Wyszukiwanie
1A odpowiedając Jezus, mówił im zasię przez przypowieści, rzekąc: 2Podobne się zstało królestwo niebieskie człowiekowi królowi, który sprawił gody małżeńskie synowi swemu. 3I posłał sługi swoje wzywać zaproszonych na gody, a nie chcieli przyść. 4Zasię posłał insze sługi, mówiąc: Powiedzcie zaproszonym: Otom obiad swój nagotował, woły moje i karmne rzeczy są pobite i wszytko gotowo, pódźcie na gody. 5A oni zaniedbali i odeszli: jeden do wsi swojej, a drugi do kupiectwa swego, 6a drudzy poimali sługi jego i zelżywość im uczyniwszy, pobili. 7A usłyszawszy król, rozgniewał się, i posławszy wojska swe, wytracił one mężobójce i miasto ich spalił. 8Tedy rzekł służebnikom swoim: Godyć są gotowe, lecz zaproszeni nie byli godnymi. 9A przeto idźcie na rozstania dróg, a którychkolwiek najdziecie, wzówcie na gody. 10I wyszedszy słudzy jego na drogi, zebrali wszytkie, które naleźli, złe i dobre, i napełnione są gody siedzącemi. 11A wszedł król, aby oglądał siedzące i obaczył tam człowieka nie odzianego szatą godowną. 12I rzekł mu: Przyjacielu, jakoś tu wszedł, nie mając szaty godownej? A on zamilknął. 13Tedy rzekł król sługom: Związawszy ręce i nogi jego, wrzućcie go w ciemności zewnętrzne: tam będzie płacz i zgrzytanie zębów. 14Abowiem wiele jest wezwanych, lecz mało wybranych. 15Tedy odszedszy Faryzeuszowie, radzili się, jakoby go podchwycili w mowie. 16I posłali mu ucznie swoje z Herodiany, mówiąc: Nauczycielu, wiemy, iżeś jest prawdziwy i drogi Bożej w prawdzie nauczasz, a nie dbasz ni na kogo, abowiem nie oglądasz się na osobę ludzką. 17Powiedzże nam tedy, coć się zda: godzili się dać czynsz Cesarzowi czyli nie? 18A Jezus, poznawszy złość ich, rzekł: Czemu mię kusicie obłudnicy? 19Pokażcie mi monetę czynszową. A oni mu przynieśli grosz. 20I rzekł im Jezus: Czyj jest ten obraz i napis? 21Rzekli mu: Cesarski. Tedy rzekł im: Oddajcież tedy, co jest Cesarskiego Cesarzowi, a co jest Bożego Bogu. 22A usłyszawszy, dziwowali się i opuściwszy go, odeszli. 23Dnia onego przyszli do niego Saduceuszowie, którzy powiadają, iż nie masz zmartwychwstania, i pytali go, 24mówiąc: Nauczycielu, Mojżesz rzekł: Jeśliby kto umarł nie mając syna, niech brat jego pojmie żonę jego i wzbudzi nasienie bratu swemu. 25A było siedm braciej u nas. A pierwszy, ożeniwszy się, umarł, a nie mając nasienia, zostawił żonę swoję bratu swemu. 26Także wtóry i trzeci aż do siódmego. 27A na ostatek po wszytkich umarła i żona. 28W zmartwychwstaniu tedy któregoż z siedmi będzie żona? Bo ją wszyscy mieli. 29A odpowiadając Jezus, rzekł im: Błądzicie, nie rozumiejąc pism ani mocy Bożej. 30Abowiem w zmartwychwstaniu ani się żenią, ani za mąż idą, ale będą jako Anjołowie Boży w niebie. 31A o powstaniu umarłych nie czytaliście, co powiedziano jest od Boga mówiącego wam: 32Jam jest Bóg Abrahamów i Bóg Izaaków, i Bóg Jakobów? Nie jest ci Bóg umarłych, ale żywych. 33A usłyszawszy rzesze, dziwowały się nauce jego. 34A usłyszawszy Faryzeuszowie, iż usta zawarł Saduceuszom, zeszli się społu. 35I zopytał go jeden z nich, zakonny Doktor, kusząc go: 36Nauczycielu, które jest wielkie przykazanie w zakonie? 37Rzekł mu Jezus: Będziesz miłował Pana Boga twego ze wszytkiego serca twego i ze wszytkiej dusze twojej, i ze wszytkiej myśli twojej. 38Toć jest nawiętsze i pierwsze przykazanie. 39A wtóre podobne jest temu: Będziesz miłował bliźniego twego jako samego siebie. 40Na tym dwojgu przykazaniu wszytek zakon zawisł i prorocy. 41A gdy się Faryzeuszowie zebrali, spytał ich Jezus, 42mówiąc: Co się wam zda o Chrystusie? Czyj jest syn? Rzekli mu: Dawidów. 43Rzekł im: Jakoż tedy Dawid w Duchu zowie go Panem, mówiąc: 44Rzekł Pan Panu memu: Siedź po prawicy mojej, aż położę nieprzyjacioły twoje podnóżkiem nóg twoich? 45Jeśli tedy Dawid zowie go Panem, jakoż jest synem jego? 46A żaden nie mógł mu odpowiedzieć słowa ani śmiał żaden od onego dnia więcej go pytać.
Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetuNawigacja
Wczytywanie listy ksiąg ...Nie bój się! - Werset na dziś
Wersety o pokoju na 365 dni w roku!
W Chrystusie
Bo obietnice Boże, ile ich było, w nim znalazły swoje "Tak"; dlatego też przez niego mówimy "Amen" ku chwale Bożej.
II Kor 1:20
II Kor 1:20
Kim jesteś i co masz w Chrystusie.
Czy wiesz że?
Obietnice Boże
Ubodzy jeść będą i nasycą się. Będą chwalić Pana ci, którzy go szukają... Niech serce wasze ożyje na zawsze!
Ps 22:27
Ps 22:27
"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."
Szukaj w dialogach Beta
Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.
Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?