1Roku dziesiątego, w dziesiątym miesiącu, jedenastego dnia miesiąca, zstało się słowo PANskie do mnie, mówiąc: 2Synu człowieczy, postaw oblicze twoje przeciw Faraonowi, królowi Egipskiemu, a będziesz prorokował o nim i o wszytkim Egipcie. 3Mów, a rzeczesz: To mówi PAN Bóg: Owo ja na cię, Faraonie, królu Egipski, smoku wielki, który leżysz w pośrzodku rzek twoich a mówisz: Moja jest rzeka, a jam uczynił sam siebie! 4I włożę wędzidło na czeluści twoje i przylepię ryby rzek twoich do łusk twoich, i wywlokę cię z pośrzodku rzek twych, a wszytkie ryby twoje przylną do łusk twoich. 5A wyrzucę cię na puszczą i wszytkie ryby rzeki twojej. Na ziemię padniesz, nie będą cię zbierać ani zgromadzać. Zwierzowi ziemnemu i ptastwu powietrznemu dałem cię ku pożarciu: 6i poznają wszyscy obywatele Egipscy, żem ja PAN! Przeto żeś był laską trzcinianą domowi Izraelskiemu, 7gdy cię ręką uchwycili, i złamałeś się, i zraniłeś wszytko ramię ich, a gdy się wspierali na tobie, skruszyłeś je i osłabiłeś wszytkie nerki ich, 8przeto to mówi PAN Bóg: Oto ja przywiodę na cię miecz i wybiję z ciebie człowieka i bydlę. 9I będzie ziemia Egipska pustynią i spustoszeniem: a poznają, żem ja PAN! Za to, żeś mówił: Moja jest rzeka i jam ją uczynił, 10przeto owo ja na cię i na rzeki twoje i obrócę ziemię Egipską w pustynię spustoszoną, mieczem zburzoną, od wieże Sjenes aż do granic murzyńskich. 11Nie przejdzie po niej noga człowiecza ani noga bydlęca będzie chodziła po niej, ani będą w niej mieszkać przez czterdzieści lat. 12I dam ziemię Egipską pustą w pośrzodku ziem pustych, a miasta jej w pośrzodku miast zburzonych i będą puste czterdzieści lat, a Egipcjany rozproszę między narody i rozwieję je po ziemiach. 13Bo to mówi PAN. Bóg: Gdy się skończy czterdzieści lat, zgromadzę Egipt z narodów, do których byli rozproszeni. 14I nawrócę pojmanie Egipskie, i posadzę je w ziemi Fatures, w ziemi narodzenia ich, i będą tam królestwem podłym. 15Między innemi królestwy będzie napodlejszym, a nie podniesie się więcej nad narody, i umniejszę ich, aby nie panowali nad narody. 16A nie będą więcej domowi Izraelowemu ufnością, nauczając nieprawości, aby uciekli, a szli za nimi: i poznają, żem ja PAN Bóg! 17I zstało się dwudziestego i siódmego roku, w pierwszym miesiącu, pierwszego dnia miesiąca; zstało się słowo PANskie do mnie, mówiąc: 18Synu człowieczy, Nabuchodonozor, król Babiloński, zniewolił wojsko swe niewolą wielką przeciw Tyrowi: każda głowa obłysiała, z każdych plec włos spadł, a zapłaty mu nie dano ani wojsku jego z Tyru za służbę, którą mi służył przeciw jemu. 19Przeto to mówi PAN Bóg: Oto ja dam Nabuchodonozora, króla Babilońskiego, do ziemie Egipskiej i weźmie mnóstwo jej, i złupi korzyści jej, rozchwyci łupy jej, i będzie zapłata wojsku jego 20i robocie, którą służył przeciw jemu: dałem mu ziemię Egiptską za to, że mi robił, mówił PAN Bóg. 21Onego dnia wyroście róg domowi Izraelowemu, a tobie dam usta otworzone w pośrzodku ich: a poznają, żem ja PAN!
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?