Wyszukiwanie
1I zstało się dwunastego roku w miesiącu dwunastym, pierwszego dnia miesiąca, zstało się słowo PANSKIE do mnie, mówiąc: 2Synu człowieczy, weź lament nad Faraonem, królem Egipskim, i rzeczesz do niego: Lwowi narodów przyrównany jesteś, i smokowi, który jest w morzu, a miotałeś rogiem w rzekach twoich i mąciłeś wody nogami swemi a deptałeś rzeki ich. 3Przeto to mówi PAN Bóg: Zarzucę na cię sieć moję w mnóstwie narodów mnogich i wyciągnę cię niewodem moim. 4I wyrzucę cię na ziemię, na oblicze pola porzucę cię. I każę mieszkać na tobie wszemu ptastwu powietrznemu, a nakarmię tobą źwierz wszytkiej ziemie. 5I położę mięso twoje na górach a napełnię pagórki twe ropą twoją. 6I namoczę ziemię smrodem krwie twojej po górach, a doliny napełnią się tobą. 7A gdy zgaśniesz, zakryję niebo i ciemne uczynię gwiazdy jego. Słońce obłokiem zakryję, a księżyc nie da światła swego. 8Wszytkie światła niebieskie smutnemi poczynię nad tobą i dam ciemność na ziemię twoję, mówi PAN Bóg, gdy polęgą zranieni twoi w pośrzód ziemie, mówi PAn Bóg. 9A rozdraźnię serce narodów mnogich, gdy przywiodę skruszenie twoje między narody na ziemię, o których nie wiesz. 10I uczynię, że się zdumieją nad tobą narodowie mnodzy i królowie ich strachem wielkim będą się lękać nad tobą, gdy pocznie latać miecz mój po twarzach ich. I zdumieją się nagle każdy o duszę swą w dzień upadku twego. 11Bo to mówi PAN Bóg: Miecz króla Babilońskiego przydzie na cię! 12Mieczami mocarzów obalę zgraje twoje, niezwyciężone to wszytko narody. I zburzą pychę Egipską, i rozproszy się zgraja jego. 13I wygubię wszytko bydło jego, które było nad wodami wielkimi. A nie będzie ich więcej mącić noga człowiecza ani kopyta bydlęce nie będą ich mącić. 14Tedy czyściuchne uczynię wody ich, a rzeki ich jako oliwę przywiodę, mówi PAn Bóg; 15gdy uczynię ziemię Egipską spustoszoną a pusta będzie ziemia od pełności jej, gdy wybiję wszytkie obywatele jej: a poznają, żem ja PAN! 16Płacz jest i płakać go będą, córki narodów płakać go będą nad Egiptem i nad zgrajami jego, będą go płakać, mówi PAN Bóg. 17I zstało się dwunastego roku, piętnastego dnia miesiąca, zstało się słowo PANskie do mnie, mówiąc: 18Synu człowieczy, śpiewaj żałobnie nad zgrają Egipską a zściągni ją samę i Córki Narodów dużych do ziemie ostatniej z tymi, którzy zstępują do dołu: 19Czymeś piękniejszy? Znidź a śpi z nieobrzezanymi! 20W pośrzodku zabitych mieczem polęgą, miecz dany jest, przyciągnęli się i wszystkie ludzie jej. 21Mówić do niego będą między mocarzmi namocniejszy z pośrzodku piekła, którzy z pomocniki jego zstąpili i zasnęli nieobrzezańcy mieczem pobici. 22Tam Assur i wszytka zgraja jego, około niego groby jego: wszyscy pozabijani i którzy polegli od miecza, 23których groby są położone na ostatku dołu, a była zgraja jego około grobu jego: wszyscy pozabijani i polegli od miecza, którzy niegdy puszczali strach na ziemi żywiących. 24Tam Elam i wszytka zgraja jego około grobu jego, ci wszyscy pozabijani i padający od miecza, którzy zstąpili nieobrzezani do ziemie ostatniej, którzy dawali strach swój na ziemi żywiących i ponieśli sromotę swą z tymi, którzy zstępują do dołu. 25W pośrzodku pobitych postawili łoże jego na wszytek lud jego, około niego grób jego, ci wszyscy nieobrzezani i pozabijani mieczem: bo puszczali strach swój na ziemi żywiących i ponieśli sromotę swą z tymi, którzy zstępują do dołu: w pośrodku zabitych położeni są. 26Tam Mosoch i Tubal, i wszytka zgraja jego, około niego groby jego, ci wszyscy nieobrzezańcy i pozabijani i upadli mieczem: bo puszczali strach swój na ziemi żywiących. 27A nie będą spać z mocarzmi i z upadłymi, i z nieobrzezańcy, którzy zstąpili do piekła z orężem swym i położyli miecze swe pod głowami swemi, i były nieprawości ich na kościach ich: bo strachem mocarzów byli na ziemi żywiących. 28A tak i ty w pośrzodku nieobrzezańców zstart będziesz i zaśniesz z pobitymi mieczem. 29Tam Idumea i królowie jej, i wszytkie książęta jej, którzy dani są z wojskiem swym z pobitymi mieczem i którzy z nieobrzezanymi zasnęli i z tymi, którzy zstępują do dołu. 30Tam książęta Północne wszytkie i wszytcy łowcy, którzy zawiedzieni są z pobitymi, lękający się i od męstwa swego zawstydzeni, którzy zasnęli nieobrzezani z zabitymi mieczem i ponieśli sromotę swą z tymi, którzy zstępują do dołu. 31Widział je Farao a ucieszył się ze wszytkiej zgraje swej, która jest mieczem pobita, Farao i wszytkie wojsko jego, mówi PAN Bóg: 32bo dałem strach mój na ziemi żywiących i zasnął w pośrzodku nieobrzezańców, z pobitymi mieczem, Farao i wszytka zgraja jego, mówi PAN Bóg.
Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetuNawigacja
Wczytywanie listy ksiąg ...Nie bój się! - Werset na dziś
Wersety o pokoju na 365 dni w roku!
Czy nie przykazałem ci: Bądź mocny i mężny? Nie bój się i Nie lękaj się, bo Pan, Bóg twój, będzie z tobą wszędzie, dokądkolwiek pójdziesz.
Joz 1:9
Joz 1:9
W Chrystusie
Albowiem współpracownikami Bożymi jesteśmy; wy rolą Bożą, budowlą Bożą jesteście.
I Kor 3:9
I Kor 3:9
Kim jesteś i co masz w Chrystusie.
Czy wiesz że?
Tylko ci w których nozdrzach było tchnienie życia zginęli w potopie.
Fakty i ciekawostki Biblijne.
Obietnice Boże
Kto wierzy w Syna, ma żywot wieczny, kto zaś nie słucha Syna, nie ujrzy żywota, lecz gniew Boży ciąży na nim.
Jan 3:36
Jan 3:36
"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."
Szukaj w dialogach Beta
Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.
Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?