„Niech wam się nie zdaje, że możecie wmawiać w siebie: Ojca mamy Abrahama; powiadam wam bowiem, że Bóg może z tych kamieni wzbudzić dzieci Abrahamowi.”

Biblia Warszawska: Ewangelia św. Mateusza 3,9

Nawigacja

Lista rozdziałów

Biblia Jakuba Wujka
Księga: Ewangelia wg św. Łukasza 24:15

24:1
A pierwszego dnia szabbatu barzo rano przyszły do grobu, niosąc wonne rzeczy, które były nagotowały,
24:2
i nalazły kamień odwalony od grobu.
24:3
A wszedszy, nie nalazły ciała Pana Jezusowego.
24:4
I zstało się, gdy się sercem zatrwożyły dla tego, oto dwa mężowie stanęli przy nich w szatach świetnych.
24:5
A gdy się bały a schyliły twarz ku ziemi, rzekli do nich: Co szukacie żywiącego między umarłymi?
24:6
Nie masz go tu, ale wstał. Wspomnicie, jako wam powiadał, gdy jeszcze był w Galilejej,
24:7
mówiąc: Iż potrzeba, aby Syn człowieczy był wydan w ręce ludzi grzesznych i był ukrzyżowan, a trzeciego dnia aby zmartwychwstał.
24:8
I wspomniały na słowa jego.
24:9
A wróciwszy się od grobu, oznajmiły to wszytko onym jedenaściom i innym wszytkim.
24:10
A była Maria Magdalena i Joanna, i Maria Jakubowa, i ine, które z temi były, które to powiadały apostołom.
24:11
I zdały się im jako plotki słowa te, i nie wierzyli im.
24:12
A Piotr wstawszy, pobieżał do grobu, a nachyliwszy się, ujźrzał same prześcieradła położone, i odszedł dziwując się sam w sobie temu, co się zstało.
24:13
A oto dwa z nich tegoż dnia szli do miasteczka, które było na sześćdziesiąt stajów od Jeruzalem, na imię Emaus;
24:14
a ci rozmawiali z sobą o tym wszytkim, co się było zstało.
24:15
I zstało się, gdy rozmawiali i społu się pytali, i sam Jezus, przybliżywszy się, szedł z nimi.
24:16
A oczy ich były zatrzymane, aby go nie poznali.
24:17
I rzekł do nich: Cóż to są za rozmowy, które idąc, macie między sobą, a jesteście smętni?
24:18
A odpowiadając jeden, któremu imię Kleofas, rzekł mu: Tyś sam gościem w Jeruzalem, a nie wiesz, co się w nim w te dni działo?
24:19
Którym on rzekł: Co? I rzekli: O Jezusie Nazareńskim, który był mąż prorok, potężny w uczynku i mowie przed Bogiem i wszytkim ludem;
24:20
a jako przedniejszy kapłani i przełożeni naszy wydali go na skazanie śmierci i ukrzyżowali go.
24:21
A mychmy się spodziewali, iż on miał był odkupić Izraela. A teraz nad to wszytko dziś trzeci dzień jest, jako się to zstało.
24:22
Ale niewiasty niektóre z naszych przestraszyły nas, które przede dniem były u grobu,
24:23
a nie nalazszy ciała jego, przyszły, powiadając, iż i widzenie Anjelskie widziały, którzy powiadają, iż żywie.
24:24
I poszli niektórzy z naszych do grobu, i tak naleźli, jako niewiasty powiadały, ale samego nie naleźli.
24:25
A on rzekł do nich: O głupi a leniwego serca ku wierzeniu temu wszytkiemu, co powiedzieli Prorocy.
24:26
Izaż nie było potrzeba, aby to był cierpiał Chrystus i tak wszedł do chwały swojej?
24:27
A począwszy od Mojżesza i wszytkich Proroków, wykładał im we wszytkich piśmiech, co o nim było.
24:28
I przybliżyli się ku miasteczku, do którego szli. A on okazował, jakoby dalej miał iść.
24:29
I przymusili go, mówiąc: Zostań z nami, boć się ma k wieczoru i dzień się już nachylił. I wszedł z nimi.
24:30
I zstało się, gdy siedział z nimi u stołu, wziął chleb i błogosławił, i łamał, i podawał im.
24:31
I otworzyły się oczy ich, i poznali go: a on zniknął z oczu ich.
24:32
I mówili między sobą: Izali serce nasze nie pałało w nas, gdy mówił w drodze i pisma nam otwierał?
24:33
A wstawszy tejże godziny, wrócili się do Jeruzalem i znaleźli zgromadzonych jedenaście i tych, którzy z nimi byli,
24:34
powiadających: Iż wstał Pan prawdziwie i ukazał się Szymonowi.
24:35
A oni powiadali, co się działo w drodze i jako go poznali w łamaniu chleba.
24:36
A gdy to mówili, stanął Jezus w pośrzodku ich i rzekł im: Pjam jest, nie bójcie się.
24:37
A strwożeni i przestraszeni będąc, mniemali, iż ducha widzieli.
24:38
I rzekł im: Czemuście się zatrwożyli a myśli wstępują do serc waszych.
24:39
Oglądajcie ręce moje i nogi: żeciem ja tenże jest; dotykajcie się i przypatrujcie: bo duch nie ma ciała ani kości, jako widzicie, że ja mam.
24:40
A rzekszy to, ukazał im ręce i nogi.
24:41
A gdy oni jeszcze nie wierzyli i dziwowali się od radości, rzeki: Macie tu co jeść?
24:42
A oni mu dali sztukę ryby pieczonej i plastr miodu.
24:43
A gdy jadł przed nimi, wziąwszy ostatki, dał im.
24:44
I rzekł do nich: Te są słowa, którem mówił do was, będąc jeszcze z wami: iż się musiało wypełnić wszytko, co napisano jest w zakonie Mojżeszowym i w Prorocech, i w Psalmiech o mnie.
24:45
Tedy im smysł otworzył, żeby rozumieli pisma.
24:46
I rzekł im: Iż tak jest napisano i tak było potrzeba, aby Chrystus ucierpiał i wstał od umarłych dnia trzeciego
24:47
a żeby była przepowiadana w imię jego pokuta i odpuszczenie grzechów po wszytkich narodziech, począwszy od Jeruzalem.
24:48
A wy jesteście świadkami tego.
24:49
A ja posyłam obietnicę Ojca mego na was, a wy siedźcie w mieście, aż będziecie obleczeni mocą z wysokości.
24:50
I wywiódł je z miasta do Betanijej, a podniósszy ręce swe, błogosławił im.
24:51
I zstało się, gdy im błogosławił, rozstał się z nimi i był niesion do nieba.
24:52
A oni pokłon uczyniwszy, wrócili się do Jeruzalem z weselem wielkim
24:53
i byli zawsze w kościele, chwaląc i błogosławiąc Boga.

Nawigacja

Nie bój się! - Werset na dziś

Wersety o pokoju na 365 dni w roku!

Ich domy są bezpieczne, wolne od strachu i nie smaga ich rózga Boża.
Job 21:9

W Chrystusie

A wiecie, że On się objawił, aby zgładzić grzechy, a grzechu w nim nie ma.
I Jan 3:5

Kim jesteś i co masz w Chrystusie.

Czy wiesz że?

Saduceusze nie wierzyli we wskrzeszenia z martwych, aniołów i duchy (Dz 23:8).

Fakty i ciekawostki Biblijne.

Obietnice Boże

Albowiem Syn Człowieczy przyjdzie w chwale Ojca swego z aniołami swymi, i wtedy odda każdemu według uczynków jego.
Mat 16:27


"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."

Szukaj w dialogach Beta

Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.

BlueLetterBible.org

Np. Jhn 3:16 lub John 3:16 lub glory, heaven, majesty etc.



Warto odwiedzić