Biblia Jakuba Wujka
Księga Nehemiasza 8:1
I przyszedł był miesiąc siódmy, a synowie Izraelowi byli w mieściech swoich. I zebrał się wszytek lud jako mąż jeden na plac, który jest przed wodną bramą, i rzekli Ezdraszowi pisarzowi, aby przyniósł księgi zakonu Mojżeszowego, który był przykazał PAN Izraelowi.
Przyniósł tedy Ezdrasz kapłan zakon przed zgromadzeniem mężów i niewiast, i wszytkich, którzy rozumieć mogli, pierwszego dnia miesiąca siódmego.
I czytał na nim jawnie na placu, który był przed wodną bramą, od poranku aż do południa, przed oczyma mężów i niewiast, i mądrych, a uszy wszystkiego ludu były nastawione ku księgam.
I stanął Ezdrasz pisarz na stopniu drzewianym, który był uczynił na mówienie, a podle niego stanęli Matatiasz i Semeja, i Ania, i Uria, i Helcja, i Maasja po prawej stronie jego, a po lewej Fadaja, Misael i Melchia, i Hasum, i Hasbadana, Zacharia i Mosollam.
I otworzył Ezdrasz księgi przed wszystkim ludem: bo stał wyższy nad wszytkim ludem: a gdy je otworzył, powstał wszytek lud.
I błogosławił Ezdrasz PANU Bogu wielkiemu, i odpowiedział wszytek lud: Amen, Amen, podnosząc ręce swoje. I nachylili się, i kłaniali się Bogu twarzami na ziemię.
A Jozue i Bani, i Serebia, Jamin, Akkub, Seftaj, Odia, Maasja, Celita, Azariasz, Jozabed, Hanan, Falaja, Lewitowie, czynili pomilczenie między ludem ku słuchaniu zakonu, a lud stanął na swym miejscu.
I czytali w księgach zakonu bożego, wyraźliwie i jaśnie ku wyrozumieniu. I rozumieli, gdy czytano.
A Nehemiasz (ten jest Atersata) i Ezdrasz, kapłan i pisarz, i Lewitowie wykładający wszytkiemu ludowi: Dzień poświęcony jest PANU Bogu naszemu, nie smęćcież się ani płaczcie! Bo płakał wszytek lud, gdy słuchał słów zakonu.
I rzekł im: Idźcież, jedźcie rzeczy tłuste i pijcie słodycz a posyłajcie części tym, którzy sobie nie nagotowali, bo święty Panu dzień jest, a nie bądźcie smutni, wesele bowiem PANSKIE jest móc nasza.
A Lewitowie czynili pomilczenie między wszytkim ludem, mówiąc: Milczcie, bo dzień święty jest, a nie żałujcie!
Odszedł tedy wszytek lud, aby jadł i pił, i posyłał części, i czynił wielkie wesele: iż wyrozumieli słowa, których nauczył ich był.
A drugiego dnia zebrali się przedniejszy domów wszytkiego ludu, kapłani i Lewitowie do Ezdrasza pisarza, aby im wykładał słowa zakonu.
I naleźli napisano w zakonie, że PAN rozkazał w ręce Mojżesza, aby synowie Izraelscy mieszkali w kuczkach w dzień uroczysty miesiąca siódmego
a iżby opowiadali i rozgłaszali po wszystkich mieściech ich i w Jeruzalem, mówiąc: Wynidźcie na górę a przynieście gałęzią oliwnego i gałęzia drzewa najpiękniejszego, gałązek mirtu i gałęzią palmowego, i gałęzia drzewa gajowego, aby się naczyniło kuczek, jako jest napisano.
I wyszedł lud, i przynieśli. I poczynili sobie kuczki każdy na domie swoim iw sieniach swoich, i w sieniach domu Bożego, i na placu wodnej bramy, na placu bramy Efraim.
Uczyniło tedy wszytko zgromadzenie tych, którzy się byli wrócili z pojmania, kuczki, i mieszkali w kuczkach, bo nie uczynili byli tak synowie Izraelscy ode dni Jozuego, syna Nun, aż do dnia onego. I było wesele barzo wielkie.
A na księgach zakonu Bożego czytał na każdy dzień od pierwszego dnia aż do dnia ostatecznego, i czynili święto przez siedm dni, a dnia ósmego zgromadzenie według obrzędu.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?