„Ale teraz ich wygląd jest czarniejszy niż węgiel, nie poznaje się ich na ulicach. Ich skóra przyschła do kości, wyschła i stała się jak drewno.”

Uwspółcześniona Biblia Gdańska: Księga Lamentacji 4,8

Nawigacja

Lista rozdziałów

Biblia Jakuba Wujka
Księga Jeremiasza 2:34

1I zstało się słowo PANskie do mnie, mówiąc: 2Idź a wołaj do uszu Jeruzalem, mówiąc: To mówi PAN: Wspomniałem na cię litując młodości twojej i miłości zrękowania twego, gdyś chodziła za mną na puszczy, w ziemi, której nie sieją: 3Święty Izrael PANU, pierwociny zboża jego, wszytcy, którzy go pożerają, grzeszą, złe przydzie na nie, mówi PAN. 4Słuchajcie słowa PANskiego, domie Jakob i wszytkie rodzaje domu Izraelowego! 5To mówi PAN: Co za nieprawość naleźli we mnie ojcowie waszy, iż się oddalili ode mnie a chodzili za nikczemnością i zstali się nikczemnymi? 6A nie mówili: Gdzie jest PAN, który nas wywiódł z ziemie Egipskiej? który nas prowadził przez puszczą, przez ziemię niemieszkalną i bezdrożną, przez ziemię pragnienia i obraz śmierci, przez ziemię, w której nie chodził mąż ani mieszkał człowiek? 7I wprowadziłem was do ziemie karmelu, abyście jedli owoc jej i co nalepszego jej; a wszedszy splugawiliście ziemię moję i dziedzictwo moje uczyniliście obrzydłością. 8Kapłani nie rzekli: Gdzie jest PAN? A umiejący zakon nie znali mię i pasterze wykraczali przeciwko mnie, a prorocy prorokowali przez Baala i chodzili za bałwany. 9Przetoż jeszcze będę się z wami prawował, mówi PAN, i z syny waszymi będę się spierał. 10Przejdźcie do wyspów Cetim, a obaczcie, i do Cedar poślicie, a przypatrzcie się pilnie, i obaczcie, jeśli się co takowego zstało. 11Jeśli naród odmienił bogi swoje - a zaiste oni nie są bogowie - a lud mój odmienił chwałę swą w bałwana! 12Zdumiejcie się, niebiosa, nad tym, a bramy jego, spustoszcie się barzo! - mówi PAN. 13Bo dwie złości uczynił lud mój: mnie opuścił, źrzódło wody żywej, a ukopali sobie cysterny, cysterny rozwalone, które nie mogą wody zatrzymać. 14Izali niewolnik jest Izrael abo z niewolnika doma urodzony? Czemuż się tedy zstał łupem? 15Nań ryczeli lwowie i wydali głos swój, obrócili ziemię jego w pustynią; miasta jego spalone są, a nie masz, kto by w nich mieszkał. 16Synowie też Memfis i Tafnes scudzołożyli cię aż do wierzchu głowy. 17Izali się to nie zstało tobie, żeś opuściła PANA Boga twego onego czasu, którego cię prowadził drogą? 18A teraz czego chcesz na drodze Egipskiej, żebyś piła wodę mętną? A co masz z drogą Assyryjczyków, abyś piła wodę rzeki? 19Skarze cię złość twoja, a odwrócenie twoje sfuka cię. Wiedz a obacz, że zła a gorzka jest rzecz, żeś ty opuściła PANA Boga twego a iż nie masz bojaźni mojej u ciebie, mówi PAN Bóg zastępów. 20Od wieku złamałaś jarzmo moje, rozerwałaś związki moje i mówiłaś: Nie będę służyła! Abowiem na każdym pagórku wysokim i pod każdym drzewem gałęzistym pokładałaś się ty, nierządnico! 21A jam cię nasadził winnicą wyborną, wszytko nasienie prawe. Jakożeś mi się tedy odmieniła w nieprawe, winnico obca? 22Choćbyś się wymyła saletrą i namnożyłabyś sobie ziela borit, splugawionaś jest w nieprawości twej przede mną, mówi PAN Bóg. 23Jako mówisz: Nie splugawiłam się, za Baalim nie chodziłam? Obacz drogi twoje w dolinie, wiedz, coś czyniła: wielbłądzica prędka, wyprawująca drogi swoje, 24dzika oślica, przywykła puszczej, w chęci dusze swej przyciągnęła wiatr miłości swojej, żaden jej nie odwróci. Wszyscy, którzy jej szukają, nie ustaną, w chorobie jej miesięcznej najdą ją. 25Pohamuj nogę twą od nagości i gardło twe od upragnienia. I rzekłaś: Zwątpiłam, nie uczynię, bom się rozmiłowała cudzych i za nimi pójdę. 26Jako wstyd złodzieja, gdy go zastaną, tak się zawstydzili dom Izraelski, sami i królowie ich, książęta i kapłani, i prorocy ich. 27Którzy mówią drewnu: Tyś jest ociec mój, a kamieniowi: Tyś mię urodził. Obrócili ku mnie tył, a nie oblicze, a czasu utrapienia swego mówić będą: Powstań a wybaw nas! 28Gdzież są bogowie twoi, którycheś naczynił sobie? Niechaj wstaną a ratują cię czasu utrapienia twego. Bo według liczby miast twoich byli bogowie twoi, Judo. 29Co się ze mną prawem spierać chcecie? Wszyscyście mię opuścili, mówi PAN. 30Próżnom karał syny wasze, karania nie przyjęli. Pożarł miecz wasz proroki wasze jako lew pustoszący, 31naród wasz. Patrzcie słowa PANskiego: Izali puszczą zstałem się Izraelowi abo ziemią zamierzkłą? Czemuż tedy mówił lud mój: Odeszliśmy, nie przyjdziem więcej do ciebie. 32Izali zapomni panna ubioru swego abo oblubienica koszulki swojej? A lud mój zapomniał mię przez dni niezliczone. 33Przecz usiłujesz okazać, że jest dobra droga twoja ku szukaniu miłości, któraś jeszcze i złości twych nauczała dróg twoich 34i na skrzydłach twoich nalazła się krew dusz ubogich i niewinnych? Nie w dolech-em ci ich nalazł, ale we wszytkich, którem wyższej wspomniał. 35I rzekłaś: Jestem ja bez grzechu i niewinna, a przeto niech się odwróci zapalczywość twoja ode mnie! Oto się ja prawem będę rozpierał z tobą, przeto żeś mówiła: Nie zgrzeszyłam. 36Jakożeś się zstała barzo podłą powtarzając drogi twoje? A od Egiptu będziesz zawstydzona, jakoś zawstydzona od Assura. 37Bo i od tego wynidziesz, a ręce twe będą na głowie twojej, bo PAN zatarł ufność twoję, a nie będziesz mieć nic szczęśliwego w niej.

Nawigacja

Nie bój się! - Werset na dziś

Wersety o pokoju na 365 dni w roku!

I rzekł Pan do Mojżesza: Nie bój się go, gdyż wydam go w twoje ręce wraz z całym jego ludem oraz jego ziemią. Uczynisz z nim tak, jak uczyniłeś z Sychonem, królem amorejskim, który mieszkał w Cheszbonie.
IV Mojż 21:34

W Chrystusie

A pokój Boży, który przewyższa wszelki rozum, strzec będzie serc waszych i myśli waszych w Chrystusie Jezusie.
Fil 4:7

Kim jesteś i co masz w Chrystusie.

Czy wiesz że?

Po rozbiciu statku i dotarciu wpław na Maltę, Paweł, jego towarzysze (rozbitkowie ze statku) i tubylcy postanowili rozpalić ognisko. Gdy Paweł podkładał chrust, z gałęzi wypełzła jadowita żmija która go ukąsiła. Wszyscy dookoła spodziewali się że Paweł umrze, gdy jednak po jakimś czasie nic z nim się działo zaczęli myśleć że jest bogiem (Dz 28:1-6).

Fakty i ciekawostki Biblijne.

Obietnice Boże

Albowiem Pan nie odrzuca na wieki: Gdy zasmuca, znowu się lituje według obfitości swojej łaski. Zaiste, nieumyślnie trapi i zasmuca synów ludzkich.
Treny 3:31-33


"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."

Szukaj w dialogach Beta

Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.

BlueLetterBible.org

Np. Jhn 3:16 lub John 3:16 lub glory, heaven, majesty etc.



Warto odwiedzić