Nawigacja

Biblia Jakuba Wujka
Księga Izajasza 40:1

¹Cieszcie się, cieszcie, ludu mój! mówi Bóg wasz. ²Mówcie do serca Jeruzalem a przyzwicie go: bo się skończyła złość jego, odpuszczona jest nieprawość jego. Wzięło z ręki PANSKIEJ dwojako za wszytkie grzechy swoje. ³Głos wołającego na puszczy: Gotujcie drogę PANSKĄ, proste czyńcie na puszczy szcieżki Boga naszego! ⁴Każda dolina będzie podniesiona, a każda góra i pagórek będzie poniżony i będą krzywe prostemi, a ostre drogami gładkiemi. ⁵I objawi się chwała PANSKA, i ujźrzy wszelkie ciało społem, że usta PANSKIE mówiły. ⁶Głos mówiącego: Wołaj! I rzekłem: Co będę wołał? Wszelkie ciało trawa, a wszelka chwała jego jako kwiat polny. ⁷Uschła trawa i opadł kwiat, bo duch PANSKI wionął nań. Prawdziwie lud jest trawa. ⁸Uschła trawa i opadł kwiat, lecz słowo Pana naszego trwa na wieki. ⁹Wstąp na górę wysoką, ty, który opowiadasz Ewangelią Syjonowi, podnieś mocno głos twój, który Ewangelią opowiadasz Jeruzalem. Podnoś, nie bój się. Rzecz miastom Judzkim: Oto Bóg wasz! ¹⁰Oto PAN Bóg w mocy przydzie, a ramię jego panować będzie. Oto zapłata jego z nim, a sprawa jego przed nim. ¹¹Jako pasterz trzodę swą paść będzie: ramieniem swym zgromadzi baranki a na łonie swym podniesie, kotne sam nosić będzie. ¹²Kto zmierzył garścią wody, a niebiosa piędzią zważył? Kto zawiesił trzemi palcy wielkość ziemie i zważył na wadze góry, a pagórki na szalach? ¹³Kto pomagał duchowi PANSKIEMU? Abo kto był rajcą jego, a ukazał mu? ¹⁴Z kim wszedł w radę i wprawił go, i nauczył go szcieżki sprawiedliwości, i wyćwiczył go w umiejętności a drogę roztropności ukazał mu? ¹⁵Oto narodowie jako kropla wiadra a jako ziarnko na szalach poczytane są, oto wyspy jako proch maluczki. ¹⁶I Liban nie dostatczy ku podpalaniu, a bydła jego nie dostanie na całopalenie. ¹⁷Wszyscy narodowie jakoby nie byli, tak są przed nim, a jako nic i próżność poczytani są jemu. ¹⁸Komuż tedy podobnym uczyniliście Boga abo co mu za obraz postawicie? ¹⁹Aza nie odlał ryciny rzemieślnik? Abo złotnik złotem ji uformował i blachami srebrnemi srebrnik? ²⁰Mocne drewno a niepróchniałe obrał; rzemiesłnik mądry patrzy, jakoby postawił bałwana, który by się nie poruszył. ²¹Izali nie wiecie, azaście nie słyszeli? Aza wam z przodku nie powiedziano? Azaście nie zrozumieli fundamentów ziemie? ²²Który siedzi na okręgu ziemie, a obywatele jej są jako szarańcza. Który rozściąga niebiosa jako nic a rozszerza je jako namiot na mieszkanie. ²³Który daje tajemnych rzeczy wybadacze, jakoby nie byli, sędzie ziemskie jako czczą rzecz uczynił, ²⁴a w prawdzie ani wszczepieni, ani wsiani, ani wkorzeniony w ziemi pień ich. Z nagła wionął na nie i uschły, a wicher jako źdźbło wyniesie je. ²⁵A do kogóż przypodobaliście mię i zrównali? mówi święty. ²⁶Podnieście ku górze oczy wasze a obaczcie, kto to stworzył: który wywodzi w poczcie wojsko ich, a wszytkich po imieniu zowie. Prze mnóstwo siły i mocy, i możności jego i jedno nie zostało. ²⁷Przeczże mówisz, Jakobie, i powiadasz, Izraelu: Zakryta jest droga moja przed PANEM, a sąd mój minął przed Bogiem moim? ²⁸Izali nie wiesz, aboś nie słyszał? Bóg wieczny PAN, który stworzył kraje ziemie. Nie ustanie ani się spracuje i nie masz doścignienia mądrości jego. ²⁹Który dodawa spracowanemu siły, a tym, których nie masz, moc i siłę rozmnaża. ³⁰Ustaną pacholęta i upracują się, a młodzieńcy we mdłości upadną. ³¹A którzy mają nadzieję w PANU, odmienią siłę, wezmą pióra jako orłowie, pobieżą, a nie upracują się, chodzić będą, a nie ustaną.