1Jeśliby zgrzeszyła dusza i usłyszałaby głos przysięgającego, a byłby świadek, że abo sam widział, abo wie o tym: jeśli nie oznajmi, poniesie nieprawość swoję. 2Dusza, która się dotknie czego nieczystego lub od źwierza zabitego, lub przez się zdechłego, abo któregóżkolwiek inszego płazu: a zapomni nieczystoty swojej, winna jest i wystąpiła; 3a jeśli się dotknie czego z człowieczej nieczystości według wszelkiej nieczystości, którą się zwykł mazać, a zapamiętawszy potym się obaczy, podlęże występkowi. 4Dusza, która by przysięgła a wyrzekłaby usty swemi, abo źle, abo dobrze uczynić, a to by przysięgą i mową potwierdziła, a zapomniawszy, potym by obaczyła występek swój, 5niechaj czyni pokutę za grzech 6a niech ofiaruje z trzody owcę abo kozę, i będzie się kapłan modlił za nię i za grzech jej. 7A jeśliby nie mogła ofiarować drobu, niech ofiaruje parę synogarlic abo dwoje gołąbiąt PANU, jedno za grzech, a drugie na całopalenie. 8I da je kapłanowi, który pierwsze ofiarując za grzech, załomi głowę jego ku skrzydełkom, tak żeby u szyje wisiała, a nie do końca się urwała, 9i pokropi krwią jego ścianę ołtarza, a cokolwiek zostanie, da wykapać na fundament jego, bo za grzech jest. 10Drugie zaś spali na całopalenie, jako jest obyczaj: i będzie się kapłan modlił zań i za grzech jego, a będzie mu odpuszczon. 11A jeśliby nie mogła ręka jego ofiarować pary synogarlic abo dwojga gołąbiąt, ofiaruje za grzech swój białej mąki dziesiątą część efy, nie wleje do niej oliwy ani kadzidła nic nie włoży, bo za grzech jest. 12I da ją kapłanowi, który nabrawszy z niej pełną garść, spali na ołtarzu, na pamiątkę onego, który ofiarował, 13modląc się za nim i oczyściając, a ostatek będzie sobie miał w upominku. 14I rzekł PAN do Mojżesza, mówiąc: 15Dusza, jeśliby przestępując ustawy z omyłki w tych rzeczach, które PANU są poświęcone, zgrzeszyła, ofiaruje za grzech swój barana bez makuły z trzód, którego kupić może za dwa sykla według wagi świątnice; 16a tę szkodę, którą uczynił, nagrodzi, i piątą część nadda oddając kapłanowi, który się będzie modlił za nim ofiarując barana, a będzie mu odpuszczono. 17Dusza, jeśli z niewiadomości zgrzeszy i uczyni jedną rzecz z tych, których się zakazuje zakonem PANSKIM, a będąc winna grzechu obaczy nieprawość swoje: 18ofiaruje barana bez makuły z trzód kapłanowi według miary i oszacowania grzechu: który się będzie modlił zań, gdyż niewiadomie uczynił, a będzie mu odpuszczono, 19bo przez omyłkę wystąpił przeciw PANU.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?