Biblia Jakuba Wujka
Księga Ezechiela 26:19
I zstało się jedenastego roku, pierwszego dnia miesiąca, zstała się mowa PANska do mnie, mówiąc:
Synu człowieczy, za to, że mówił Tyr o Jeruzalem: Hej! połamano bramy narodów, obróciła się do mnie: napełnię się, spustoszona jest.
Przetoż to mówi PAN Bóg: Owo ja na cię, Tyrze, i przywiodę na cię narody wielkie, jako się wzdyma morze igrające.
I rozwalą mury Tyrskie, i pokażą wieże jego; i wyskrobię proch jego z niego, i uczynię ji jako naprzeźroczystszą skałę.
Suszenie niewodów będzie w pośrzód morza, bom ja rzekł, mówi PAN Bóg, i będzie na rozchwycenie narodów.
Bo to mówi PAN Bóg: Oto ja przywiodę na Tyr Nabuchodonozora, króla Babilońskiego, od Północy, króla królów, z końmi i z wozami, i z jezdnymi, z zgrają i z ludem wielkim.
Córki twoje, które są po polu, mieczem pobije, i obtoczy cię basztami, i usypie groblą wokoło a podniesie na cię tarcz.
Od gwałtu koni jego okryje cię proch ich, od tętu jezdnych i kół, i wozów poruszą się mury twoje, gdy wnidzie bramami twemi jako przez weszcie do miasta zburzonego.
Kopytami koni swych zdepce wszytkie ulice twoje, twój lud mieczem siec będzie, a słupy twoje zacne na ziemię upadną.
Spustoszą majętności twoje, rozchwycą kupiectwa twoje, i rozwalą mury twoje, a domy twe okazałe wywrócą: i kamienie twoje, i drzewo twoje, i proch twój w pośrzodek wody wrzucą.
I postawię cię naprzeźroczystszą skałą, suszeniem niewodów będziesz ani cię zbudują więcej, bom ja rzekł, mówi PAN Bóg.
To mówi PAN Bóg Tyrowi: Izali od głosu walenia twego i od wzdychania pobitych twoich, gdy będą zabijani w pośrzodku ciebie, nie zachwieją się wyspy?
I zstąpią z stolic swych wszytkie książęta morskie, i zwloką odzienie swoje, a rozmaitych farb szaty swoje odrzucą, a obloką się zdumieniem, na ziemi usiędą, a zdumiawszy się z nagłego upadku twego dziwować się będą.
A wziąwszy o tobie narzekanie, rzekną tobie: Jakoś zginęło, które mieszkasz na morzu, miasto znamienite, któreś było mocne na morzu z obywatelmi swemi, których się bali wszytcy?
Teraz zdumieją się okręty w dzień strachu twego a zatrwożą się wyspy na morzu, przeto iż żaden nie wychodzi z ciebie.
Bo to mówi PAN Bóg: Gdy cię uczynię miastem spustoszonym jako miasta, w których nie mieszkają, a przywiodę na cię przepaść i okryją cię wody mnogie,
a ściągnę cię z temi, którzy zstępują do dołu, do ludu wiecznego, a położę cię w ziemi spodniej jako pustynie dawne, z temi, którzy bywają sprowadzeni do dołu, aby w tobie nie mieszkano, lecz gdy okażę chwałę w ziemi żywiących,
wniwecz cię obrócę i nie będzie cię; a gdy cię szukać będą, nie najdą cię więcej na wieki, mówi PAN Bóg.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?