„Tenże Ezdrasz wyruszył z Babilonu. A był uczonym, biegłym w zakonie Mojżeszowym, który nadał Pan, Bóg Izraela; ponieważ zaś była nad nim ręka Pana, Boga jego, spełnił król każdą jego prośbę.”

Biblia Warszawska: Księga Ezdrasza 7,6

Nawigacja

Lista rozdziałów

Biblia Jakuba Wujka
Księga: Ewangelia wg św. Łukasza 9:50

9:1
A zezwawszy dwanaście apostołów, dał im moc i władzą na wszytkie czarty a żeby uzdrawiali choroby.
9:2
I posłał je przepowiedać królestwo Boże i uzdrawiać niemocne.
9:3
I rzekł do nich: Nie bierzcież nic w drodze, ani laski, ani tajstry, ani chleba, ani pieniędzy, ani po dwu sukien miejcie.
9:4
A do któregokolwiek domu wnidziecie, tam mieszkajcie i stamtąd nie wychodźcie.
9:5
A którzy by kolwiek was nie przyjęli, wyszedszy z miasta onego i proch nóg waszych otrząsajcie na świadectwo przeciw im.
9:6
A wyszedszy chodzili po miasteczkach, opowiadając Ewanielią a wszędzie uzdrawiając.
9:7
I usłyszał Herod tetrarcha wszystko, co się działo od niego. I wątpił, przeto że niektórzy powiadali: Iżby Jan zmartwychwstał;
9:8
a niektórzy zasię: Iż się Eliasz ukazał; a drudzy też: Iż prorok jeden z starych powstał.
9:9
I mówił Herod: Jana jam ściął, a któż ten jest, o którym ja takowe rzeczy słyszę? I starał się, żeby go widział.
9:10
A wróciwszy się apostołowie, powiedzieli mu, cokolwiek czynili. I wziąwszy je, odszedł osobno na miejsce puste, które jest Betsaidzkie.
9:11
Czego dowiedziawszy się rzesze, szły za nim. I przyjął je, i powiedał im o królestwie Bożym, a te, którzy leczenia potrzebowali, uzdrawiał.
9:12
A dzień począł był schodzić. I przystąpiwszy dwanaście, rzekli mu: Rozpuść rzesze, aby odszedszy do miasteczek i wsi, które są wokoło, gospodami stali i naleźli żywność, bośmy tu są na pustym miejscu.
9:13
I rzekł do nich: Dajcie im wy jeść. A oni powiedzieli: Nie mamy więcej, tylko pięcioro chleba a dwie rybie. Chybabyśmy szli i kupili pokarmów na tę wszytkę rzeszą.
9:14
A było mężów około piąci tysięcy. I rzekł do uczniów swoich: Posadźcie je rzędami po piącidziesiąt.
9:15
I uczynili tak, i posadzili wszytki.
9:16
A wziąwszy pięcioro chleba i dwie rybie, pojźrzał w niebo i błogosławił je, i połamał, i rozdawał uczniom swoim, aby kładli przed rzeszą.
9:17
I jedli wszyscy, i najedli się. I zebrano, co im zbywało, ułomków koszów dwanaście.
9:18
I zstało się, gdy był sam na modlitwie, byli z nim i uczniowie. I zopytał ich, mówiąc: Kim mię powiedają być rzesze?
9:19
A oni odpowiedzieli i rzekli: Janem chrzcicielem, drudzy też Eliaszem, a drudzy, iż prorok jeden z pierwszych powstał.
9:20
I rzekł im: A wy kim mię być powiadacie? Odpowiedziawszy Szymon Piotr, rzekł: Chrystusem Bożym.
9:21
A on im pogroziwszy, rozkazał, aby tego nikomu nie powiadali,
9:22
mówiąc: Iż potrzeba, aby syn człowieczy wiele cierpiał a był wzgardzon od starszych i od przedniejszych kapłanów i Doktorów i aby był zabit, a trzeciego dnia powstał.
9:23
I mówił do wszytkich: Jeśli kto chce za mną iść, niech zaprzy samego siebie a weźmie krzyż swój na każdy dzień i niech idzie za mną.
9:24
Bo kto by chciał duszę swoję zachować, straci ją. Bo kto by stracił duszę swą dla mnie, zachowa ją.
9:25
Abowiem co ma za pożytek człowiek, jeśliby zyskał wszytek świat, a sam by siebie stracił i sam na sobie szkodę podjął?
9:26
Bo kto by się wstydził mnie i słów moich, tego się syn człowieczy wstydzić będzie, kiedy przydzie w majestacie swym i Ojcowskim, i świętych anjołów.
9:27
A powiadam wam prawdziwie: Są niektórzy tu stojący, którzy nie ukuszą śmierci, aż oglądają królestwo Boże.
9:28
I zstało się po tych słowach około ośmiu dni, i wziął Piotra i Jakuba, i Jana, i wstąpił na górę, aby się modlił.
9:29
A gdy się modlił, zstał się inakszy kształt oblicza jego i odzienie jego białe i świetne.
9:30
A oto dwa mężowie rozmawiali z nim: a byli Mojżesz i Eliasz,
9:31
widziani w majestacie, i opowiedali jego zeszcie, które wykonać miał w Jeruzalem.
9:32
A Piotr i ci, co byli z nim, snem obciążeni byli. A ocuciwszy się, ujźrzeli majestat jego i dwu mężów, którzy z nim stali.
9:33
I zstało się, gdy odchodzili od niego, rzekł Piotr do Jezusa: Mistrzu, dobrze nam tu być, i uczyńmy trzy przybytki: jeden tobie a jeden Mojżeszowi i jeden Eliaszowi - nie wiedząc, co mówił.
9:34
A gdy on to mówił, zstał się obłok i zasłonił je; i bali się, gdy wchodzili w obłok.
9:35
I zstał się głos z obłoku mówiący: Ten jest syn mój miły, jego słuchajcie.
9:36
A gdy się zstał głos, nalezion jest sam Jezus. A oni milczeli; i we dni one nikomu nic nie powiedali z tego, co widzieli.
9:37
I zstało się nazajutrz, gdy oni zstępowali z góry, zabieżała mu rzesza wielka.
9:38
A oto mąż z rzesze zawołał, mówiąc: Nauczycielu, proszę cię, wejźrzy na syna mego. Bo jedynego syna mam,
9:39
a oto duch go porywa i natychmiast krzyczy i roztrąca, i rozdziera go z uślinieniem, a zaledwie odchodzi, stargawszy go.
9:40
I prosiłem uczniów twoich, aby go wyrzucili, a nie mogli.
9:41
A Jezus odpowiedziawszy, rzekł: O narodzie niewierny i przewrotny, dokądże będę u was i cierpieć was będę? Przywiedź tu syna twego.
9:42
A gdy przychodził, roztrącił go czart i roztarga!.
9:43
Lecz Jezus sfukał ducha nieczystego i uzdrowił dziecię, i oddał je ojcu jego.
9:44
I zdumieli się wszyscy nad wielkością Bożą. A gdy się wszyscy dziwowali wszytkim rzeczom, które czynił, rzekł do uczniów swoich: Kładźcież wy do serc waszych te powieści, abowiem zstanie się, że syn człowieczy będzie wydan w ręce ludzkie.
9:45
Lecz oni nie rozumieli tego słowa i zakryte było przed nimi, że go nie pojęli. I bali się pytać go o to słowo.
9:46
A weszła myśl w nie, kto by z nich był więtszym.
9:47
A Jezus, widząc myśli serca ich, wziął dzieciątko i postawił je podle siebie,
9:48
i rzekł im: Kto by kolwiek przyjął to dzieciątko w imię moje, mnie przyjmuje; a ktokolwiek mnie przyjmuje, przyjmuje tego, który mię posłał. Abowiem kto jest mniejszym między wszytkimi wami, ten jest więtszym.
9:49
A odpowiedziawszy Jan, rzekł: Mistrzu, widzieliśmy niektórego imieniem twym czarty wyrzucającego, i zabroniliśmy mu, abowiem nie naszladuje z nami.
9:50
I rzekł do niego Jezus: Nbo kto nie jest przeciwko wam, za wami jest.
9:51
I zstało się, gdy się wypełniały dni wzięcia jego, a on utwierdził twarz swoję, aby szedł do Jeruzalem.
9:52
I posłał posły przed obliczem swoim, a idąc, weszli do miasta Samarytańskiego, aby mu nagotowali.
9:53
Lecz go nie przyjęli, iż twarz jego była idącego do Jeruzalem.
9:54
A widząc uczniowie jego, Jakub i Jan, rzekli: Panie, chcesz, rzeczemy, aby ogień zstąpił z nieba i spalił je.
9:55
A obróciwszy się, sfukał je, mówiąc: Nie wiecie, czyjego ducha jesteście.
9:56
syn człowieczy nie przyszedł dusze tracić, ale zachowywać. I szli do drugiego miasteczka.
9:57
I przydało się, gdy oni szli w drodze, rzekł niektóry do niego: Pójdę za tobą, gdzie jedno pójdziesz.
9:58
Rzekł mu Jezus: Liszki mają jamy, a ptacy niebiescy gniazda, lecz syn człowieczy nie ma gdzie skłonić głowy.
9:59
I rzekł do drugiego: Pódź za mną. A on rzekł: Panie, dopuść mi pierwej iść i pogrześć ojca mego.
9:60
A Jezus mu rzekł: Niechaj umarli grzebią swe umarłe, a ty idź a opowiadaj królestwo Boże.
9:61
I rzekł drugi: Pójdę za tobą, Panie, ale mi pierwej dopuść rozprawić te rzeczy, które są doma.
9:62
Rzekł do niego Jezus: Żaden, który rękę swą przyłożył do pługa, a ogląda się nazad, nie jest sposobny do królestwa Bożego.

Nawigacja

Nie bój się! - Werset na dziś

Wersety o pokoju na 365 dni w roku!

Ich domy są bezpieczne, wolne od strachu i nie smaga ich rózga Boża.
Job 21:9

W Chrystusie

Przeto poddajcie się Bogu, przeciwstawcie się diabłu, a ucieknie od was.
Jak 4:7

Kim jesteś i co masz w Chrystusie.

Czy wiesz że?

Samaria swoją nazwę zawdzięcza człowiekowi o imieniu Szemer. Omri kupił ją od Szemera za dwa talenty srebra (I Król 16:24).

Fakty i ciekawostki Biblijne.

Obietnice Boże

Jakże cenna jest łaska twoja, Boże! Przeto ludzie chronią się w cieniu skrzydeł twoich.
Ps 36:8


"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."

Szukaj w dialogach Beta

Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.

BlueLetterBible.org

Np. Jhn 3:16 lub John 3:16 lub glory, heaven, majesty etc.



Warto odwiedzić