Wyszukiwanie
1I zstała się mowa PANska do mnie, mówiąc: 2Synu człowieczy, oznajmi Jeruzalem obrzydłości jego! 3I rzeczesz: To mówi PAN Bóg Jeruzalem: Korzeń twój i narodzenie twoje z ziemie Chanaańskiej: ociec twój Amorejczyk, a matka twoja Cetejka. 4A gdyś się urodziła, w dzień narodzenia twego nie urzniono pępka twego i wodą cię nie zmyto na zdrowie ani cię solą solono, ani w pieluchy powito. 5Nie sfolgowałoć oko, abyć uczyniło jedno z tych, ulitowawszy się ciebie, ale cię porzucono na ziemię w odrzuceniu dusze twojej, w dzień, któregoś się urodziła. 6A idąc mimo cię, ujźrzałem, że cię deptano we krwi twojej, i rzekłem ci, gdyś była we krwi twojej: Żyw! Rzekłem (mówię) tobie: We krwi twojej, żyw! 7Rozmnożoną jako urodzaj polny uczyniłem cię i rozmnożyłaś się, i urosłaś, i chodziłaś, i przyszłaś do ochędóstwa białogłowskiego: piersi twe urosły i włos porósł, a byłaś naga i sromoty pełna. 8I szedłem mimo cię, i ujźrzałem cię, ano czas twój, czas miłujących, i rozściągnąłem odzienie moje na cię, i nakryłem sromotę twoję. I przysiągłem ci, i wszedłem w przymierze z tobą, mówi PAN Bóg, i zostałaś moją. 9I omyłem cię wodą, i ochędożyłem krew twoję z ciebie, i pomazałem cię olejkiem. 10I ubrałem cię w różnej farby szaty, i obułem cię w modre obuwie, i opasałem cię bisiorem, i przyodziałem cię subtelnym odzieniem. 11I przybrałem cię ochędóstwem, i dałem manelle na ręce twoje, a łańcuch około szyje twojej. 12I dałem nausznicę nad usta twoje a kolca na uszy twoje i wieniec ozdobny na głowę twoję. 13I ozdobiłaś się złotem i srebrem a oblokłaś się w bisior i w szatę wzorzystą i w rozmaite farby. Jadłaś żemłę, i miód, i oliwę, i zstałaś się piękną barzo wielce, i postąpiłaś do królestwa. 14I wyszło imię twoje między narody dla piękności twej, boś była doskonała w ozdobności mojej, którąm był włożył na cię, mówi PAN Bóg. 15A ufając w piękności twojej, cudzołożyłaś na imię twoje i wystawiłaś wszeteczeństwo swoje każdemu mijającemu, abyś jego była. 16A nabrawszy szat twoich, uczyniłaś sobie wyżyny, z tego i z owego zszyte, i cudzołożyłaś na nich, jako nie było ani będzie. 17I nabrałaś naczynia ozdoby twej ze złota mego i ze srebra mego, którem ci dał, i naczyniłaś sobie obrazów mężkich, i cudzołożyłaś z nimi. 18I wzięłaś szaty swoje rozlicznych maści a przykrywałaś je, i olejek mój a kadzenie moje kładłaś przed nie. 19I chleb mój, którym ci dał, żemłę i oliwę i miód, którymem cię wychował, postawiłaś przed oczyma ich na zapach wonności: i zstało się, mówi PAN Bóg. 20I wzięłaś syny twoje i córki twoje, którycheś mi narodziła, i ofiarowałaś im na pożarcie. A więc małe jest wszeteczeństwo twoje? 21Ofiarowałaś syny moje i dałaś im, poświącając je. 22A po wszytkich obrzydłościach twoich i wszeteczeństwach, nie pamiętałaś na dni młodości twej, gdyś była nagą a sromoty pełną, zmazaną we krwi twojej. 23I zstało się po wszytkiej złości twojej (biada, biada tobie! mówi PAN Bóg), 24i zbudowałaś sobie dom nierządny, i uczyniłaś sobie zły dom na wszytkich ulicach. 25Na każdym rogu drogi zbudowałaś znak wszeteczeństwa twego i uczyniłaś obrzydłą piękność twoję, i rozkładałaś nogi twoje każdemu mimo idącemu, i namnożyłaś wszeteczeństw twoich. 26I cudzołożyłaś z synmi Egipskimi, sąsiady twemi wielkich ciał, i namnożyłaś wszeteczeństwa twego, abyś mię drażniła. 27Oto ja ściągnę rękę moję na cię i odejmę usprawiedliwienie twoje, i dam cię na dusze nienawidzących cię córek Palestyńskich, które się wstydzą drogi twej złośliwej. 28Cudzołożyłaś też z syny Assyryjskimi, przeto żeś jeszcze nie była syta, a nacudzołożywszy się i takeś się nie nasyciła. 29I namnożyłaś wszeteczeństwa twego w ziemi Chanaańskiej z Chaldejczyki, i ani tak nie nasyciłaś się. 30Czymże oczyścię serce twoje, mówi PAN Bóg, gdy czynisz wszytkie te uczynki niewiasty nierządnej i wszetecznej? 31Gdyżeś budowała dom nierządny twój na początku każdej drogi, a wyżynę twoję stawiałaś na wszelkiej ulicy, a nie zstałaś się jako wszetecznica dla uprzykrzenia podnosząca zapłatę, 32ale jako niewiasta cudzołożąca, która nad męża swego nawodzi obce. 33Wszytkim wszetecznicam dawają zapłaty, a tyś dawała zapłaty wszem gamratom swym i daryś im dawała, żeby wchodzili do ciebie zewsząd na wszeteczeństwa z tobą. 34I działo się z tobą przeciwko zwyczajowi niewiast w twoich wszeteczeństwach, i po tobie nie będzie wszeteczeństwa: bo w tym, żeś dawała zapłatę, a zapłatyś nie brała, działa się w tobie rzecz przeciwna. 35Przeto, wszetecznico, słuchaj słowa PANskiego! 36To mówi PAN Bóg: Ponieważ wysypane są pieniądze twoje i odkryła się sromota twoja w twoich wszeteczeństwach ku miłośnikom twoim, i ku bałwanom obrzydłości twych we krwi synów twoich, któreś im dała, 37oto ja zgromadzę wszytkie miłośniki twoje, z którymiś się złączała, i wszytkie, któreś miłowała, ze wszemi, którycheś nienawidziała, i zgromadzę je na cię zewsząd a odkryję sromotę twoję przed nimi, i oglądają wszytkę szkaradość twoję. 38I będę cię sądził sądami cudzołożnic i rozlewających krew, i dam cię na krew zapalczywości i rzewniwości. 39I dam cię w ręce ich, i zepsują dom nierządny twój, i zburzą zły dom twój, i obnażą cię z szat twoich, i pobiorą naczynia ozdoby twojej, a zostawią cię nagą i zelżywości pełną, 40i przywiodą na cię gmin, i ukamionują cię kamieniem, i zamordują cię mieczami swemi. 41I spalą domy twe ogniem a uczynią na cię sądy przed oczyma niewiast mnogich, i przestaniesz wszeteczeństwa płodzić, i zapłaty więcej dawać nie będziesz. 42I przestanie rozgniewanie moje na cię, i odstąpi rzewniwość moja od ciebie, i przestanę, i nie będę się dalej gniewał. 43Dlatego żeś nie pamiętała na dni młodości twojej a drażniłaś mię tym wszytkim, przetoż i ja drogi twoje dałem na głowę twoję, mówi PAN Bóg: a nie uczyniłem według złości twoich we wszech obrzydłościach twoich. 44Oto wszelki, kto przypowieść pospolicie mówi, na cię ją obróci, mówiąc: Jako matka, tak i córka jej. 45Córka matki twej jesteś ty, która porzuciła męża swego i syny swe, i siostrą sióstr twych jesteś ty, które porzuciły męże swe i syny swe: matka wasza Cetejka, a ociec wasz Amorejczyk. 46A siostra twoja starsza, Samaria, ona i córki jej, które mieszkają po lewicy twojej; a siostra twoja mniejsza niż ty, która mieszka po prawicy twojej, Sodoma i córki jej. 47Lecz ani drogami ich nie chodziłaś, aniś według złości ich czyniła troszkę mniej: niemal gorsześ rzeczy czyniła niżli one we wszech drogach twoich. 48Żywę ja! mówi PAN Bóg, że nie czyniła Sodoma, siostra twoja, ona i córki jej, jakoś czyniła ty i córki twoje. 49Oto ta była nieprawość Sodomy, siostry twej: pycha, sytość chleba a dostatek i próżnowanie jej i córek jej, a ręki niedostatecznemu i ubogiemu nie podawały. 50I podniosły się, i czyniły obrzydłości przede mną, i zdjąłem je, jakoś widziała. 51A Samaria połowicę grzechów twoich nie zgrzeszyła, aleś je zwyciężyła złościami twemi: i usprawiedliwiłaś siostry twe wszemi obrzydłościami twemi, któreś czyniła. 52A tak i ty ponieś sromotę twoję, którąś przeszła siostry twoje grzechami twemi, złośliwiej czyniąc niżli one: bo są usprawiedliwione od ciebie; przetoż i ty zawstydź się a nieś sromotę twoję, którąś usprawiedliwiła siostry twe. 53I nawrócę przywróciwszy je nawróceniem Sodomy z córkami jej, i nawróceniem Samaryjej i córek jej, i nawrócę obrócenie twoje w pośrzodku ich, 54abyś niosła sromotę swoję i wstydziła się we wszem, coś czyniła, ciesząc je. 55I siostra twoja Sodoma i córki jej wrócą się do dawności swej, i Samaria i córki jej wrócą się do dawności swojej, i ty i córki twoje wrócicie się do dawności swej. 56Lecz nie była Sodoma, siostra twoja, słyszana w uściech twoich w dzień pychy twojej, 57pierwej niż odkryto złość twoję, jako tego czasu na urąganie córek Syryjskich i wszytkich w okolicy twojej córek Palestyńskich, które cię okrążają wkoło. 58Niecnotę twoję i sromotę twoję tyś nosiła, mówi PAN Bóg. 59Bo to mówi PAN Bóg: I uczynię tobie, jakoś wzgardziła przysięgą, abyś zgwałciła przymierze: 60i wspomnię ja na przymierze moje z tobą we dni młodości twojej, i wzbudzęć przymierze wieczne. 61I wspomnisz na drogi twoje, i zasromasz się, gdy weźmiesz siostry twoje starsze ciebie, z młodszemi twemi, a dam ci je za córki, ale nie z przymierza twego. 62I wzbudzę ja przymierze moje z tobą: a będziesz wiedziała, żem ja PAN. Abyś wspomniała i wstydziła się, i nie mogłabyś dalej otworzyć ust dla sromoty twej, gdy będę ubłagany tobie za wszystko, coś czyniła, mówi PAN Bóg. 63- - -
Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetuNawigacja
Wczytywanie listy ksiąg ...Nie bój się! - Werset na dziś
Wersety o pokoju na 365 dni w roku!
Tej nocy ukazał mu się Pan, mówiąc: Jam jest Bóg Abrahama, ojca twego. Nie bój się, bom Ja z tobą i będę ci błogosławił, i rozmnożę potomstwo twoje przez wzgląd na Abrahama, sługę mego.
I Mojż 26:24
I Mojż 26:24
W Chrystusie
I wraz z nim wzbudził, i wraz z nim posadził w okręgach niebieskich w Chrystusie Jezusie,
Efez 2:6
Efez 2:6
Kim jesteś i co masz w Chrystusie.
Czy wiesz że?
Zwrot "okna niebieskie" użyty jest 5 razy w Starym Testamencie (I Mojż 7:11, I Mojż 8:2, II Król 7:2, II Król 7:19, Mal 3:10).
Fakty i ciekawostki Biblijne.
Obietnice Boże
I wy sami jako kamienie żywe budujcie się w dom duchowy, w kapłaństwo święte, aby składać duchowe ofiary przyjemne Bogu przez Jezusa Chrystusa.
I Piotr 2:5
I Piotr 2:5
"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."
Szukaj w dialogach Beta
Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.
Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?