Biblia Jakuba Wujka
Księga Ezechiela 17:12
I rzeczesz: To mówi PAN Bóg: Orzeł wielki z wielkimi skrzydłami, z długim powłokiem członków, pełen pierza i pstrocin, przyleciał na Liban i wziął drżeń cedru.
Wierzch gałęzi jego ułamał i przeniósł ji do ziemie Chananejskiej, w mieście kupieckim położył ji.
I wziął nasienia ziemie, i włożył je w ziemię za nasienie, aby umocnił korzenie nad wodami wielkimi, na wierzchu położył je.
A gdy się puściło, urosło w winnicę szeroką niskiego wzrostu, a gałęzi jej patrzyły na nię, a korzenie jej pod nią były. Zstała się tedy winnica i wyrosła w gałęzie, i wypuściła latorośli.
I był drugi orzeł wielki, z wielkimi skrzydłami i z wielą pierza. A oto winnica ta jakoby puściła korzenie swe kniemu, latorośli swe ściągnęła do niego, aby ją polewał z bruzd płodu swego.
Na ziemi dobrej nad wodami wielkimi nasadzona jest, aby czyniła gałęzie i rodziła owoc; aby była winnicą wielką.
Mów: To mówi PAN Bóg: A więc się jej powiedzie? Izali korzenia jej nie wyrwie, a owocu jej nie oberwie i posuszy wszytkie latorośli urodzaju jej, i uschnie? A nie ramieniem wielkim ani ludem obfitym, aby ją wytargał z korzeniem.
Oto jest wsadzona: a więc się jej powiedzie? Izali, skoro się jej dotknie wiatr palący, nie uschnie i na bruzdach wschodzenia swego uschnie?
Mów do domu draźniącego: Nie wiecie, co się to znaczy? Mów: Oto idzie król Babiloński do Jeruzalem i weźmie króla i książęta jego, i zawiedzie je do siebie do Babilonu.
I weźmie z nasienia królestwa, i postanowi z nim przymierze, i weźmie od niego przysięgę, lecz i mocne ziemie zabierze,
aby było królestwo niskie i nie podnosiło się, ale żeby strzegło przymierza jego i zachowało je.
Który odstąpiwszy od niego, posłał posły do Egiptu, aby mu dał koni i ludu wiele. A więc się mu powiedzie abo dojdzie wybawienia, który to uczynił? A kto zrzuca przymierze, izali ujdzie?
Żywę ja! mówi PAN Bóg, że na miejscu króla, który go królem uczynił, którego złamał przysięgę i zrzucił przymierze, które miał z nim, w pośrzodku Babilonu umrze.
A nie z wielkim wojskiem ani z wielkim ludem zwiedzie z nim Farao bitwę: w usypaniu groble i w zbudowaniu wałów, aby pobił wiele dusz.
Bo wzgardził był przysięgę, aby zrzucił przymierze: a oto dał rękę swoję. A gdy to wszytko uczyni, nie wybiega się.
Przetoż to mówi PAN Bóg: Żywę ja! że przysięgę, którą wzgardził, i przymierze, które przestąpił, włożę na głowę jego.
I zarzucę nań sieć moję, i pojman będzie niewodem moim, i przywiodę go do Babilonu, a tam go sądzić będę z przestępstwa, którym mię wzgardził.
A wszyscy zbiegowie jego, ze wszemi hufami jego od miecza polegą, a pozostali na każdy wiatr rozproszeni będą: i poznacie, że ja, PAN, mówiłem.
To mówi PAN Bóg: I wezmę ja ze drzenia cedru wysokiego i położę. Z wierzchu gałązek jego młodą ułamię i wsadzę na górze wysokiej i wyniesionej.
Na górze wysokiej Izraelskiej wszczepię ją i wyniknie w gałązki a uczyni owoc i będzie cedrem wielkim, i będą mieszkać pod nim wszytko ptastwo i wszelkie, co lata, pod cieniem gałęzi jego gnieździć się będzie.
I wiedzieć będą wszytkie drzewa pola, że ja, PAN, zniżyłem drzewo wysokie, a wywyższyłem drzewo niskie i ususzyłem drzewo zielone, a drzewo suche uczyniłem, że puściło gałęzie. Ja, PAN, rzekłem i uczynił.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?