1A odpowiadając Job rzekł: 2Słyszałem często rzeczy takowe, cieszyciele przykrzy jesteście wy wszyscy. 3A będąż mieć koniec słowa wiatrowe? Aboć co jest przykro, jeślibyś mówił? 4Mogłem i ja podobne wam rzeczy mówić: ale daj Boże, by była dusza wasza miasto dusze mojej. 5Cieszyłbym i ja was mowami i kiwałbym głową moją nad wami. 6Posilałbych was usty swemi i ruszałbym wargami swemi, jakoby folgując wam. 7Ale cóż mam czynić? Będęli mówił, nie ukoi się boleść moja, a jeśli będę milczał, nie odejdzie ode mnie. 8A teraz ścisnęła mię boleść moja i wniwecz się obróciły wszytkie członki moje. 9Marzczki moje świadczą przeciwko mnie a powstawa fałsz, mówiący przeciw twarzy mojej, sprzeciwiając mi się. 10Zebrał zapalczywość swą na mię, a grożąc mi zgrzytał na mię zębami swemi, nieprzyjaciel mój straszliwemi oczyma patrzał na mię. 11Otworzyli na mię usta swoje a wymawiając bili twarz moję, nasycili się mąk moich. 12Zamknął mię Bóg u nieprawego i wydał mię w ręce niezbożnych. 13Ja on kiedyś bogaty, z nagła starty jestem, ujął mię za szyję, złamał mię i postawił mię sobie jako za cel. 14Obtoczył mię włóczniami swemi, zranił biodra moje, nie przepuścił, i wytoczył na ziemię wnętrzności moje. 15Posiekł mię raną na ranę, rzucił się na mię jako obrzym. 16Uszyłem wór na skórę moję i okryłem popiołem ciało moje. 17Oblicze moje spuchnęło od płaczu a powieki moje zaćmiły się. 18Tom cierpiał bez nieprawości ręki mojej, gdyżem miał czyste ku Bogu prośby. 19Ziemio, nie okrywaj krwie mojej i niech w tobie nie najduje miejsca, gdzie by się miało kryć wołanie moje! 20Abowiem oto w niebie świadek mój, a wiaduk mój na wysokościach. 21Wielomowni przyjaciele moi, do Boga kropi oko moje. 22A Boże daj tak był sądzon mąż z Bogiem, jako bywa sądzon syn człowieczy z towarzyszem swoim.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?