1I mówił PAN do Mojżesza, mówiąc: 2To powiesz synom Izraelowym: Człowiek z synów Izraelowych i z przychodniów, którzy mieszkają w Izraelu, jeśliby który dał z nasienia swego bałwanowi Moloch, śmiercią niech umrze: lud ziemie ukamionuje go. 3A ja stawię twarz moję przeciwko jemu i wytnę go z pośrzodku ludu jego, przeto że dał z nasienia swego Moloch i splugawił świątnicę moję, i zmazał święte imię moje. 4A jeśliby lud ziemie nie dbając i jakoby lekce poważając rozkazanie moje wypuścił człowieka, który z nasienia swego dał Moloch, aniby go chciał zabić, 5stawię twarz swą przeciw onemu człowiekowi i przeciw powinowactwu jego i wytnę i samego, i wszystkich, którzy mu przyzwolili, aby cudzołożył z Moloch, z pośrzodku ludu jego. 6Dusza, która by się skłoniła do czarowników i wieszczków i cudzołożyłaby z nimi, postawię twarz moję przeciw jej i wygładzę ją z pośrzód ludu jej. 7Poświęcajcie się a bądźcie świętymi, bom ja jest PAN, Bóg wasz! 8Strzeżcie przykazania mego a czyńcie je: Ja PAN, który was poświącam! 9Kto by złorzeczył ojcu swemu abo matce, śmiercią niechaj umrze: ojcu i matce złorzeczył, krew jego niech będzie na nim. 10Jeśliby kto cudzołożył z żoną drugiego a cudzołóstwa się dopuścił z żoną bliźniego swego, śmiercią niechaj umrą i cudzołożnik, i cudzołożnica. 11Kto by spał z macochą swoją a odkryłby sromotę ojca swego, niechaj oboje śmiercią umrze: krew ich niechaj będzie na nich. 12Jeśliby kto spał z niewiastką swoją, oboje niechaj umrze, bo haniebną złość popełnili, krew ich niech będzie na nich. 13Kto by spał z mężczyzną złączeniem niewieścim, obadwa haniebną złość zbroili, śmiercią niechaj umrą: krew ich niechaj będzie na nich. 14Kto by pojąwszy za żonę córkę, pojął matkę jej, haniebną złość zbroił: żywo z nimi będzie gorzał, nie zostanie tak wielki grzech w pośrzodku was. 15Kto by się z bydlęciem i źwierzęciem złączył, śmiercią niechaj umrze, źwierzę też zabijcie. 16Niewiasta, która by podległa któremukolwiek bydlęciu, pospołu z nim będzie zabita, krew ich niech będzie na nich. 17Kto by kolwiek pojął siostrę swą, córkę ojca swego abo córkę matki swej, i ujźrzałby sromotę jej, i ona by widziała sromotę brata swego, sprośną rzecz uczynili: zabici będą przed oczyma ludu swego, dlatego że sromotę swą jeden drugiemu odkryli, i poniosą nieprawość swoję. 18Kto by spał z niewiastą w płynieniu miesięcznym i odkryłby sromotę jej, i ona by otworzyła źrzódło krwie swojej: oboje zabici będą z pośrzodku ludu swego. 19Sromoty siostry matki twojej i siostry ojca twego nie odkryjesz: kto by to uczynił, sromotę ciała swego obnażył, poniosą oboje nieprawość swoję. 20Kto by spał z żoną stryja abo wuja swego i odkryłby sromotę krewności swojej, poniosą oboje grzech swój, bez dzieci umrą. 21Kto by pojął żonę brata swego, czyni rzecz, która się nie godzi: sromotę brata swego odkrył, bez dzieci będą. 22Strzeżcie ustaw moich i sądów a czyńcie je, aby i was nie wyrzuciła ziemia, do której macie wniść i mieszkać. 23Nie chodźcie w ustawach narodów, które ja wypędzę przed wami. Wszytko to bowiem czynili i zbrzydziłem się nimi. 24Wam zaś powiadam, posiądźcie ziemię ich, którą wam dam w dziedzictwo, ziemię płynącą mlekiem i miodem. Ja PAN, Bóg wasz, którym was odłączył od innych narodów! 25Odłączcież wy też bydlę czyste od nieczystego i ptaka czystego od nieczystego, abyście nie splugawili dusz waszych bydlęty i ptaki, i wszytkim tym, co się rucha na ziemi, i którem wam pokazał być nieczyste. 26Będziecie mi świętymi, bo święty jestem ja, PAN, i odłączyłem was od inszych ludów, abyście byli moi. 27Mąż abo niewiasta, w których byłby duch pytonów abo wieszczy, śmiercią niech umrą: kamieniem je pobiją, krew ich niech będzie na nich.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?