1Nie ujźrzysz wołu brata twego abo owcę błądzącą i miniesz, ale przywiedziesz bratu twemu, 2chociaż nie jest bliski brat twój ani go znasz: przywiedziesz do domu twego i będą u ciebie, póki ich szukać będzie twój brat i odbierze. 3Także uczynisz z osłem i z szatą, i z każdą rzeczą brata twego, która by zginęła: jeśli ją najdziesz, nie zaniedbaj jakoby cudzej. 4Jeśli ujźrzysz osła brata twego abo wołu, a on padł na drodze, nie przeniesiesz okiem, ale z nim podniesiesz. 5Nie oblecze się niewiasta w męskie odzienie ani mąż używać będzie szaty niewieściej: bo brzydki jest u PANA, który to czyni. 6Jeśli idąc w drodze na drzewie abo na ziemi gniazdo ptasze najdziesz, a matkę na ptaszętach abo na jajcach siedzącą, nie poimasz jej z dziećmi, 7ale odlecieć dopuścisz mając poimane dzieci, abyć się dobrze działo a długi czas żył. 8Gdy zbudujesz dom nowy, uczynisz mur dachu wokoło, aby nie była wylana krew w domu twoim, a byłbyś winien, gdyby się kto zemknął i spadł na dół. 9Nie będziesz posiewał winnice twej różnym nasieniem, by się i siew, któryś siał, i co się rodzi z winnice, zaraz nie poświęciło. 10Nie będziesz orał wołem pospołu i osłem. 11Nie obleczesz się w szatę, która z wełny i ze lnu jest utkana. 12Sznurki na krajach poczynisz na czterech końcach płaszcza twego, którym się odziewać będziesz. 13Jeśli mąż pojmie żonę, a potym by ją miał w nienawiści 14i szukałby przyczyn, dla których by ją opuścił, zarzucając jej złą sławę, i rzekłby: Pojąłem tę żonę i wszedszy do niej, nie nalazłem ją panną, 15wezmą ją ociec i matka jej i przyniosą z sobą znaki panieństwa jej do starszych miasta, którzy są w bramie, 16i rzecze ociec: Córkę moję dałem temu za żonę, którą, iż ma w nienawiści, 17kładzie na nię złą sławę, że powiada: Nie nalazłem córki twojej panną, a oto te są znaki panieństwa córki mojej: i rozwiną odzienie przed starszymi miasta, 18i poimają starszy onego miasta męża i ubiją go 19skazując go nadto na sto syklów srebra, które da ojcowi dziewki, iż puścił złą sławę na pannę Izraelską i będzie ją miał za żonę, i nie będzie jej mógł opuścić przez wszytkie dni żywota swego. 20A jeśli prawda jest, co zarzucał, i nie nalazło się w dziewce panieństwo: 21wyrzucą ją ze drzwi domu ojca jej i kamieńmi stłuką ją mężowie miasta onego i umrze, bo uczyniła hańbę w Izraelu, że nierząd popełniła w domu ojca swego; a odejmiesz złe z pośrzód siebie. 22Jeśliby mąż spał z żoną drugiego, oboje umrze, to jest cudzołożnik i cudzołożnica, a odejmiesz złe z Izraela. 23Jeśliby dzieweczkę pannę zrękował mąż, a nalazłby ją kto w mieście i leżałby z nią, 24oboje wywiedziesz do brony miasta onego i kamieńmi utłoczeni będą: dziewka, że nie wołała będąc w mieście; mężczyzna, iż poniżył żonę bliźniego swego, a odejmiesz złe z pośrzód siebie. 25Ale jeśli na polu nalazł mąż dziewkę, która zrękowana jest, a uchwyciwszy leżałby z nią, on sam umrze: 26dziewka nic cierpieć nie będzie ani jest winna śmierci. Bo jako zbójca powstaje przeciw bratu swemu i zabija go, tak się i dziewce przydało: 27sama była na polu, wołała i nikt nie przybył, kto by ją wybawił. 28Jeśli najdzie mąż dzieweczkę pannę, która nie ma oblubieńca, a uchwyciwszy będzie spał z nią, a rzecz do sądu przyjdzie: 29da on, który spał z nią, ojcu dziewki pięćdziesiąt syklów srebra i będzie ją miał za żonę, iż ją poniżył; nie będzie jej mógł opuścić przez wszytkie dni żywota swego. 30Nie pojmie człowiek żony ojca swego ani odkryje przykrycia jego.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?