Wyszukiwanie
1A teraz słuchaj, Jakobie, sługo mój, i Izraelu, któregom obrał! 2To mówi PAN, który cię uczynił i stworzył z żywota, pomocnik twój: Nie bój się, sługo mój, Jakobie, i naprawszy, któregom obrał. 3Bo wyleję wody na pragnącą a strumienie na suchą. Wyleję ducha mego na nasienie twoje a błogosławieństwo moje na naród twój. 4I będą róść między ziołami, jako wierzby przy wodach ciekących. 5Ten rzecze: PANskim ja jest, a on będzie wzywał w imię Jakoba; a ten napisze ręką swą: PANU, i imieniem Izraelowym będzie przypodobany. 6To mówi PAN, król Izraelów, i odkupiciel jego, PAN zastępów: Jam pierwszy i jam ostateczny, a oprócz mnie nie masz Boga. 7Któż mnie podobny? Niech się da słyszeć i opowie a niech mi porządek wypowie od onego czasu, jakom postanowił lud staradawny: przyszłe rzeczy i które mają być, niech im oznajmią. 8Nie bójcie się ani się trwóżcie: od onego czasu dałem ci słyszeć i oznajmiłem. Wyście świadkowie moi. Izali jest Bóg oprócz mnie, i twórca, którego bym ja nie znał? 9Tworzyciele bałwana wszyscy nic nie są, a namilsze rzeczy ich nic im nie pomogą, sami są świadkami ich, że nie widzą ani rozumieją, aby byli pohańbieni. 10Kto utworzył boga i rycinę ulał ninacz nie pożyteczną? 11Oto wszyscy uczesnicy jego będą pohańbieni, bo są rzemiesłnicy z ludzi. Zejdą się wszyscy, staną i zlękną się, i zawstydzą się społem. 12Ślusarz piłą robił, w węglu i młotach utworzył ją i robił ramieniem mocy swojej. Łaknąć będzie, aż zemdleje, nie będzie pił wody, a ustanie. 13Rzemiesłnik około drzewa rościąga sznur i ukształtował ją heblem, uczynił ją według węgielnice a pod cyrkiel utoczył ją i uczynił obraz męski jako pięknego człowieka mieszkającego w domu. 14Narąbił cedrów, wziął jedlinę i dąb, który stał między drzewy leśnemi, wsadził sosnę, którą deszcz rozmnożył. 15I przygodziła się ludziom na ognisko: wziął z nich i ugrzał się, i podpalił, i napiekł chleba, a z ostatka urobił boga i pokłonił się, udziałał rycinę i klękał przed nią. 16Połowicę drzewa spalił w ogniu, a przy połowicy jego mięsa się najadł, uwarzył i jarzynę i najadł się, i rozgrzał się, i rzekł: Ach, tociem się rozgrzał, widziałem ogień. 17A z ostatka jego uczynił sobie boga i rycinę, klęka przed nią i kłania się jej, i modli się mówiąc: Wybaw mię, boś ty jest Bóg mój! 18Nie wiedzieli ani zrozumieli, bo zamydlone są oczy ich, aby nie widzieli, ażeby sercem nie zrozumieli. 19Nie rozmyślają w myśli swojej ani uznawają, ani się czują, aby rzekli: Połowicem go spalił w ogniu i napiekłem na węglu jego chleba, nawarzyłem mięsa i jadłem, a z ostatka jego bałwan uczynię? przed klocem drzewa klękać będę? 20Część go jest popiołem, serce głupie kłaniało się mu, a nie wybawi dusze swej ani rzecze: Podobno kłamstwo jest w prawicy mojej. 21Pomni na to, Jakobie, i Izraelu, boś ty jest sługa mój, utworzyłem cię, sługa mój jesteś ty, Izraelu, nie zapominaj mię. 22Zgładziłem jako obłok nieprawości twoje, a jako mgłę grzechy twoje: nawróćże się ku mnie, bom cię odkupił. 23Chwalcie, niebiosa, bo PAN miłosierdzie uczynił, wykrzykajcie, kończyny ziemie, brzmicie, góry, chwaleniem, lesie i wszelkie drzewo jego: bo odkupił PAN Jakoba a Izrael chełpić się będzie. 24To mówi PAN, odkupiciel twój i twórca twój z żywota: Jam jest PAN, czyniący wszytko, rościągający niebiosa sam, stanowiący ziemię, a nikt ze mną. 25Wniwecz obracający znamiona praktykarzów, a wieszczki w szaleństwo obracający, który obracam mądre na wstecz, a umiejętność ich głupią czynię. 26Wzbudzam słowo sługi swego, a radę posłów swoich wykonywam, który mówię Jeruzalem: Będą mieszkać w tobie, a miastom Judzkim: Będziecie zbudowane, a spustoszenia jej wzbudzę. 27Który mówię głębinie: Wyschni, i rzeki twoje wysuszę. 28Który mówię Cyrusowi: Jesteś pasterz mój i wszytkę wolą moję wykonasz. Który mówię Jeruzalem: Będziesz zbudowany, a kościołowi: Będziesz założony.
Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetuNawigacja
Wczytywanie listy ksiąg ...Nie bój się! - Werset na dziś
Wersety o pokoju na 365 dni w roku!
Wtedy rzekł Mojżesz do ludu: Nie bójcie się, bo Bóg przyszedł, aby was doświadczyć i aby bojaźń przed nim była w was, byście nie grzeszyli.
II Mojż 20:20
II Mojż 20:20
W Chrystusie
Przez które darowane nam zostały drogie i największe obietnice, abyście przez nie stali się uczestnikami boskiej natury, uniknąwszy skażenia, jakie na tym świecie pociąga za sobą pożądliwość.
II Piotr 1:4
II Piotr 1:4
Kim jesteś i co masz w Chrystusie.
Czy wiesz że?
Obietnice Boże
Kto ma uszy, niechaj słucha, co Duch mówi do zborów. Zwycięzca nie dozna szkody od drugiej śmierci.
Obj 2:11
Obj 2:11
"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."
Szukaj w dialogach Beta
Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.
Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?