1Wszelkie rozkazanie, które ja dziś przykazuję tobie, strzeż pilnie, abyś czynił, abyście mogli żyć i rozmnożeni byli, i wszedszy posiedli ziemię, o którą przysiągł PAN ojcom waszym. 2I pomnieć będziesz na wszytkę drogę, przez którą cię przeprowadził PAN Bóg twój przez czterdzieści lat po puszczy, aby cię trapił i doświadczył, ażeby wiadomo było, co w sercu twoim tkwiało, jeślibyś strzegł przykazania jego czyli nie. 3Trapił cię niedostatkiem i dał ci pokarm mannę, którejeś nie znał ty i ojcowie twoi, abyć okazał, iż nie samym chlebem żyje człowiek, ale wszelkim słowem, które wychodzi z ust PANSKICH. 4Odzienie twoje, którymeś się odziewał, namniej nie zwiotszało i noga twoja nie starła się. Oto czterdziesty rok jest. 5Abyś rozmyślił w sercu twoim, iż jako człowiek ćwiczy syna swego, tak PAN twój ćwiczył ciebie, 6abyś strzegł przykazania PANA Boga twego i chodził drogami jego, i bał się go. 7Abowiem PAN Bóg twój wprowadzi cię do ziemie dobrej, ziemie strumieni i wód, i źrzódeł, na której polach i górach wynikają rzek głębokości; 8ziemię pszenice, jęczmienia i winnic, w której figi i pomagranaty, i oliwnice się rodzą; ziemię oliwy i miodu. 9Gdzie bez wszego niedostatku będziesz jadł chleb twój i wszytkich rzeczy dostatku zażywać będziesz, której kamienie są żelazo, a z gór jej kruszce miedzi kopają: 10abyś, gdy będziesz pożywał i nasycisz się, błogosławił PANA Boga twego za ziemię niepospolitą, którąć dał. 11Pilnujże a strzeż się, abyś kiedy nie zapomniał PANA Boga twego a nie zaniedbał przykazania jego i sądów, i Ceremonij, które ja dziś przykazuję tobie, 12by zaś, gdy się najesz i nasycisz, domów pięknych nabudujesz i namieszkasz się w nich, i będziesz miał stada krów i trzody owiec, srebra i złota i wszytkich rzeczy dostatek, 13nie podniosło się serce twoje i nie wspomniałbyś PANA Boga twego, który cię wywiódł z ziemie Egipskiej, z domu niewolej, 14i był przewodnikiem twoim na puszczy wielkiej i strasznej, na której był wąż tchem palący, i niedźwiadek, i żmija, a żadnej zgoła nie było wody; 15który wywiódł strumienie z twardej skały 16i karmił cię manną na puszczy, której nie znali ojcowie twoi, a utrapiwszy cię i doświadczywszy, na ostatek zmiłował się nad tobą, 17abyś nie rzekł w sercu twoim: Siła moja a moc ręki mojej to mi wszytko sprawiły. 18Ale żebyś pomniał na PANA Boga twego, że on tobie sił dodał, aby wypełnił swe przymierze, o które przysiągł ojcom twoim, jako dzień dzisiejszy pokazuje. 19Ale jeśli zapomniawszy PANA Boga twego pójdziesz za Bogami cudzymi a będziesz im służył i kłaniał się im: oto teraz przepowiadam tobie, że koniecznie zginiesz. 20Jako narodowie, które wygubił PAN na weszcie twoje, tak i wy zaginiecie, jeśli nie będziecie posłuszni głosu PANA Boga waszego.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?