Wyszukiwanie
1A gdy się przybliżali ku Jeruzalem i przyszli do Betfage do góry oliwnej, tedy Jezus posłał dwu uczniów, 2mówiąc im: Idźcie do miasteczka, które jest przeciwko wam, a natychmiast najdziecie oślicę uwiązaną i oślę z nią: Odwiążcie i przywiedźcie mi. 3A jeśliby wam kto co rzekł, powiedzcie: Iż Pan ich potrzebuje, a zarazem puści je. 4A to się wszystko zstało, aby się wypełniło, co jest powiedziano przez proroka mówiącego: 5Powiedzcie córce Syjońskiej: Oto król twój idzie tobie cichy, siedzący na oślicy i na oślęciu, synu podjarzemnej. 6Szedszy tedy uczniowie, uczynili, jako im rozkazał Jezus. 7I przywiedli oślicę i oślę, i włożyli na nie odzienia swoje, a jego wsadzili na nie. 8A rzesza barzo wielka słali szaty swoje na drodze, a drudzy obcinali gałązki z drzew i na drodze słali. 9A rzesze, które uprzedzały i które pozad szły, wołały mówiąc: Hosanna synowi Dawidowemu! Błogosławiony, który idzie w imię pańskie. Hosanna na wysokościach! 10A gdy wjachał do Jeruzalem, wzruszyło się wszytko miasto, mówiąc: Któż to jest? 11A lud mówił: Ten jest Jezus, prorok z Nazaret Galilejskiego. 12I wszedł Jezus do kościoła Bożego, i wyrzucał wszytkie przedawające i kupujące w kościele, a stoły bankierzów i stołki przedających gołębie poprzewracał. 13I rzekł im: Dom mój, dom modlitwy nazwań będzie, a wyście ji uczynili jaskinią zbójców. 14I przystąpili do niego ślepi i chromi w kościele i uzdrowił je. 15A widząc przedniejszy kapłani i Doktorowie dziwy, które czynił, i dzieci wołające w kościele i mówiące: Hosanna synowi Dawidowemu! rozgniewali się 16i rzekli mu: Słyszysz, co ci mówią? A Jezus rzekł im: I owszem. Nie czytaliście nigdy: Iż z ust niemówiątek i ssących doskonałąś uczynił chwałę? 17A opuściwszy je, wyszedł precz z miasta do Betanijej i tam został. 18A rano, wracając się do miasta, łaknął. 19A ujźrzawszy jedno figowe drzewo przy drodze, przyszedł do niego. I nie nalazł nic na nim, jedno tylko liście, i rzekł mu: Niechaj się nigdy z ciebie owoc nie rodzi na wieki. I uschła zarazem figa. 20A ujźrzawszy uczniowie dziwowali się, mówiąc: Jakoć natychmiast uschła? 21A odpowiadając Jezus, rzekł im: Podnieś się a rzuć się w morze, zstanie się. 22I wszytko, o co byście prosili w modlitwie wierząc, weźmiecie. 23A gdy przyszedł do kościoła, przystąpili do niego, gdy uczył, przedniejszy kapłani i starszy ludu, mówiąc: Którą mocą to czynisz? A ktoć dał tę władzą? 24Odpowiadając Jezus, rzekł im: Spytam ja też was o jednę mowę, którą jeśli mi powiecie, ja też wam powiem, którą mocą to czynię. 25Chrzest Janów skąd był? Z nieba czyli z ludzi? A oni rozbierali między sobą, mówiąc: 26Jeśli powiemy z nieba, rzecze nam: Czemużeście mu tedy nie uwierzyli? A jeśli powiemy z ludzi, boimy się rzesze - bo wszyscy mieli Jana za proroka. 27I odpowiadając Jezusowi, rzekli: Nie wiemy. Rzekł im też on: Ani ja wam powiem, którą mocą to czynię. 28A co się wam zda? Niektóry człowiek miał dwu synów. I przyszedszy do pierwszego, rzekł mu: Synu, idź dziś, rób na winnicy mojej. 29A on odpowiadając, rzekł: Nie chcę. Ale potym, żalem wzruszony, poszedł. 30A przyszedszy do drugiego, rzekł takież. A on odpowiadając, rzekł: Idę, Panie, a nie szedł. 31Któryż z dwu uczynił wolę ojcowską? Rzekli mu: Pierwszy. Powiedział im Jezus: Zaprawdę powiadam wam, iż celnicy i wszetecznice uprzedzą was do królestwa Bożego. 32Abowiem przyszedł do was Jan drogą sprawiedliwości, a nie uwierzyliście mu. A celnicy i wszetecznice uwierzyły mu: a wy, widząc, aniście żalu nie mieli potym, abyście mu uwierzyli. 33Drugiej przypowieści słuchajcie: Był człowiek gospodarz, który nasadził winnicę i płotem ją ogrodził, i wykopał w niej prasę, i zbudował wieżę, i najął ją oraczom, i odjachał precz. 34A gdy się przybliżył czas owoców, posłał sługi swe do oraczów, aby odebrali owoce jego. 35A oracze pojmawszy sługi jego, jednego ubili, drugiego zabili, drugiego zaś ukamionowali. 36Zasię posłał inszych sług więcej niżli pierwszych: i także im uczynili. 37A na ostatek posłał do nich syna swego, mówiąc: Uszanują syna mego. 38A oracze ujźrzawszy syna, mówili między sobą: Ten ci jest dziedzic, pódźcie, zabijmy go, a będziem mieć dziedzictwo jego. 39I pojmawszy go, wyrzucili z winnice i zabili go. 40Gdy tedy przydzie Pan winnice, co uczyni oraczom onym? 41Rzekli mu: Złe źle potraci, a winnicę swą najmie inszym oraczom, którzy oddadzą mu owoc czasów swoich. 42Rzekł im Jezus: Kamień, który odrzucili budujący, ten się zstał głową węgła. Od Pana się to zstało i o dziwno jest w oczach naszych? 43Przetoż powiadam wam, iż będzie odjęte od was Królestwo Boże i będzie dane narodowi czyniącemu owoce jego. 44A kto padnie na ten kamień, będzie skruszon, a na kogo by upadł, zetrze go. 45A usłyszawszy przedniejszy kapłani i Faryzeuszowie przypowieści jego, poznali, iż o nich mówił. 46A szukając go pojmać, bali się rzesz, ponieważ go jako proroka mieli.
Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetuNawigacja
Wczytywanie listy ksiąg ...Nie bój się! - Werset na dziś
Wersety o pokoju na 365 dni w roku!
W Chrystusie
Który też wycisnął na nas pieczęć i dał zadatek Ducha do serc naszych.
II Kor 1:22
II Kor 1:22
Kim jesteś i co masz w Chrystusie.
Czy wiesz że?
Imię "Debora" użyte jest w Biblii tylko 2 razy. Dobrze znana jest Debora która jako jedyna kobieta była sędzią nad Izraelem (Judg 4 & 5). Niańka Rebeki żony Jakuba miała także na imię "Debora" (I Mojż 35:8).
Fakty i ciekawostki Biblijne.
Obietnice Boże
W końcu, bracia, bądźcie zdrowi; doskonalcie się, weźcie sobie napomnienie do serca, bądźcie jednomyślni, zachowujcie pokój, a Bóg miłości i pokoju będzie z wami.
II Kor 13:11
II Kor 13:11
"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."
Szukaj w dialogach Beta
Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.
Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?