1I rzekł PAN do Mojżesza, mówiąc: 2Mów synom Izraelowym: Dusza, która by zgrzeszyła z niewiadomości, i ze wszytkich rozkazań Pańskich, które przykazał, aby nie czyniono, uczyniłaby co: 3Jeśliby kapłan, który jest pomazan, zgrzeszył, przywodząc lud ku grzechowi, ofiaruje za grzech swój cielca bez makuły PANU. 4I przywiedzie go do drzwi przybytku świadectwa przed PANA, i położy rękę na głowę jego, i ofiaruje go PANU. 5Poczerpnie też ze krwie cielcowej wnosząc ją do przybytku świadectwa 6i umoczywszy palec we krwi, pokropi nią siedmkroć przed PANEM przeciwko zasłonie świątnice. 7I włoży z tejże krwie na rogi ołtarza kadzenia nawdzięczniejszego PANU, który jest w przybytku świadectwa, a ostatek wszytek krwie wyleje na podstawek ołtarza całopalenia, który jest w weszciu przybytku. 8A łój cielca wyjmie za grzech; tak ten, który okrywa wnętrzności, jako i wszytko, co we wnętrzu jest: 9dwie nereczce i odziedzkę, która na nich jest przy trzewach, i tłustość wątroby z nereczkami, 10jako wybierają z cielca ofiary zapokojnych, i spali je na ołtarzu całopalenia. 11A skórę i wszytko mięso z głową i z nogami, i z wnętrzem, i z gnojem, 12i z ostatkiem mięsa wyniesie za obóz na miejsce czyste, gdzie wysypują popiół, i zapali je na stosie drew, które na miejscu wysypanego popiołu spalone będą. 13A jeśliby wszytek lud Izraelski nie wiedział a z niewiadomości uczynił, co przeciw przykazaniu Pańskiemu jest, 14a potym by obaczył grzech swój, ofiaruje za grzech swój cielca i przywiedzie go do drzwi przybytku. 15I włożą starszy z ludu ręce swe na głowę jego przed PANEM, i ofiarowawszy cielca przed oblicznością PANSKĄ 16wniesie kapłan, który jest pomazany, ze krwie jego do przybytku świadectwa, 17omoczywszy palec, pokrapiając siedmkroć przeciw zasłonie. 18I włoży z tejże krwie na rogi ołtarza, który jest przed PANEM w przybytku świadectwa, a ostatek onej krwie wyleje przy podstawku ołtarza całopalenia, który jest przede drzwiami przybytku świadectwa. 19I wszytek łój jego weźmie, i spali na ołtarzu, 20tak czyniąc i z tym cielcem, jako uczynił i pierwej: a gdy się będzie kapłan modlił za nimi, będzie im PAN miłościw. 21A samego cielca wyniesie za obóz i spali, jako i pierwszego cielca: bo jest za grzech pospólstwa. 22Jeśliby zgrzeszył książę a uczyni niewiadomie jedno z wielu, co się PANSKIM zakonem zakazuje, 23a potym by obaczył grzech swój, ofiaruje ofiarę PANU, kozła od kóz bez makuły. 24I położy rękę swą na głowę jego, a ofiarowawszy go na miejscu, gdzie zwykli zabijać całopalenie przed Panem, ponieważ za grzech jest, 25omoczy kapłan palec we krwi ofiary za grzech i dotykając rogów ołtarza całopalenia, a ostatek wylewając u podstawku jego. 26A łój spali na wierzchu, jako jest obyczaj czynić przy ofiarach zapokojnych: i będzie się kapłan modlił zań i za grzech jego, a będzie mu odpuszczon. 27Jeśliby zgrzeszyła dusza niewiadomie z ludu ziemi, że uczyni cokolwiek z tych rzeczy, których się zakonem PANSKIM zakazuje, a wystąpiłaby 28i poznała grzech swój, ofiaruje kozę bez makuły. 29I włoży rękę na głowę ofiary, która za grzech jest, i ofiaruje ją na miejscu całopalenia. 30I weźmie kapłan ze krwie na palec swój, a dotknąwszy się rogów ołtarza całopalenia, ostatek wyleje u podstawku jego. 31A wszytkę tłustość wybrawszy, jako wybierają z ofiar zapokojnych, spali na ołtarzu na wonność wdzięczności PANU: i będzie się modlił za nim, a będzie mu odpuszczono. 32A jeśliby z drobu ofiarował ofiarę za grzech, to jest owcę bez makuły, 33położy rękę na głowę jej i ofiaruje ją na miejscu, kędy biją ofiary całopalenia. 34I weźmie kapłan krwie jej palcem swym, a dotknąwszy się rogu ołtarza całopalenia, ostatek wyleje u podstawku jego. 35Wszytek też łój wybrawszy, jako wybierają łój barani, którego ofiarują za zapokojne, spali na ołtarzu na zapał PANU: i będzie się modlił zań i za grzech jego, a będzie mu odpuszczono.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?