1I wwiódł mię do bramy, która patrzała na drogę wschodu słońca. 2A oto chwała Boga Izraelskiego szła drogą wschodową, a głos miała jako głos wód wielkich, a ziemia się świeciła od majestatu jego. 3I widziałem widzenie na kształt widzenia, którem widział, gdy był przyszedł, aby zatracił miasto. A kształt wedle widzenia, którem widział u rzeki Chobar. I padłem na oblicze swoje. 4A majestat PANski wszedł do kościoła drogą bramy, która patrzała na wschód słońca. 5I podniósł mię duch, i wwiódł mię do sieni wnętrznej: a oto pełen był dom chwały PANSKiej. 6I usłyszałem mówiącego do mnie z domu, a mąż, który stał podle mnie, 7rzekł do mnie: Synu człowieczy, miejsce stolice mojej i miejsce stóp nóg moich, gdzie mieszkam w pośrzodku synów Izraelowych na wieki, a nie zmażą więcej dom Izraelski imienia mego świętego, sami i królowie ich, wszeteczeństwy swemi i upadlinami królów swych i wyżynami swemi. 8Którzy zbudowali próg swój podle progu mego i podwoje swe podle podwojów moich, a mur był między mną a nimi, i zmazali imię święte moje obrzydłościami, które czynili: przetom je wyniszczył w gniewie moim. 9A tak teraz niech oddalą wszeteczeństwo swe i upadliny królów swych ode mnie, a będę mieszkał w pośrzodku ich zawsze. 10A ty, synu człowieczy, ukaż domowi Izraelskiemu kościół, a niechaj się wstydzą nieprawości swych, a niech zmierzą budowanie, 11a niech się zasromają wszego, co czynili. Wizerunk domu i budowania tego wyszcia i wchodzenia, i wszytko opisanie jego, i wszytkie przykazania jego, i wszytek porządek jego, i wszytkie ustawy jego, ukaż im. I napiszesz przed ich oczyma, aby strzegli wszytkiego opisania jego i przykazania jego i czynili je. 12Ten jest zakon domu na wierzchu góry: wszytka granica jego wokoło jest świętynia świętych. Ten tedy jest zakon domu. 13A te miary ołtarza łokciem naprawdziwszym, który miał łokieć i dłoń: łona jego był łokieć i łokieć na szerzą, a granica jego aż do kraju jego i wokoło dłoń jedna, to też była wysokość ołtarza. 14A od łona ziemie aż do kraju naniższego dwa łokcia, a szerokości łokieć jeden; a od kraju mniejszego aż do kraju więtszego cztery łokcie, a szerz na jeden łokieć. 15A sam Ariel na cztery łokcie; a od Ariela aż ku górze cztery rogi. 16A Ariel dwanaście łokiet wzdłuż, na dwanaście łokiet wszerz, czworograniasty i na równe granie. 17A kraj czternaście łokiet na dłużą i czternaście na szerzą, na cztery granie jego, a korona około niego na pół łokcia, a łono jego na łokciu wokoło, a stopnie jego obrócone na wschód słońca. 18I rzekł do mnie: Synu człowieczy, to mówi PAN Bóg: Te są ustawy ołtarza, w którykolwiek dzień zbudowany będzie, aby na nim ofiarowano całopalenie i krew wylewano. 19I dasz kapłanom i lewitom, którzy są z nasienia Sadok, którzy przystępują do mnie, mówi PAN Bóg, aby mi ofiarowali cielca z stada za grzech. 20A wziąwszy ze krwie jego, włożysz na cztery rogi jego i na cztery węgły kraju, i na koronę wokoło, i oczyścisz ji, i poświęcisz. 21I weźmiesz cielca, który będzie ofiarowali za grzech, a spalisz go na miejscu odłączonym domu za świętynią. 22A wtórego dnia ofiarujesz kozła kóz niepokalanego za grzech, i oczyścią ołtarz, jako oczyścili cielcem. 23A gdy dokonasz oczyściać jego, ofiarujesz cielca z stada, niepokalanego, i barana z trzody, niepokalanego. 24I ofiarujesz je przed obliczem PANskim, i wrzucą kapłani na nię soli, i ofiarują je całopalenim PANU. 25Siedm dni uczynisz kozła za grzech na każdy dzień; i cielca z stada, i barana z bydła, niepokalane ofiarować będą. 26Siedm dni oczyściać będą ołtarz i ochędożą ji, i napełnią rękę jego. 27A wypełniwszy dni, ósmego dnia i dalej uczynią kapłani na ołtarzu całopalenia wasze i co za pokój ofiarują, a będę wam miłościw, mówi PAN Bóg.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?