1Biada ziemi cymbałowi skrzydeł, która jest za rzekami Etiopskimi, 2która śle na morze posły, w naczyniu z papirowego drzewka po wodach! Idźcie, aniołowie prędcy, do narodu rozerwanego i rozszarpanego, do ludu strasznego, po którym nie masz innego, do narodu czekającego i podeptanego, którego ziemię rzeki rozerwały. 3Wszyscy obywatele świata, którzy mieszkacie na ziemi, gdy podniosą chorągiew na górach, ujźrzycie i dźwięk trąby usłyszycie. 4Bo to mówi PAN do mnie: Uspokoję się a patrzyć będę na miejscu moim, jako światło w południe jasne jest a jako obłok rosisty we żniwa. 5Bo przed żniwem wszytek okwitnął i niedoźrzała doskonałość rodzić będzie, i oberzną gałązki jego sierpami, a co zostanie, będzie obrzezane i obite. 6A ostawione będą pospołu ptastwu górnemu i bestiam ziemie i przez wszytko lato będą na nim ptacy, i wszystkie bestie ziemie na nim zimować będą. 7Na on czas przyniesion będzie dar PANU zastępów od ludu oderwanego i roztarganego, od ludu strasznego, po którym nie był inny, od ludu czekającego, czekającego i podeptanego, którego ziemię rozerwały rzeki, na miejsce imienia PANA zastępów, górę Syjon.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?