Wyszukiwanie
1I zstało się roku siódmego, w piątym miesiącu dziesiątego dnia miesiąca: przyszli mężowie z starszych Izraelskich, aby pytali PANA, i siedli przede mną. 2I zstała się mowa PANska do mnie, rzekąc: 3Synu człowieczy, mów starszym Izraelskim i rzeczesz do nich: To mówi PAN Bóg: Izaliście wy pytać się mnie przyszli? Żywę ja! że wam nie odpowiem, mówi PAN Bóg. 4Jeśli je sądzisz, jeśli sądzisz, synu człowieczy, obrzydłości ojców ich ukaż im. 5I rzeczesz do nich: To mówi PAN Bóg: Dnia, któregom wybrał Izraela i podniosłem rękę moję za nasieniem domu Jakobowego, i ukazałem się im w ziemi Egipskiej, i podniosłem rękę moję za nimi, mówiąc: Ja PAN, Bóg wasz 6onego dnia podniosłem rękę moję za nimi, abych je wywiódł z ziemie Egipskiej do ziemie, którąm im był upatrzył, opływającą mlekiem i miodem, która jest przednia między wszytkimi ziemiami. 7I mówiłem do nich: Każdy obrażenia oczu swoich niech odrzuci a bałwanami Egipskimi nie mażcie się: Jam PAN, Bóg wasz! 8I rozdraźnili mię, i nie chcieli mię słuchać: żaden obrzydłości oczu swych nie porzucił ani bałwanów Egipskich nie opuścili. I rzekłem, żem miał wylać rozgniewanie moje na nie i wypełnić gniew mój nad nimi w pośrzodku ziemie Egipskiej. 9I uczyniłem dla imienia mego, aby nie było zgwałcone przed narody, w których pośrzodku byli i między którymi ukazałem się im, abych je wywiódł z ziemie Egipskiej. 10A tak wyrwałem je z ziemie Egipskiej i wywiodłem je na puszczą. 11I dałem im przykazania moje, i sądy moje pokazałem im, które czyniąc człowiek, będzie żył w nich. 12Nadto i Szabbaty moje dałem im, aby były znakiem między mną a między nimi a iżby wiedzieli, iż ja PAN poświącający je. 13I draźnili mię dom Izraelów na puszczy, w przykazaniach moich nie chodzili, i sądy moje porzucili, które czyniąc człowiek żyć będzie w nich, szabbaty też moje gwałcili barzo. Rzekłem tedy, żem miał wylać zapalczywość moję na nie na puszczy i zniszczyć je. 14I uczyniłem dla imienia mego, aby nie było gwałcono przed pogany, z którychem je wywiódł przed ich oczyma. 15A tak ja podniosłem rękę moję na nie na puszczy, żebych ich nie wprowadził do ziemie, którąm im dał opływającą mlekiem i miodem, naprzedniejszą ze wszytkich ziem, 16ponieważ sądy moje porzucili a w przykazaniach moich nie chodzili i soboty moje gwałcili: bo za bałwany serce ich chodziło. 17I sfolgowało im oko moje, żem ich nie pobił anim ich wytracił na puszczy. 18Alem mówił do synów ich w puszczy: W przykazaniach ojców waszych nie chodźcie ani sądów ich nie strzeżcie, ani się bałwany ich plugawcie. 19Jam PAN, Bóg wasz! w przykazaniach moich chodźcie, sądów moich strzeżcie i czyńcie je, 20i soboty moje święćcie, aby były znakiem między mną a między wami i abyście wiedzieli, żem ja PAN, Bóg wasz. 21I rozdraźnili mię synowie: w przykazaniach moich nie chodzili i sądów moich nie strzegli, żeby je czynili, które gdy uczyni człowiek, będzie żył w nich, i soboty moje zgwałcili. I groziłem, żem miał wylać zapalczywość moję na nie i wykonać gniew mój nad nimi na puszczy. 22Alem pohamował rękę moję i uczyniłem dla imienia mego, aby nie było zgwałcone przed narody, z którychem je wywiódł przed ich oczyma. 23Zaś podniosłem rękę moję na nie na puszczy, żem je miał rozproszyć między narody i rozwiać po ziemiach, 24dlatego że sądów moich nie czynili a przykazania moje wzgardzili i soboty moje zgwałcili, a za bałwany ojców swych były oczy ich. 25Przetoż i ja dałem im przykazania niedobre i sądy, w których by nie żyli. 26I splugawiłem je w darach ich, gdy ofiarowali wszelkie otwarzające żywot dla grzechów ich: a poznają, żem ja PAN! 27Przeto mów do domu Izraelowego, synu człowieczy, i rzeczesz do nich: To mówi PAN Bóg: Jeszcze i w tym bluźnili mię ojcowie waszy, gdy mię wzgardzając wzgardzili, 28i wprowadziłem je do ziemie, o którąm podniósł rękę moję, żem ją im dać miał: ujźrzeli wszelki pagórek wysoki i wszelakie drzewo gaiste i ofiarowali tam ofiary swe, i dali tam draźnienie ofiary swej, i położyli tam zapach wonności swej, i ofiarowali mokre ofiary swoje. 29I mówiłem do nich: Cóż jest wyżyna, do której wy wchodzicie? I nazwano imię jej Wyżyna aż do dnia tego. 30Przeto mów do domu Izraelowego: To mówi PAN Bóg: Zaiste drogą ojców waszych wy się plugawicie a za urazami ich wy cudzołożycie 31i w ofiarowaniu darów waszych, gdy przewodzicie syny wasze przez ogień, wy mażecie się wszemi bałwany waszemi aż do dzisiejszego dnia: a ja wam odpowiedać mam, domie Izraelski? Żywę ja! mówi PAN Bóg, że wam nie odpowiem. 32I ani się zstanie myśl serca waszego, gdy mówicie: Będziemy jako narodowie i jako pokolenia ziemskie, że będziem chwalić drzewo i kamienie. 33Żywę ja! mówi PAN Bóg, że ręką mocną i ramieniem wyciągnionym a w zapalczywości wylanej będę królował nad wami. 34I wywiodę was z narodów, i zgromadzę was z ziem, do którycheście rozproszeni: w ręce dużej i w ramieniu wyciągnionym i w zapalczywości wylanej będę królował nad wami. 35I przywiodę was do puszczy narodów a będę się tam sądził z wami obliczem w oblicze. 36Jakom się sądem rozpierał przeciw ojcom waszym na puszczy ziemi Egipskiej, tak was sądzić będę, mówi PAN Bóg. 37I podbiję was pod sceptr mój a przywiodę was w okowach przymierza. 38I wybiorę z was przestępce i niezbożne a z ziemie mieszkania ich wywiodę je, a do ziemie Izrael nie wnidą: a doznacie, żem ja PAN! 39A wy, domie Izraelów, to mówi PAN Bóg: Każdy za bałwanami swemi idźcie i służcie im! A jeśli i w tym nie usłuchacie mię, a imię moje święte plugawić dalej będziecie przez dary wasze i przez bałwany wasze: 40na górze świętej mojej, na górze wysokiej Izraelskiej, mówi PAN Bóg, tam mi służyć będzie wszytek dom Izraelów, wszyscy, mówię, w ziemi, w której mi się podobać będą, i tam się pytać będę o pierwiastkach waszych i o początku dziesięcin waszych we wszech świątościach waszych. 41Za wonią wdzięczną przyjmę was, gdy was wywiodę z narodów i zgromadzę was z ziem, do którycheście byli rozproszeni, i poświęcon będę wami przed oczyma narodów. 42A poznacie, żem ja PAN, gdy was wwiodę do ziemie Izrael, do ziemie, o której podniosłem rękę moję, żem ją dać miał ojcom waszym. 43I wspomnicie tam na drogi wasze i na wszytkie złości wasze, któremiście się zmazali i omierzniecie sobie przed obliczem waszym dla wszech złości waszych, któreście czynili. 44A poznacie, żem ja PAN, gdy wam dobrze uczynię dla imienia mego, a nie według waszych dróg złościwych ani według sprośnych grzechów waszych, domie Izraelów, mówi PAN Bóg. 45I zstała się mowa PANska do mnie, rzekąc: 46Synu człowieczy, postaw oblicze twoje na drogę Południa a krop ku Afrykowi i prorokuj ku lasu pola Południowego. 47I rzeczesz lasowi Południowemu: Słuchaj słowa PANskiego, to mówi PAN Bóg: Oto ja zapalę w tobie ogień i spalę w tobie wszelkie drzewo zielone i wszelkie drzewo suche: nie będzie ugaszon płomień zapalenia i zgore w nim wszelkie oblicze od Południa aż na Północy. 48I ujźrzy wszelkie ciało, że ja, PAN, zapaliłem ji, a nie będzie ugaszon! 49I rzekłem: A, a, a, PANIE Boże, oni mówią o mnie: Aza nie w przypowieściach ten mówi?
Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetuNawigacja
Wczytywanie listy ksiąg ...Nie bój się! - Werset na dziś
Wersety o pokoju na 365 dni w roku!
Nie obawiaj się ich! Wspomnij raczej, co Pan, Bóg twój, uczynił faraonowi i całemu Egiptowi,
V Mojż 7:18
V Mojż 7:18
W Chrystusie
W końcu, bracia moi, umacniajcie się w Panu i w potężnej mocy jego.
Efez 6:10
Efez 6:10
Kim jesteś i co masz w Chrystusie.
Czy wiesz że?
Księga Powtórzonego Prawa (V Mojżeszowa) nie została napisana w całości przez Mojżesza. Mojżesz napisał jej większość, ale nie mógł napisać jej ostatniego (34) rozdziału ponieważ już nie żył. Większość uważa że księgę dokończył za Mojżesza Jozue.
Fakty i ciekawostki Biblijne.
Obietnice Boże
"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."
Szukaj w dialogach Beta
Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.
Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?