1Nie będą mieć kapłani i Lewitowie, i wszyscy, którzy z tegoż pokolenia są, części i dziedzictwa z innym Izraelem, bo ofiary PANSKIE i obiaty jego jeść będą 2i nic inszego nie wezmą z osiadłości braciej swojej: bo PAN jest ich dziedzictwo, jako im powiedział. 3Ten będzie sąd kapłanów od ludu i od tych, którzy przynoszą ofiary: chocia wołu, chocia owcę ofiarują, dadzą kapłanowi łopatkę i kałdun, 4pierwociny zboża, wina i oliwy, i część wełny z strzyżenia owiec. 5Jego bowiem obrał PAN Bóg twój ze wszech pokoleni twoich, aby stał i służył imieniowi PANSKIEMU sam i synowie jego na wieki. 6Jeśli wynidzie Lewit z jednego miast twoich, ze wszytkiego Izraela, w którym mieszka, a będzie chciał iść pragnąc miejsca, które PAN obrał: 7będzie służył w imię PANA Boga swego, jako i wszyscy bracia jego Lewitowie, którzy stać będą naonczas przed PANEM. 8Część pokarmów weźmie też, którą i inni, oprócz tego, co w mieście jego z ojcowskiego spadku jemu należy. 9Gdy wnidziesz do ziemie, którąć da PAN Bóg twój, strzeż się, abyś nie chciał naszladować brzydliwości onych narodów. 10Ani się niech nie najduje w tobie, który by oczyścił syna swego abo córkę, przewodząc przez ogień; abo który by się radził praktykarzów i wierzył snom, i wróżkom, i ani niech nie będzie guślarz, 11ani czarownik, ani kto by się duchów złych radził, ani wieszczków abo się od umarłych prawdy dowiadował: 12tym bowiem wszytkim brzydzi się PAN i dla takich złości wygubi je PAN na weszcie twoje. 13Doskonałym będziesz i bez zmazy z PANEM Bogiem twoim. 14Narody te, których ziemię posiędziesz, wieszczków i praktykarzów słuchają, ty zasię inaczej jesteś od PANA Boga twego nauczony. 15PROROKA z narodu twego i z braciej twojej, jako mnie, wzbudzi tobie PAN Bóg twój: tego słuchać będziesz; 16jakoś żądał u PANA Boga twego na Horeb, gdy się zgromadzenie zebrało, i rzekłeś: Więcej nie będę słuchał głosu PANA Boga mego a ognia tego barzo wielkiego więcej nie ujźrzę, abych nie umarł. 17I rzekł mi PAN: Dobrzeć wszytko mówili. 18Proroka im wzbudzę z pośrzód braciej ich, podobnego tobie, i włożę słowa moje w usta jego, i będzie mówił do nich wszytko, co mu przykażę. 19A kto by słów jego, które będzie mówił w imię moje, słuchać nie chciał, ja zemścicielem będę. 20A prorok, który by hardością zepsowany chciał mówić w imię moje, czegom mu ja nie przykazał, żeby mówił, abo imieniem cudzych bogów, zabit będzie. 21A jeśli tajemną myślą odpowiesz: Jako mogę rozumieć słowo, którego PAN nie mówił? 22Ten znak będziesz miał: co w imię PANSKIE prorok on przepowie, a nie zstanie się, tego PAN nie mówił, ale z dumy umysłu swego prorok wymyślił i przetoż bać się go nie będziesz.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?