1I przyszły córki Salfaad, syna Hefer, syna Galaad, syna Machir, syna Manasse, który był synem Jozefowym; których są imiona: Maala i Noa, i Hegla, i Melcha, i Tersa. 2I stanęły przed Mojżeszem i Eleazarem kapłanem i przede wszemi książęty ludu, u drzwi przybytku przymierza, i rzekły: 3Ociec nasz umarł na puszczy, a nie był w rozruchu, który się wzburzył przeciw PANU za Korego, ale w swym grzechu umarł. Ten nie miał mężczyzny synów. Przecz ginie imię jego z domu jego, przeto że nie miał syna? Dajcie nam imienie między krewnymi ojca naszego. 4I odniósł Mojżesz sprawę ich do sądu PANSKIEGO. 5Który rzekł do niego: 6Słusznej rzeczy żądają córki Salfaad: daj im imienie między krewnymi ojca ich, a niechaj po nim na dziedzictwo nastąpią. 7A do synów Izraelowych to mówić będziesz: 8Człowiek gdy umrze bez syna, na córkę spadnie dziedzictwo; 9jeśli córki nie miał, będzie miał potomki bracią swą; 10a jeśliby i braciej nie było, dacie dziedzictwo braciej ojca jego; 11a jeśliby ani stryjów miał, dano będzie dziedzictwo tym, którzy mu są nabliższy. I będzie to synom Izraelowym święte wieczną ustawą, jako przykazał PAN Mojżeszowi. 12Rzekł też PAN do Mojżesza: Wstąp na tę górę Abarim a oglądaj stamtąd ziemię, którą dam synom Izraelowym, 13a gdy ją oglądasz, pójdziesz i ty do ludu twego, jako brat twój Aaron, 14żeście mię obrazili na puszczy Sin w przeciwieństwie pospólstwa, aniście mię chcieli poświęcić przed nim nad wodami. Te są Wody Przeciwieństwa w Kades, pustynie Sin. 15Któremu odpowiedział Mojżesz: 16Niech opatrzy PAN Bóg duchów wszego ciała człowieka, który by był nad tym zgromadzeniem 17i mógłby wychodzić i wchodzić przed nimi a wywodzić je abo wprowadzać, aby lud PANSKI nie był jako owce bez pasterza. 18I rzekł PAN do niego: Weźmi Jozuego, syna Nun, męża, w którym jest Duch, i włóż rękę twoję nań. 19Który stanie przed Eleazarem kapłanem i przede wszystkim mnóstwem 20i dasz mu przykazania przed oczyma wszystkich i część chwały twojej, aby go słuchało wszystko zgromadzenie synów Izraelowych. 21Za niego, jeśli co przyjdzie czynić, Eleazar kapłan będzie się radził PANA. Na słowo jego będzie wychodził i wchodził on i wszyscy synowie Izraelowi z nim, i insze mnóstwo. 22Uczynił Mojżesz, jako był PAN rozkazał. I wziąwszy Jozuego, postawił go przed Eleazarem kapłanem i przed wszystkim mnóstwem ludu. 23A włożywszy ręce na głowę jego, wszystko powtórzył, co był PAN rozkazał.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?