1To mówi PAN pomazańcowi memu, Cyrusowi, któregom ujął prawicę, abych podbił przed nim narody a grzbiety królów obrócił i otworzył przed nim wrota, a bramy nie będą zamknione. 2Ja przed tobą pójdę i zawołane na ziemi poniżę, wrota miedziane skruszę i zawory żelazne połamię. 3A dam ci skarby skryte i tajemności skrytych rzeczy, abyś wiedział, żem ja PAN, który mianuję imię twoje, Bóg Izraelów. 4Dla Jakoba, sługi mego, a Izraela, wybranego mego; i nazwałem cię imieniem twoim, przypodobałem cię, a nie poznałeś mię. 5Ja PAN, a nie masz więcej, oprócz mnie nie masz Boga! Przepasałem cię, a nie poznałeś mię. 6Aby wiedzieli ci, którzy od wschodu słońca i którzy od zachodu, że nie masz oprócz mnie: Ja PAN, a nie masz innego! 7Tworzący światłość i tworzący ciemności, czyniący pokój i stwarzający złość, ja PAN czyniący to wszytko. 8Spuśćcie rossę, niebiosa, z wierzchu, a obłoki niech spuszczą ze dżdżem sprawiedliwego. Niech się otworzy ziemia i zrodzi zbawiciela, a sprawiedliwość niechaj wznidzie społem: ja PAN stworzyłem go. 9Biada, który się spiera z twórcą swoim, skorupa z naczynia glinianego ziemie. Izali rzecze glina garncarzowi swemu: Co czynisz? a robota twoja bez ręku jest. 10Biada, kto mówi ojcowi: Co płodzisz? A niewieście: Co rodzisz? 11To mówi PAN, święty Izraelów, twórca jego: Pytajcie mię o przyszłe rzeczy, o syniech moich i o sprawie rąk moich rozkażcie mi. 12Jam uczynił ziemię i człowieka na niej jam stworzył. Ręce moje rozciągnęły niebiosa i wszemu wojsku ich rozkazałem. 13Jam go wzbudził ku sprawiedliwości, i wszytkie drogi jego uprostuję. On zbuduje miasto moje i więźnie moje wypuści, nie za okup ani za dary, mówi PAN Bóg zastępów. 14To mówi PAN: Praca Egipska i kupiectwo Etiopskie, i Sabaim mężowie wysocy do ciebie przejdą i twoi będą; za tobą chodzić będą, okowani w okowy pójdą i tobie się kłaniać, i modlić będą: Tylko w tobie jest Bóg, a nie masz oprócz ciebie Boga. 15Zaprawdę, tyś jest Bóg skryty, Bóg Izraelów, zbawiciel! 16Zawstydzili się i zasromali wszyscy, społem poszli na zelżywość budownicy błędów. 17Izrael zbawion jest w PANU zbawieniem wiecznym, nie zawstydzicie się ani się zasromacie aż na wiek wieku. 18Bo to mówi PAN, który stworzył niebiosa (sam Bóg, który utworzył ziemię i uczynił ją, sam twórca jej: nie po próżnicy ją stworzył, dla mieszkania utworzył ją): Ja PAN, a nie masz innego! 19Nie w tajemności mówiłem na miejscu ziemie ciemnym; nie mówiłem nasieniu Jakobowemu: Próżno mię szukajcie. Ja PAN, mówiący sprawiedliwość, powiadający prawość! 20Zbierzcie się a przydźcie i przystąpcie społem, którzyście zbawieni z narodów. Nie wiedzieli, którzy podnoszą drewno rzezania swego, a modlą się bogu nie zbawiającemu. 21Opowiadajcie a przydźcie i poradźcie się społem: kto to dał słyszeć od początku, od onego czasu to przepowiedział? Izali nie ja, PAN, a nie masz więcej Boga okrom mnie? Boga sprawiedliwego i zbawiającego nie masz oprócz mnie! 22Nawróćcie się ku mnie, a będziecie zbawione wszytkie kraje ziemie, bom ja Bóg, a nie masz innego! 23Przysiągłem sam przez się, wynidzie z ust moich słowo sprawiedliwości, a nie wróci się: 24że się mnie kłaniać będzie wszelkie kolano i każdy język przysięgać. 25A tak w PANIE, rzecze, moje są sprawiedliwości i rozkazowanie. Do niego przydą i zawstydzą się wszyscy, którzy mu się sprzeciwiają.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?