1Szukali mię, którzy się pierwej nie pytali, naleźli, którzy mię nie szukali, rzekłem: Owom ja! owom ja! do narodu, który nie wzywał imienia mego. 2Rozciągałem ręce moje przez wszytek dzień do ludu niewiernego, który chodzi drogą niedobrą za myślami swemi. 3Lud, który mię ku gniewu przywodzi, przed obliczem moim zawżdy, którzy ofiary czynią w ogrodziech i ofiarują na cegłach, 4którzy mieszkają w grobiech a w zborach bałwańskich sypiają, którzy jedzą świnie mięso, a polewka obrzydła w naczyniach ich, 5którzy mówią; Odstąp ode mnie, nie przystępuj do mnie, boś nieczysty jest! Ci będą dymem w zapalczywości mojej, ogniem gorającym przez cały dzień. 6Oto napisano jest przede mną: nie zamilczę, ale oddam i odpłacę na łono ich 7nieprawości wasze i nieprawości ojców waszych społem, mówi PAN, którzy ofiarowali na górach i na pagórkach urągali mię: i odmierzę sprawę ich pierwszą do łona ich. 8To mówi PAN: Jako gdyby naleziono ziarno w gronie wina i rzeczono by: Nie psuj go, bo błogosławieństwo jest: tak uczynię dla sług moich, że nie zatracę wszytkiego. 9I wywiodę z Jakoba nasienie a z Judy dzierżawcę gór moich, i odziedziczą ją wybrani moi, a słudzy moi będą tam mieszkać. 10I będą pola chlewami trzód, a dolina Achor legowiskiem bydła ludowi memu, którzy mię szukali. 11A wy, którzyście opuścili PANA, którzyście zapomnieli góry świętej mojej, którzy stawiacie stół Fortunie i ofiarujecie na nim: 12policzę was mieczem, a wszyscy w porażce upadniecie. Przeto, iżem wołał, a nie odpowiedzieliście, mówiłem, a nie słuchaliście i czyniliście złość w oczu moich, a czegom ja nie chciał, obraliście. 13Przeto to mówi PAN Bóg: Oto słudzy moi jeść będą, a wy łaknąć będziecie; oto słudzy moi pić będą, a wy upragniecie; 14oto słudzy moi weselić się będą, a wy się zawstydzicie; oto słudzy moi wykrzykać będą od radości serdecznej, a wy będziecie wołać od boleści serca i od skruszenia ducha wyć będziecie. 15I zostawicie imię swe na przysięgę wybranym moim, i zabije cię PAN Bóg, a sługi swe nazowie inszym imieniem. 16W którym kto błogosławiony jest na ziemi, będzie błogosławion w Bogu Amen; a kto przysięga na ziemi, będzie przysięgał w Bogu Amen: iż zapomnione są pierwsze uciski i że zakryte są od oczu moich. 17Bo oto ja tworzę niebiosa nowe i ziemię nową, a nie będą w pamięci rzeczy pierwsze ani przydą na myśl. 18Ale się będziecie weselić i radować aż na wieki z tego, co ja tworzę. Bo oto ja tworzę Jeruzalem radością, a lud jego weselem. 19I radować się będę w Jeruzalem, i weselić się będę w ludu moim ani słychać będzie w nim więcej głosu płaczu i głosu wołania. 20Nie będzie tam więcej niemówiątka dniów i starca, który by nie wypełnił dni swoich: bo dziecię stoletne umrze, a grzesznik stoletny przeklęty będzie. 21I pobudują domy, i będą mieszkać, i nasadzą winnice a będą jeść owoce ich. 22Nie będą budować, a inszy będzie mieszkał, nie będą sadzić, a inszy będzie jadł; bo jako dni drzewa będą dni ludu mego, a uczynki rąk ich starzeją się. 23Wybrani moi nie będą robić próżno ani będą rodzić w zatrwożeniu, bo nasienie błogosławionych PANskich są i wnukowie ich z nimi. 24I będzie pierwej niż zawołają, ja wysłucham, jeszcze oni mówić będą, a ja usłyszę. 25Wilk i baranek będą się paść społem, lew i wół będą jeść plewy i wężowi proch chlebem jego. Nie będą szkodzić ani zabijać na wszytkiej górze świętej mojej, mówi PAN.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?