc ich i ozdoba starych szedziwość.
20:30

Siność rany otrze złości, i razy we wnętrznościach brzucha.