1A ty, synu człowieczy, prorokuj przeciw Gog, i rzeczesz: To mówi PAN Bóg: Owo ja do ciebie, Gog, książęcia głowy Mosoch i Tubal: 2I obracać cię będę, i wywiodę cię, i uczynię, że wyciągniesz z stron Północnych, a przywiodę cię na góry Izraelskie. 3I wytracę łuk twój w lewej ręce twojej, i strzały twoje z prawej ręki twej wyrzucę. 4Na górach Izraelskich upadniesz ty i wszytkie ufy twoje, i lud twój, który jest z tobą; źwierzom, ptakom i wszem latającym, i źwierzowi ziemskiemu dałem cię na pożarcie. 5Na obliczu pola upadniesz: bom ja rzekł, mówi. PAN Bóg. 6I puszczę ogień na Magog i na te, którzy mieszkają na wyspach bezpiecznie: a poznają, żem ja PAN! 7A imię święte moje oznajmię w pośrzodku ludu mego Izraelskiego a nie zmażę więcej imienia mego świętego: i poznają narodowie, żem ja PAN, święty Izraelski! 8Oto przyszedł i zstało się, mówi PAN Bóg: Ten ci jest dzień, o którymem mówił. 9I będą wychodzić obywatele z miast Izraelskich, i palić będą, i spalą oręża, tarcz i drzewca, łuk i strzały, i kije ręczne i włócznie, będą je palić ogniem siedm lat. 10A nie będą nosić drew z pola ani rąbać z lasów, bo oręże palić będą ogniem; a złupią te, którym były łupem, i rozchwycą rozchwytacze swe, mówi PAN Bóg. 11I będzie onego dnia: dam Gog miejsce mianowane za grób w Izraelu, dolinę podróżnych na wschód morza, która uczyni, że się zdumieją mijający, a pogrzebą tam Gog i wszytkie zgraje jego i będzie nazwana doliną Mnóstwa Gog. 12A pogrzebą je dom Izraelów, aby oczyścili ziemię przez siedm miesięcy. 13A pogrzebie go wszytek lud ziemie i będzie im sławny dzień, któregom się wsławił, mówi PAN Bóg. 14I męże ustawiczne postanawiać będą, przeglądające ziemię, którzy by grzebli i szukali tych, którzy byli pozostali na obliczu ziemie, aby ją oczyścili; a po siedmi miesiącach szukać poczną 15i obejdą przechodzący po ziemi, a ujźrzawszy kość człowieczą, postawią podle niej słup, aż ją pogrzebą grabarze w dolinie Mnóstwa Gog. 16A imię miasta - Ammona. I oczyścią ziemię. 17A tak ty, synu człowieczy, to mówi PAN Bóg: Mów wszemu latającemu i wszytkim ptakom, i wszemu źwierzowi polnemu: Zydźcie się, śpieszcie się, zbieżcie się zewsząd na rzeź moję, którą ja wam rzeżę, rzeź wielką na górach Izraelskich, żebyście jedli mięso, a krew pili. 18Mięso mocarzów jeść będziecie, a krew książąt ziemskich pić będziecie, baranów i jagniąt, i kozłów, i byków, i karmnych, i wszech tłustych. 19I najecie się tłustości do sytości, a pić będziecie krew do upicia, z rzezi której ja narzeżę wam. 20I nasycicie się u stołu mojego koni i jezdnych mocnych, i wszech mężów walecznych, mówi PAN Bóg. 21I położę sławę moję między narody i ujźrzą wszyscy narodowie sąd mój, którym uczynił i rękę moję, którąm na nie włożył. 22A poznają domy Izraelów, żem ja PAn Bóg ich ode dnia onego i na potym! 23I poznają narodowie, że w nieprawości swej był pojman dom Izraelów, dlatego że mię opuścili, i zakryłem oblicze moje od nich, i podałem je w ręce nieprzyjaciół, i wszyscy polegli od miecza. 24Według nieczystoty ich a złości uczyniłem im i zakryłem oblicze moje od nich. 25Przeto to mówi PAN Bóg: Teraz przywrócę pojmanie Jakobowe i smiłuję się nad wszytkim domem Izraelowym, i wezmę rzewniwość dla imienia mego świętego. 26I poniosą sromotę swą i wszelaki występek, którym występowali przeciwko mnie, gdy mieszkać będą w ziemi swej bezpiecznie, nikogo się nie bojąc. 27A gdy je wrócę z narodów a zgromadzę je z ziem nieprzyjaciół ich, a poświęcon będę w nich przed oczyma wielu narodów. 28I poznają, żem ja PAN Bóg ich, przeto żem je przeniósł do narodów i zebrał je do ziemie ich, a nie zostawiłem tam żadnego z nich. 29I nie zakryję więcej oblicza mego od nich, dlatego, żem wylał ducha mego na wszytek dom Izraelów, mówi PAN Bóg.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?