Nawigacja

Biblia Jakuba Wujka
Księga Kapłańska 24:2

¹I mówił PAN do Mojżesza, rzekąc: ²Przykaż synom Izraelowym, abyć przynieśli oliwy z drzewa oliwnego przeczystej i przeźrzoczystej dla przyprawienia lamp ustawicznie przed zasłoną świadectwa w przybytku przymierza. ³I będzie je stawiał Aaron, od wieczora aż do zarania, przed PANEM, służbą i obrzędem wiecznym w rodzajach waszych. ⁴Na lichtarzu przeczystym będzie je zawżdy stawiał przed obliczem PANSKIM. ⁵Weźmiesz też białej mąki i upieczesz z niej dwanaście chlebów, z których każdy będzie miał dwie dziesiąte części, ⁶z których po sześci jeden przeciw drugiemu na stole przeczystym przed PANEM położysz ⁷i włożysz na nie kadzidła najaśniejszego, aby był chleb na pamiątkę obiaty PANSKIEJ. ⁸Na każdą sobotę będą je odmieniać przed PANEM, przyjęte od synów Izraelowych przymierzem wiecznym. ⁹I będą Aaronowe i synów jego, aby je jedli na miejscu świętym: bo święte świętych jest z ofiar PANSKICH prawem wiecznym. ¹⁰A oto wyszedszy syn niewiasty Izraelskiej, którego miała z mężem Egipcjaninem między syny Izraelowymi, swarzył się w obozie z mężem Izraelskim. ¹¹A gdy zbluźnił imię Pańskie i złorzeczył mu, przywiedziono go do Mojżesza. (A zwano matkę jego Salumit, córka Dabry, z pokolenia Dan). ¹²I wsadzono go do ciemnice, ażby się dowiedzieli, co by rozkazał PAN. ¹³Który rzekł do Mojżesza, mówiąc: ¹⁴Wywiedź bluźniercę za obóz, a niech włożą wszyscy, którzy słyszeli, ręce swe na głowę jego, i niech go ukamionuje wszytek lud. ¹⁵A do synów Izraelowych mówić będziesz: Człowiek, który by złorzeczył Bogu swemu, poniesie grzech swój, ¹⁶a kto by bluźnił imię Pańskie, śmiercią niech umrze, kamieńmi go zabije wszystek lud, choćby on obywatel, choć przychodzień był. Kto by bluźnił imię PANSKIE, śmiercią niech umrze. ¹⁷Kto by uderzył i zabił człowieka, śmiercią niech umrze. ¹⁸Kto by zabił bydlę, da inne, to jest duszę za duszę. ¹⁹Kto by oszpecił kogokolwiek z sąsiadów swoich, jako uczynił, tak mu się zstanie: ²⁰złamanie za złamanie, oko za oko, ząb za ząb odda; jaką uczynił zmazę, taką cierpieć będzie musiał. ²¹Kto zabije bydlę, odda insze. Kto zabije człowieka, będzie karan. ²²Jednaki sąd niechaj będzie między wami, bądźby przechodzień, bądź obywatel zgrzeszył: bom ja jest PAN, Bóg wasz! ²³I mówił Mojżesz do synów Izraelowych, i wywiedli onego, który był zbluźnił, za obóz, i zabili go kamieńmi. I uczynili synowie Izraelowi tak, jako był przykazał PAN Mojżeszowi.