Biblia Jakuba WujkaKsięga Hioba 13:1 ...
13:1
Oto wszytko to widziało oko moje i słyszało ucho moje, i zrozumiałem każdą rzecz.
13:2
Wedle wiadomości waszej i ja wiem, i nie jestem niżli wy podlejszym.
13:3
A wszakoż do Wszechmocnego mówić będę, chcę się z Bogiem gadać.
13:4
Pierwej pokazawszy, żeście wy budownicy kłamstwa i naszladownicy nauk przewrotnych.
13:5
I byście byli lepiej milczeli, żeby was było miano za mądre.
13:6
Słuchajcież tedy strofowania mego a rozsądek ust moich pilnie obaczajcie.
13:7
Azaż BÓG potrzebuje waszego kłamstwa, żebyście za nim mówili zdrady?
13:8
Czyli się na osobę jego oglądacie a miasto Boga sądzić usiłujecie?
13:9
Abo mu się podobać będzie, któremu nic tajno być nie może? Abo będzie oszukan jako człowiek waszemi zdradami?
13:10
On was strofować będzie, bo się w skrytości oglądacie na osobę jego.
13:11
Wnet skoro się ruszy, zatrwoży was, a strach jego przypadnie na was.
13:12
Pamiątka wasza przypodobiona będzie popiołowi i obrócą się w błoto szyje wasze.
13:13
Pomilczcie trochę, że będę mówił, co mi kolwiek na myśl przyjdzie.
13:14
Czemuż targam ciało swe zębami mojemi a duszę swą noszę w rękach moich?
13:15
By mię też zabił, w nim ufać będę, a wszakoż drogi moje przed obliczem jego strofować będę.
13:16
A on będzie zbawicielem moim, bo nie przyjdzie przed oblicze jego żaden obłudnik.
13:17
Słuchajcie mowy mojej, a gadki przyjmujcie w uszy swoje.
13:18
Jeśli będę sądzon, wiem, że mię najdą sprawiedliwym.
13:19
Kto jest, co by się dał sądzić ze mną? Niech przyjdzie: przecz milcząc niszczeję?
13:20
Dwu tylko rzeczy nie czyń mi, a tedy się przed obliczem twoim nie skryję:
13:21
rękę twoję oddal ode mnie, a strach twój niech mię nie straszy.
13:22
Wzów mię, a ja odpowiem tobie, abo więc mówić będę, a ty mi odpowiadaj.
13:23
Jako wiele mam nieprawości i grzechów, złości moje i występki ukaż mi.
13:24
Przecz kryjesz oblicze twoje i mnimasz mię być nieprzyjacielem twoim?
13:25
Przeciw listkowi, który wiatr porywa, pokazujesz moc swoję, źdźbło suche gonisz?
13:26
Piszesz bowiem przeciwko mnie gorzkości i chcesz mię zniszczyć grzechami młodości mojej.
13:27
Włożyłeś w pęto nogi moje i strzegłeś wszytkich szcieżek moich, i szladom nóg moich przypatrowałeś się:
13:28
który jako zgniła rzecz zniszczeć mam a jako szata, którą mole jedzą.