1I mówił PAN do Mojżesza, rzekąc: 2Mów do synów Izraelowych i rzeczesz do nich: Mąż abo niewiasta, gdy uczynią ślub, aby się poświęcili, i chcą się PANU poświęcić, 3od wina i od wszelkiego, co upoić może, wstrzymawać się mają. Octu z wina i z któregokolwiek innego napoju, i cokolwiek z jagody winnej wytłaczają, pić nie będą. Jagód winnych świeżych ani suchych jeść nie będą 4po wszytkie dni, przez które PANU ślubem są poświęceni. Cokolwiek z winnice być może, od rozynki aż do jagódki, jeść nie będą. 5Przez wszytek czas odłączenia jego brzytwa nie przejdzie przez głowę jego, aż wypełni dni, przez które się poświęcił PANU. Świętym będzie zapuszczeniem włosów głowy jego. 6Przez wszytek czas poświęcenia swego do umarłego nie wnidzie 7ani się i ojca, i matki, i brata, i siostry pogrzebem zmaże: bo poświęcenie Boga jego jest na głowie jego. 8Po wszystkie dni odłączenia swego świętym będzie PANU. 9A jeśliby kto umarł nagle przed nim, splugawi się głowa poświęcenia jego. Którą natychmiast ogoli onegoż dnia oczyścienia swego i zasię siódmego, 10a ósmego dnia ofiaruje parę synogarlic abo dwoje gołąbiąt kapłanowi w weszciu przymierza świadectwa. 11I uczyni kapłan jedno za grzech, a drugie na całopalenie, i będzie się modlił za nim, bo zgrzeszył nad umarłym, i poświęci głowę jego w on dzień. 12I poświęci PANU dni odłączenia jego ofiarując baranka rocznego za grzech; wszakże tak, aby dni pierwsze wniwecz poszły, ponieważ splugawione poświęcenie jego. 13Ten jest zakon poświęcenia: Gdy się wypełnią dni, które był ślubem postanowił, przywiedzie go do drzwi przybytku przymierza 14i ofiaruje obiatę jego PANU: baranka rocznego bez makuły na całopalenie i owcę roczną bez zmazy za grzech, i baranka bez makuły ofiarę zapokojną, 15i kosz chlebów przaśnych oliwą zaczynionych, i kreplów bez kwasu oliwą pomazanych, i mokre ofiary każdego. 16Które ofiaruje kapłan przed PANEM i uczyni tak za grzech jako i na całopalenie. 17A baranka ofiaruje ofiarę zapokojną PANU, ofiarując wespół kosz przaśników i mokre ofiary wedle zwyczaju powinne. 18Toż ogolony będzie nazareus przede drzwiami przybytku przymierza z włosów poświęcenia swego. I weźmie włosy jego, i włoży na ogień, który jest podłożony pod ofiarę zapokojnych. 19I łopatkę uwarzoną barana, i chleb przez kwasu jeden z kosza, i krepel przaśny jeden i da w ręce Nazareusza po ogoleniu głowy jego. 20I wziąwszy je zaś od niego podniesie przed obliczem PANSKIM. A poświęcone, kapłańskie będą, jako mostek, który odłączyć kazano, i łopatka: potym może pić Nazareus wino. 21Ten ci jest zakon Nazareusza, kiedy ślubi obiatę swą PANU czasu poświęcenia swego, oprócz tego, co najdzie ręka jego wedle tego. Jako był na umyśle ślubił, tak uczyni ku wykonaniu poświęcenia swego. 22I mówił PAN do Mojżesza, rzekąc: 23Mów Aaronowi i synom jego: Tak błogosławić będziecie synom Izraelowym, i rzeczecie im: 24Niechaj ci PAN błogosławi i niechaj cię strzeże, 25niech pokaże PAN oblicze swoje tobie i niech się zmiłuje nad tobą, 26niech obróci PAN twarz swoję ku tobie i niech ci da pokój. 27I będą wzywać imienia mego nad synmi Izraelowymi, a ja im błogosławić będę.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?