Wyszukiwanie
1Dwunastego tedy miesiąca, któryśmy wyższej powiedzieli, że Adar zowią, trzynastego dnia, kiedy wszystkim Żydom zatracenie gotowano a nieprzyjaciele krwie ich pragnęli, za odmianą szczęścia Żydowie poczęli brać górę i mścić się nad nieprzyjacioły swemi. 2I zebrali się po wszytkich miastach i miasteczkach, i miejscach, aby wyciągnęli rękę na nieprzyjacioły i przeszladowniki swoje. I żaden się nie śmiał sprzeciwić, dlatego że strach wielkości ich przeraził był wszystkie narody. 3Bo i sędziowie krain, i książęta, i ekonomowie, i wszyscy dygnitarze, którzy nad każdym miejscem i sprawą przełożeni byli, wywyższali Żydy, bojąc się Mardocheusza, 4o którym dowiedzieli się, że był przedniejszy na pałacu a iż wiele mógł, sława też imienia jego co dzień rosła i było jej pełno w uściech wszytkich ludzi. 5I tak pobili Żydowie nieprzyjacioły swe porażką wielką, i pozabijali je, oddawając im, co im byli gotowi uczynić; 6tak barzo, że też w Susan pięć set mężów zabili, oprócz dziesiąci synów Amana Agagejczyka, nieprzyjaciela Żydowskiego, których te są imiona: 7Farsandata i Delfon, i Esfata, 8i Forata, i Adalia, i Aridata, 9i Fermesta, i Arisaj, i Aridaj, i Jezata. 10Które pobiwszy, łupów z majętności ich tykać się nie chcieli. 11I natychmiast liczbę onych, których pobito w Susan, do króla przyniesiono. 12Który rzekł królowej: W mieście Susan zabili Żydowie pięć set mężów i innych dziesiąci synów Amanowych. Jako wielki mord, mniemasz, oni czynią we wszytkich krainach? Czegoż więcej prosisz a co chcesz, abych kazał uczynić? 13Któremu ona odpowiedziała: Jeślić się królowi podoba, niechby dano moc Żydom, aby jako dziś uczynili w Susan, tak i jutro uczynili, a dziesięć synów Amanowych aby na szubienicach zawieszono. 14I rozkazał król, aby się tak zstało. I wnet w Susan rozbito wyrok, i dziesiąci synów Amanowych obieszono. 15A gdy się zebrali Żydzi czternastego dnia miesiąca Adar, zabito w Susan trzy sta mężów, ani majętność ich nie była od nich rozszarpana. 16Ale i po wszystkich ziemiach, które były pod mocą królewską, zastawowali się Żydowie za swe dusze, pobiwszy nieprzyjacioły przeszladowce swoje tak barzo, że doszło siedmdziesiąt i pięć tysięcy zabitych, a żaden się niczego nie tknął z ich majętności. 17A dzień trzynasty miesiąca Adar był u wszytkich pierwszy zabijania, a czternastego dnia zabijać przestali; który postanowili, aby był uroczysty, aby weń na potym zawżdy biesiady i wesela, i uczty sprawowali. 18Ale ci, którzy w mieście Susan zabijali, trzynastego i czternastego dnia tegoż miesiąca zabijaniem się zabawiali, a piętnastego dnia zabijać przestali. I przetoż tenże dzień uroczysty postanowili na uczty i na wesele. 19Ci lepak Żydowie, którzy w miasteczkach niemurowanych i po wsiach mieszkali, czternasty dzień miesiąca Adar na biesiady i na wesela postanowili, tak aby się weń radowali i słali części uczty i potraw jeden drugiemu. 20Spisał tedy Mardocheusz to wszytko i listami zamknąwszy, rozesłał do Żydów, którzy po wszytkich krainach królewskich mieszkali, tak blisko leżących, jako odległych, 21aby czternasty i piętnasty dzień miesiąca Adar za święta przyjęli a na kożdy rok zawsze uroczystą czcią obchodzili: 22iż w te dni pomścili się Żydzi nad nieprzyjacioły swemi, a płacz i smętek obróciły się im w radość i w wesele: a żeby te dni obchodzili z biesiadami i z weselem i posyłali jeden drugiemu części potraw, i ubogim dary dawali. 23I przyjęli Żydowie w uroczysty obrząd wszystko, co naonczas czynić poczęli i co Mardocheusz przez listy czynić rozkazał. 24Abowiem Aman, syn Amadaty, z pokolenia Agag, nieprzyjaciel i przeciwnik Żydowski, myślił złość przeciwko im, aby je był pobił i zgładził, i miotał Pur, który naszym językiem wykłada się los. 25A potym weszła Ester do króla, prosząc, aby usiłowanie jego listy królewskimi wniwecz obrócone było, a złość, którą przeciw Żydom myślił, obróciła się na głowę jego. Nawet i samego, i syny jego, na szubienicy obiesili. 26I od onego czasu te dni nazwano Purim, to jest losów: przeto iż Pur, to jest los, w banię był wrzucony; i wszytko, co się działo w liście, to jest w tych księgach, zamyka się. 27I co ucierpieli, i co na potym odmieniono, przyjęli na się Żydzi i na nasienie swoje, i na wszytkie, którzy na wiarę ich przystać chcieli, aby się żadnemu nie godziło tych dwu dni bez święcenia strawić, o których pismo świadczy, i pewne czasy wyciągają rok po roku ustawicznie. 28Teć są dni, których zapamiętanie żadne nigdy nie zgładzi i w każdym wieku wszytkie krainy po wszem świecie obchodzić będą: i nie masz żadnego miasta, w którym by dni Purim, to jest losów, nie były od Żydów święcone i od ich potomków, którzy są na te ceremonie obowiązani. 29I napisali Ester królowa, córka Abihail, i Mardocheusz Żydowin jeszcze drugi list, aby ze wszelaką pilnością ten dzień ustanowiony był za święty na potomne czasy. 30I posłali do wszytkich Żydów, którzy mieszkali we stu i dwudziestu i siedmi krainach Aswerusa króla, aby mieli pokój i przyjmowali prawdę, 31zachowując dni losów, a czasu swego z radością obchodząc, jako Mardocheusz z Ester postanowili, a oni chować obiecali i sami, i z potomstwem swoim, posty i wołania, i dni losów, 32i wszytko, co się w historyjej tych ksiąg, które zowią Ester, zamyka.
Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetuNawigacja
Wczytywanie listy ksiąg ...Nie bój się! - Werset na dziś
Wersety o pokoju na 365 dni w roku!
W Chrystusie
W nim mamy odkupienie przez krew jego, odpuszczenie grzechów, według bogactwa łaski jego,
Efez 1:7
Efez 1:7
Kim jesteś i co masz w Chrystusie.
Czy wiesz że?
Technicznie słowo "Szabat" oznacza "STOP" w języku Hebrajskim i Greckim.
Fakty i ciekawostki Biblijne.
Obietnice Boże
A jeśli pójdę i przygotuję wam miejsce, przyjdę znowu i wezmę was do siebie, abyście, gdzie Ja jestem, i wy byli.
Jan 14:3
Jan 14:3
"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."
Szukaj w dialogach Beta
Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.
Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?