1Widziałem Pana stojącego na ołtarzu, i rzekł: Uderz w zawiasę i niech się wzruszą naprożniki: bo łakomstwo na głowie wszytkich, a ostatek ich mieczem pobiję, nie będą mogli uciec. Ucieką, a nie będzie zachowan z nich, który uciecze. 2Choćby zstąpili aż do piekła, stamtąd wywiedzie je ręka moja, i choćby wstąpili aż do nieba, stamtąd je ściągnę. 3I choćby się skryli na wierzch Karmela, stamtąd szperając wezmę je, i choćby się skryli od oczu moich do głębokości morskiej, tam rozkażę wężowi, a będzie je kąsał. 4A jeśli pójdą w niewolą przed nieprzyjacioły swemi, tam rozkażę mieczowi i pobije je, i położę oczy moje na nie, na złe, a nie na dobre. 5A PAN Bóg zastępów, który się dotyka ziemie, a zniszczeje. I płakać będą wszyscy mieszkający na niej i wzbierze jako potok wszelki, a ściecze jako Rzeka Egipska. 6Który buduje na niebie wysokie mieszkanie swoje, a snopek swój na ziemi zasadził, który przyzywa wód morskich i wylewa je na oblicze ziemie: PAN imię jego! 7Izali nie jako synowie Murzyńscy wy jesteście mi, synowie Izraelscy? mówi PAN. Izali nie Izraela wywiodłem z ziemie Egipskiej, a Palestyny z Kappadocyjej, a Syriany z Cyreny? 8Oto oczy PANA Boga na królestwo grzeszące, a zetrę je z oblicza ziemie: wszakoż wygładzając nie wygładzę domu Jakobowego, mówi PAN. 9Bo oto ja rozkażę i wskrzeszę między wszemi narody dom Izraelów, jako wskrzeszają pszenicę w rzeszecie, a nie wypadnie kamyk na ziemię. 10Od miecza pomrą wszyscy grzesznicy ludu mego, którzy mówią: Nie przybliży się ani przydzie na nas złe. 11Onego dnia podniosę przybytek Dawidów, który upadł, i zbuduję znowu rozpadliny murów jego, a co się było obaliło, naprawię, i znowu zbuduję ji, jako za dni dawnych. 12Żeby posiedli ostatek Idumejej i wszytkie narody: przeto iż wzywano imienia mego nad nimi, mówi PAN czyniący to. 13Oto dni idą, mówi PAn, i zajmie oracz żeńca, a który depce winne jagody, siejącego nasienie, i kropić będą góry słodkością, a wszytkie pagórki wyprawione będą. 14I wrócę pojmanie ludu mego Izraelskiego a będą budować miasta spustoszone i będą w nich mieszkać; i będą też sadzić winnice i pić wino ich, i naczynia sadów, a będą jeść owoce ich. 15I nasadzę je w ziemię ich, a nie wyrwę ich więcej z ziemie ich, którąm im dał, mówi PAN Bóg twój.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?