1I rzekł PAN do mnie: Weźmi sobie księgi wielkie a napisz na nich pismem człowieczym: Prędko łupy zdzieraj, rychło bierz korzyści. 2I wziąłem do siebie świadki wierne, Uriasza kapłana i Zachariasza, syna Barachiasza; 3i przystąpiłem do prorokiniej, i poczęła, i porodziła syna. I rzekł PAN do mnie: Nazów imię jego: Pośpiesz się łupy zdzierać, kwap się brać korzyści. 4Abowiem pierwej niżli dziecię będzie umiało mianować ojca swego i matkę swoję, będzie pobrana moc Damaszku i łupy Samaryjskie przed królem Assyryjskim. 5I przyczynił PAN jeszcze mówić do mnie, rzekąc: 6Za to, iż ten lud wzgardził wody Siloe, które płyną cicho, a przyjął raczej Rasin i syna Romeliasza, 7przetoż oto Pan przywiedzie na nie wody rzeczne gwałtowne i mnogie, króla Assyryjskiego i wszystkę chwałę jego, i wstąpi na wszystkie strumienie jego, i popłynie nad wszytkimi brzegami jego, 8i pociecze prze Judę wzbierając i idąc, aż do szyje przyjdzie. I będzie wyciągnienie skrzydeł jego napełniając szerokość ziemie twojej, o Emanuelu! 9Zgromadźcie się, narodowie, a bądźcie zwyciężeni, a słuchajcie wszytkie dalekie ziemie: zmacniajcie się a bądźcie zwyciężeni, przepaszcie się a bądźcie zwyciężeni, 10wnidźcie w radę, a będzie rozerwana, mówcie słowo, a nie stanie się, bo z nami Bóg! 11Abowiem to PAN mówi do mnie, jako mocną ręką wyćwiczył mię, abych nie chodził drogą ludu tego, mówiąc: 12Nie mówcie: Sprzysiężenie, bo wszytko, co ten lud mówi, jest sprzysiężenie, a po strachu jego nie strachajcie się ani się lękajcie. 13PANA zastępów, tego święćcie, ten strachem waszym i ten bojaźnią waszą. 14I będzie wam poświęceniem a kamieniem obrażenia i opoką zgorszenia dwiema domom Izraelskim, sidłem i upadkiem obywatelom Jerozolimskim. 15I obrażą się z nich barzo wiele, i powalą się, i zstarci będą, i usidleni będą, i poimani będą. 16Zawiąż świadectwo, zapieczętuj zakon między uczniami moimi. 17A czekać będę PANA, który zakrył oblicze swe od domu Jakobowego, i poczekam go. 18Oto ja i dzieci moje, które mi dał PAN na znamię i na cud w Izraelu od PANA zastępów, który mieszka na górze Syjon. 19A gdy rzeką do was: Pytajcie się Pytonów i wieszczków, którzy markocą w czarowaniu swoim: Aza naród nie będzie się pytał u Boga swego o żywe od umarłych? 20Do zakonu raczej i do świadectwa. A jeśli nie rzeką według słowa tego, nie będą mieć jutrzennej światłości. 21I przejdzie przez nię, powali się, i łaknąć będzie, a gdy będzie łaknął, będzie się gniewał, i będzie przeklinał króla swego i Boga swego a będzie wzgórę poglądał. 22I na ziemię patrzyć będzie, a oto ucisk i ciemność, rozerwanie i ściśnienie, i mrok ściągający, a nie będzie mógł odlecieć z ucisku swego.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?