1Bojowanie jest żywot człowieczy na ziemi a jako dni najemnicze, dni jego. 2Jako niewolnik pragnie cienia i jako najemnik czeka końca prace swojej, 3takem i ja miał miesiące próżne i nocy pracowite obliczałem sobie. 4Jeśli zasnę, rzekę: Kiedyż wstanę? I zasię będę czekał wieczora i będę napełnion boleści aż do mroku. 5Ciało moje obleczone jest zgniłością i plugastwem prochu, skóra moja zeschła i pomarszczyła się. 6Dni moje przeminęły prędzej, niżli tkacz płótno obrzyna, i wytrawione są bez żadnej nadzieje. 7Wspomni, iż żywot mój wiatrem jest i oko moje nie wróci się, aby widziało dobra, 8ani mię ogląda wzrok człowieczy: oczy twoje na mię, a nie będzie mię. 9Jako niszczeje obłok i przemija, tak który zstąpi do piekła, nie wynidzie. 10Ani się wróci więcej do domu swego, ani go dalej pozna miejsce jego. 11Przetoż i ja nie sfolguję ustam moim, mówić będę w udręczeniu ducha mego, będę się rozmawiał z gorzkością dusze mojej. 12I zażem ja jest morze abo wieloryb, żeś mię obtoczył ciemnicą? 13Jeśli rzekę: Pocieszy mię łóżko moje i ulży mi się, gdy będę z sobą mówił na pościeli mojej: 14będziesz mię straszył przez sny i przez widzenia strachem strzęsiesz. 15A przetoż dusza moja obrała obieszenie a śmierć kości moje. 16Zwątpiłem, już więcej żyć nie będę: przepuść mi, boć nic nie są dni moje. 17Cóż jest człowiek, iż go wielmożysz? Abo co przykładasz ku niemu serce twoje? 18Nawiedzasz go rano i natychmiast doświadczasz go. 19Dokądże mi nie przepuścisz ani dopuścisz mi, abym przełknął ślinę moję? 20Zgrzeszyłem, cóż ci uczynię, o stróżu ludzi? Czemuś mię postawił przeciwnym tobie i zstałem się ciężek sam sobie? 21Przecz nie zgładzisz grzechu mego i czemu nie odejmujesz nieprawości mojej? Oto teraz w prochu zasnę: a jeśli mię rano poszukasz, nie będzie mię.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?