1Rzekł też PAN do Mojżesza: Mów do kapłanów, synów Aaronowych, i rzeczesz do nich: Niech się nie maże kapłan śmierciami sąsiadów swoich, 2chyba krewnych a bliskich, to jest ojca i matki, i syna, i córki, i brata, 3i siostry panny, która nie szła za mąż; 4lecz ani książęciem ludu swego nie splugawi się. 5Nie będą golić głowy ani brody ani na ciele swym będą czynić rzezania. 6Świętymi będą Bogu swemu a nie splugawią imienia jego: abowiem zapał PANSKI i chleby Boga swego ofiarują, a przetoż świętymi będą. 7Nierządnice i podłej wszetecznice nie pojmą za żonę, ani tej, która odrzucona jest od męża: bo poświęceni są Bogu swemu 8i chleby pokładne ofiarują. Niechże tedy świętymi będą, bom i ja Święty jest, PAN, który je poświącam. 9Kapłańska córka, jeśliby zastana była w nierządzie i zgwałciła imię ojca swego, ogniem będzie spalona. 10Arcykapłan, to jest nawiętszy kapłan między bracią swoją, na którego głowę wylany jest olejek pomazania i którego ręce na kapłaństwo są poświęcone, i obleczony jest w szaty święte, głowy swej nie odkryje, szat nie rozedrze, 11i do żadnego umarłego zgoła nie wnidzie, i ojcem swym i matką nie będzie się plugawił, 12ani wynidzie z Świętych, aby nie splugawił świątnice Pańskiej, bo olejek świętego pomazania Boga jego jest na nim. Ja PAN! 13Pannę za małżonkę weźmie. 14Lecz wdowy i odrzuconej, i plugawej, i nierządnice nie pojmie, ale panienkę z ludu swego, 15aby nie zmieszał plemienia rodzaju swego z pospolitym człowiekiem ludu swego: bom ja, PAN, który go poświącam! 16I rzekł PAN do Mojżesza, mówiąc: 17Mów do Aarona: Człowiek z nasienia twego, według domów, który by miał zmazę, nie będzie ofiarował chleba Bogu swemu 18ani przystąpi do służby jego: jeśli będzie ślepy, jeśli chromy, jeśli małego nosa abo wielkiego, abo krzywego, 19jeśli złamanej nogi, jeśli ręki, 20jeśli garbaty, jeśli płynących oczu, jeśli mający bielmo na oku abo świerzb ustawiczny, jeśli parchy na ciele abo wypukły. 21Wszelki, który by miał wadę, z nasienia Aarona, kapłana, nie przystąpi ofiarować ofiar PANU ani chlebów Bogu swemu. 22Wszakże będzie pozywał chleba, który ofiarują w świątnicy, 23ale tak, żeby za zasłonę nie wchodził ani do ołtarza przystępował: ponieważ ma wadę, a nie ma plugawić świątnice mojej. Ja, PAN, który je poświącam! 24Mówił tedy Mojżesz do Aarona i do synów jego, i do wszytkiego Izraela, wszystko, co mu było rozkazano.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?