Wyszukiwanie
1A po sześci dniach wziął Jezus Piotra i Jakuba, i Jana i wwiódł je na górę wysoką same osobno, i przemienił się przed nimi. 2A szaty jego zstały się jasne i barzo białe jako śnieg, jakich nie może farbierz na ziemi białych uczynić. 3I ukazał się Eliasz z Mojżeszem, i rozmawiali z Jezusem. 4A odpowiedając Piotr, rzekł Jezusowi: Rabbi, dobrze nam tu być, i uczyńmy trzy przybytki, tobie jeden a Mojżeszowi jeden, a Eliaszowi jeden. 5Abowiem nie wiedział, co mówił, bo przestraszeni bojaźnią byli. 6I zstał się obłok, który je zasłonił, i przyszedł z obłoku głos, mówiąc: Ten jest Syn mój namilszy, słuchajcie go. 7A wnet obejźrzawszy się, żadnego więcej nie widzieli, jedno tylko Jezusa z sobą. 8A gdy zstępowali z góry, rozkazał im, aby nikomu nie powiedali, co widzieli, aż kiedy by syn człowieczy zmartwychwstał. 9I zachowali słowo u siebie, pytając się między sobą, co by było: kiedy zmartwychwstanie. 10I pytali go, mówiąc: Cóż tedy Faryzeuszowie i Doktorowie powiedają, iż pierwej potrzeba, aby przyszedł Eliasz? 11Który, odpowiedając, rzekł im: Eliasz ci przyszedszy pierwej, naprawi wszytko; a jako jest napisano o Synu Człowieczym, aby wiele ucierpiał i wzgardzony był. 12Ale wam powiedam, że przyszedł i Eliasz (i uczynili mu, cokolwiek chcieli), jako o nim jest napisano. 13A gdy przyszedł do swych uczniów, ujźrzał wielką rzeszą około nich i Doktory gadające z nimi. 14A wnet ujźrzawszy Jezusa, wszytek lud zdumiał się i polękali się, a przybieżawszy, witali go. 15I pytał ich: O co się gadacie między sobą? 16A odpowiedając jeden z rzeszej, rzekł: Nauczycielu, przywiodłem do ciebie syna mego, który ma ducha niemego. 17Który gdzieżkolwiek go napadnie, tłucze go, i ślini się, i zgrzyta zębami a schnie. I mówiłem uczniom twoim, aby go wyrzucili, a nie mogli. 18Który odpowiedając im rzeki: O narodzie niewierny, dokądże przy was będę? Dokądże was cierpieć będę? Przynieście go do mnie. 19I przynieśli go. A gdy go ujźrzał, natychmiast go duch jął targać, a upadszy na ziemię przewracał się, śliniąc się. 20I spytał ojca jego: Jako dawny czas jest, jako się, mu to przydarzyło? A on powiedział: Z dzieciństwa. 21I często miotał go w ogień i w wodę, aby go stracił: ale możeszli co, ratuj nas, zlitowawszy się nad nami. 22A Jezus rzekł mu: Jeśli wierzyć możesz, wszytko jest podobno wierzącemu. 23A natychmiast zawoławszy ociec dziecięcia, ze łzami rzekł: Wierzę, Panie! Ratuj niedowiarstwa mego. 24A widząc Jezus, iż się rzesza zbiegała, zagroził duchowi nieczystemu, mówiąc mu: Głuchy i niemy duchu, ja tobie rozkazuję, wynidź z niego a nie wchodź więcej weń. 25A zawoławszy i barzo go stargawszy, wyszedł z niego, i zstał się jako umarły, tak że ich wiele mówiło, iż umarł. 26A Jezus ująwszy rękę jego, podniósł go i wstał. 27A gdy wszedł do domu, uczniowie jego pytali go osobno: Czemużeśmy go my wyrzucić nie mogli? 28I rzekł im: Ten rodzaj żadnym sposobem wyniść nie może, jedno za modlitwą i postem. 29I wyszedszy stamtąd, przeszli przez Galileą, a nie chciał, aby kto wiedział. 30A nauczał ucznie swe i mówił im: Iż syn człowieczy będzie wydan w ręce ludzkie i zabiją go, a zabity wstanie dnia trzeciego. 31Lecz oni słowa nie zrozumieli, a bali się go spytać. 32I przyszli do Kafarnaum. Którzy, gdy w domu byli, pytał ich: Coście w drodze rozmawiali? 33Lecz oni milczeli, abowiem w drodze z sobą rozmawiali, kto by z nich był więtszy. 34A siedząc wezwał dwunaście i rzekł im: Jeśli kto chce być pierwszym, będzie ze wszech ostatecznym i sługą wszytkich. 35I wziąwszy dzieciątko, postawił je w pośrzód ich, które gdy obłapił, rzekł im: 36Któżkolwiek jedno z takowych dziateczek przyjmie w imię moje, mnie przyjmuje, a ktokolwiek mnie przyjmuje, nie mnie przyjmuje, ale tego, który mię posłał. 37Odpowiedział mu Jan, mówiąc: Nauczycielu, widzieliśmy niektórego w imię twoje czarty wyrzucającego, który nie chodzi za nami, i zakazaliśmy mu. 38A Jezus rzekł: Nie zakazujcie mu. Abowiem żaden nie jest, który by czynił cuda w imię moje, a mógłby prędko źle mówić o mnie. 39Bo kto nie jest przeciwko wam, za wami jest. 40Abowiem kto by kolwiek wam dał ku piciu kubek wody w imię moje, iżeście Chrystusowi, zaprawdę powiedam wam, nie utraci swej zapłaty. 41A kto by kolwiek zgorszył jednego z tych maluczkich wierzących w mię, lepiej by mu, iżby był uwiązan młyński kamień około szyje jego i był wrzucon w morze. 42A jeśliby ręka twa gorszyła cię, odetni ją: lepiej jest tobie wniść do żywota ułomnym, niż mając obie ręce, iść do piekła w ogień nieugaszony, 43gdzie robak ich nie umiera, a ogień nie gaśnie. 44A jeśli cię noga twoja gorszy, utni ją: lepiej jest tobie wniść chromym do żywota wiecznego, niż mając obie nodze, być wrzuconym do piekła ognia nieugaszonego, 45gdzie robak ich nie umiera, a ogień nie gaśnie. 46A jeśli cię oko twe gorszy, wyłup je: lepiej jest tobie wniść jednookim do królestwa Bożego, niżli mając obie oczy, wrzuconym być do piekła ognistego, 47gdzie robak ich nie umiera, a ogień nie gaśnie. 48Abowiem każdy ogniem będzie posolon, a kożda ofiara będzie solą osolona. 49Dobrać jest sól, ale jeśli sól niesiona będzie, czymże ją osolicie? Miejcież w sobie sól, a pokój miejcie między sobą. 50- - -
Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetuNawigacja
Wczytywanie listy ksiąg ...Nie bój się! - Werset na dziś
Wersety o pokoju na 365 dni w roku!
A gdy was wydadzą, nie troszczcie się, jak i co macie mówić; albowiem będzie wam dane w tej godzinie, co macie mówić.
Mat 10:19
Mat 10:19
W Chrystusie
Albowiem w nim żyjemy i poruszamy się, i jesteśmy, jak to i niektórzy z waszych poetów powiedzieli: Z jego bowiem rodu jesteśmy.
Dz 17:28
Dz 17:28
Kim jesteś i co masz w Chrystusie.
Czy wiesz że?
Fakty i ciekawostki Biblijne.
Obietnice Boże
Radujcie i weselcie się, albowiem zapłata wasza obfita jest w niebie; tak bowiem prześladowali proroków, którzy byli przed wami.
Mat 5:12
Mat 5:12
"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."
Szukaj w dialogach Beta
Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.
Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?