Wyszukiwanie
1Roku wtórego królestwa Nabuchodonozora, widział Nabuchodonozor sen i zlękł się duch jego, a sen jego odszedł od niego. 2I rozkazał król, aby przyzwano wieszczków i czarnoksiężników, i czarowników, i Chaldejczyków, żeby oznajmili królowi sen jego. Którzy gdy przyszli, stanęli przed królem. 3I rzekł do nich król: Widziałem sen, a na myśli będąc zatrwożony, nie wiem, com widział. 4I odpowiedzieli Chaldejczycy królowi po Syryjsku: Królu, żyj na wieki! Powiedz sen sługom swym, a wykład jego oznajmiemy. 5A odpowiadając król rzekł Chaldejczykom: Mowa odeszła ode mnie, jeśli mi nie oznajmicie snu i wykładu jego, zginiecie wy, a domy wasze pospolite będą. 6Lecz jeśli sen i wykład jego powiecie, zapłaty i dary i cześć wielką odniesiecie ode mnie: sen tedy i wykład jego pokażcie mi. 7Odpowiedzieli po wtóre i rzekli: Król niech powie sen sługom swoim, a wykład jego pokażemy. 8Odpowiedział król i rzekł: Zaiste, wiem że czas odkupujecie wiedząc, iż odeszła mowa ode mnie. 9A tak jeśli mi snu nie oznajmicie, jeden jest wyrok o was, żebyście wykład fałeczny i zdrady pełny złożyli, abyście mówili przede mną, ażby czas przeminął. Przeto sen powiedźcie mi, abych wiedział, że też wykład jego prawdziwy powiedacie. 10Tedy odpowiedając Chaldejczycy przed królem rzekli: Nie masz człowieka na ziemi, który by mowę twą, królu, mógł wypełnić, lecz ani żaden z królów, wielki i możny, o słowo takowe nie pyta się, od żadnego wieszczka, i czarownika, i Chaldejczyka. 11Bo mowa, o którą się pytasz, królu, ciężka jest, ani się najdzie żaden, kto by ją oznajmił przed obliczem królewskim, oprócz bogów, których obcowanie nie jest z ludźmi. 12Co usłyszawszy król w zapalczywości i w gniewie wielkim rozkazał, aby zginęli mędrcy Babilońscy. 13A gdy wyszedł dekret, zabijano mędrce i szukano Daniela i towarzyszów jego, aby zginęli. 14Tedy Daniel pytał się o prawie i wyroku od Ariocha, hetmana żołnierstwa królewskiego, który był wyszedł, aby pobił mędrce Babilońskie. 15I pytał onego, który był wziął moc od króla, dlaczego tak srogi wyrok od oblicza królewskiego wyszedł. Gdy tedy Arioch rzecz oznajmił Danielowi, 16Daniel wszedszy prosił króla, żeby mu dał czas na oznajmienie wykładu królowi. 17I wszedł do domu swego, i oznajmił rzecz Ananiaszowi i Misaelowi i Azariaszowi, towarzyszom swoim, 18aby szukali miłosierdzia od oblicza Boga niebieskiego około tej tajemnice, a nie zginęli Daniel i towarzysze jego z innemi mędrcami Babilońskimi. 19Tedy Danielowi tajemnica przez widzenie w nocy jest objawiona. I błogosławił Daniel Boga niebieskiego, 20i mówiąc rzekł:Niech będzie imię Pańskie błogosławione od wieku aż do wieku, bo jego mądrość jest mądrość i moc. 21I on odmienia czasy i wieki: przenosi królestwa i stanowi, daje mądrość mądrym i umiejętność rozumiejącym naukę. 22On odkrywa głębokości i skrytości i wie rzeczy w ciemności postanowione, a światłość z nim mieszka. 23Tobie, Boże ojców naszych, wyznawam i chwalę cię, żeś mi dał mądrość i moc i teraz oznajmiłeś mi, o cośmy cię prosili, żeś nam mowę królewską otworzył. 24Potym Daniel wszedszy do Ariocha, którego był naznaczył król, aby wytracił mędrce Babilońskie, tak mu rzekł: Mędrców Babilońskich nie trać, wiedź mię przed oblicze królewskie, a wykład królowi powiem. 25Tedy Arioch z kwapieniem wwiódł Daniela do króla i rzekł mu: Nalazłem człowieka z synów przeprowadzenia Judzkiego, który wykład królowi oznajmi. 26Odpowiedział król i rzekł Danielowi, któremu imię było Baltazar: Co mniemasz, możeszli mi prawdziwie oznajmić sen, którym widział, i wykład jego? 27A odpowiadając Daniel przed królem rzekł: Tajemnice, której król pyta, mędrcy, czarnoksiężnicy, wieszczkowie i praktykarze nie mogą oznajmić królowi. 28Ale jest Bóg na niebie, który odkrywa tajemnice, który oznajmił tobie, królu Nabuchodonozorze, co ma przyść czasów ostatecznych. Sen twój i widzenia głowy twojej na łożu twym takowe są: 29Ty, królu, począłeś myślić na pościeli twej, co by miało być na potym, a który odkrywa tajemnice, pokazał tobie, co ma przyść. 30Mnie też nie mądrością, która by była we mnie więtsza niżli we wszytkich żywiących, tajemnica ta jest objawiona, ale aby wykład królowi oznajmion był a żebyś wiedział myśli serca twego. 31Ty, królu, widziałeś, a oto jakoby obraz jeden wielki; obraz on wielki i obraz wysoki stał przeciw tobie, a pojźrzenie jego było straszne. 32Tego obrazu głowa była ze złota co lepszego, a piersi i ramiona ze srebra, brzuch lepak i biodra z miedzi, 33a goleni żelazne, nóg część niektóra była żelazna, a niektóra gliniana. 34Takeś widział, aż odcięt jest kamień z góry bez rąk i uderzył obraz w nogi jego żelazne i gliniane, i skruszył je. 35Tedy skruszyło się społem żelazo, skorupa, miedź, srebro i złoto, i obróciło się jako w proch letnego bojowiska, które zaniósł wiatr, i nie nalazło się im żadne miejsce, a kamień, który był uderzył w obraz, zstał się górą wielką i napełnił wszystkę ziemię. 36Ten jest sen: wykład też jego powiemy przed tobą, królu. 37Tyś jest królem królów, a Bóg niebieski królestwo i moc, i panowanie, i sławę dał tobie, 38i wszytko, w czym mieszkają synowie ludzcy i źwierzęta polne, ptastwo też powietrzne dał w rękę twą, a pod moc twoją wszytko postanowił: a tak tyś jest głową złotą. 39A po tobie powstanie królestwo insze, mniejsze niżli ty, srebrne, i trzecie królestwo insze, miedziane, które będzie panowało po wszytkiej ziemi. 40A królestwo czwarte będzie jak żelazo: jako żelazo kruszy i króci wszytko, tak połamie i pokruszy to wszytko. 41A iżeś widział nóg i palców część skorupy garnczarskiej, a część żelazną: królestwo rozdzielone będzie, które jednak z dużości żelaza wynidzie, wedle tego jakoś widział żelazo zmieszane z skorupą z gliny. 42A palce nóg częścią żelazne, a częścią gliniane, królestwo częścią będzie mocne, a częścią skruszone. 43A żeś widział żelazo zmieszane z skorupą gliny, pomieszają się wprawdzie nasieniem człowieczym, ale się z sobą nie spoją, jako żelazo nie może się zmieszać z skorupą. 44A we dni onych królestw wzbudzi Bóg niebieski królestwo, które się na wieki nie rozproszy. A królestwo jego nie będzie dane ludowi innemu, a połamie i zniszczy te wszytkie królestwa, a samo stać będzie na wieki. 45Wedle tego, żeś widział, że z góry odcięt jest kamień bez rąk i pokruszył skorupę i żelazo, i miedź, i srebro, i złoto: Bóg wielki pokazał królowi, co ma przyść potem, a prawdziwy jest sen i wierny wykład jego. 46Tedy król Nabuchodonozor padł na oblicze swe i pokłonił się Danielowi, i ofiary i kadzenie kazał, aby mu ofiarowali. 47Mówiąc tedy król rzekł Danielowi: Prawdziwie Bóg wasz jest Bogiem bogów i panem królów, i odkrywaczem tajemnic, ponieważeś ty mógł otworzyć tę tajemnicę. 48Tedy król wyniósł wysoko Daniela i darów wiele i wielkich dał mu, i uczynił go książęciem nad wszytkimi krainami Babilońskimi i przełożonym nad urzędnikami, nad wszytkie mędrce Babilońskie. 49A Daniel prosił króla i przełożył nad sprawami krainy Babilońskiej Sydracha, Misacha i Abdenaga, a sam Daniel był we drzwiach królewskich.
Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetuNawigacja
Wczytywanie listy ksiąg ...Nie bój się! - Werset na dziś
Wersety o pokoju na 365 dni w roku!
W Chrystusie
Ja jestem krzewem winnym, wy jesteście latoroślami. Kto trwa we mnie, a Ja w nim, ten wydaje wiele owocu; bo beze mnie nic uczynić nie możecie.
Jan 15:5
Jan 15:5
Kim jesteś i co masz w Chrystusie.
Czy wiesz że?
Bóg miał specjalny przepis na robienie oleju namaszczenia i kadzidła dla Przybytku którego nikt nie mógł używać dla siebie (II Mojż 30:22-38).
Fakty i ciekawostki Biblijne.
Obietnice Boże
Kto ma uszy, niechaj słucha, co Duch mówi do zborów. Zwycięzcy dam nieco z manny ukrytej i kamyk dam mu biały, a na kamyku tym wypisane nowe imię, którego nikt nie zna, jak tylko ten, który je otrzymuje.
Obj 2:17
Obj 2:17
"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."
Szukaj w dialogach Beta
Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.
Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?