Biblia Jakuba Wujka
Księga Hioba 22:11
22:1

A odpowiadając Elifaz Temanitczyk rzekł:
22:2

Izali człowiek może być przyrównan Bogu, choćby był nauki doskonałej?
22:3

Co za pożytek Bogu, jeśli sprawiedliwym będziesz? Abo co mu dajesz, jeśli będzie niepokalana droga twoja?
22:4

Aza bojąc się strofować cię będzie i przyjdzie z tobą na sąd?
22:5

A nie dla złości twojej wielkiej i nieskończonych nieprawości twoich?
22:6

Wziąłeś bowiem zastawę braciej twej bez przyczyny a nagie odzierałeś z odzienia.
22:7

Nie podałeś wody spracowanemu a głodnemu odejmowałeś chleb.
22:8

W mocy ramienia twego dzierżałeś ziemię, a mocniejszym będąc otrzymowałeś ją.
22:9

Wdowy puściłeś próżne a ramiona sierot podrzuzgotałeś.
22:10

Przetoż ogarniony jesteś sidłami i trwoży cię strach nagły.
22:11

I mniemałeś, żeś nie miał oględać ciemności ani uciśnion być gwałtem wód wzbierających?
22:12

Aza nie myślisz, iż Bóg wyższy jest niż niebo i nad wierzch gwiazd wywyższa się?
22:13

I mówisz: A cóż Bóg wie? I jakoby przez mgłę sądzi.
22:14

Obłoki tajnikiem jego ani się rzeczam naszym przypatruje a około zawias niebieskich przechodzi się.
22:15

Izali szcieżki wieków chcesz strzec, którą deptali mężowie złościwi?
22:16

Którzy są zniesieni przed swym czasem, a rzeka grunty ich wywróciła.
22:17

Którzy mówili Bogu: Idź precz od nas! A jakoby nie mógł nic uczynić Wszechmogący, ważyli go.
22:18

Gdyż on był napełnił domy ich dobrami - których zdanie daleko niech będzie ode mnie.
22:19

Ujźrzą sprawiedliwi i weselić się będą a niewinny będzie im urągał.
22:20

Aza nie podcięte jest podniesienie ich a ostatki ich ogień pożarł?
22:21

Zezwól mu tedy i miej pokój, a przez to będziesz miał pożytki nalepsze.
22:22

Przyjmi z ust jego zakon, a połóż mowy jego w sercu twoim.
22:23

Jeśli się nawrócisz do Wszechmocnego, zbudowan będziesz i oddalisz nieprawość od przybytku twego.
22:24

Da za ziemię krzemień, a za krzemień strumienie złote.
22:25

I będzie Wszechmogący przeciwko nieprzyjaciołom twoim, i srebra nagromadzą tobie.
22:26

Tedy w Wszechmocnym rozkoszami opływać będziesz, i podniesiesz ku Bogu oblicze twoje.
22:27

Będziesz go prosił i wysłucha cię, i śluby twoje oddasz.
22:28

Postanowisz rzecz i zstanie się tobie, a po drogach twoich będzie świecić światłość.
22:29

Bo kto się poniży, będzie w sławie, a kto spuści oczy, ten zbawion będzie.
22:30

Niewinny zbawion będzie, a zbawion będzie w czystości rąk swoich.