Wyszukiwanie
1A wszedszy, szedł przez Jerycho. 2A oto mąż imieniem Zacheusz, który był przedniejszym celnikiem, a on bogatym. 3I starał się, aby widział Jezusa, co by zacz był. A nie mógł przed rzeszą, bo był mały wzrostem. 4A bieżawszy naprzód, wstąpił na drzewo płonnej figi, aby go ujźrzał, bo tamtędy iść miał. 5A gdy przyszedł na miejsce, pojźrzawszy wzgórę Jezus, ujźrzał go i rzekł do niego: Zacheuszu, zstąp prędko, abowiem dziś potrzeba mi mieszkać w domu twoim. 6I prędko zstąpił, i przyjął go z radością. 7A widząc wszyscy, szemrali, mówiąc: Iż zstąpił do człowieka grzesznego. 8A stanąwszy Zacheusz, rzekł do Pana: Oto, Panie, połowicę dóbr moich dawam ubogim, a jeślim kogo w czym oszukał, wracam we czwórnasób. 9Rzekł Jezus do niego: Iż się dzisia zbawienie zstało temu domowi, dlatego że i on jest synem Abrahamowym. 10Bo przyszedł syn człowieczy szukać i zbawiać, co było zginęło. 11Gdy oni tego słuchali, dokładając, powiedział podobieństwo, dlatego że był blisko Jeruzalem, a iż mniemali, że się wnet królestwo Boże okazać miało. 12Rzekł tedy: Człowiek niektóry zacny jachał w daleką krainę wziąć sobie królestwo i wrócić się. 13I przyzwawszy dziesiąci sług swych, dał im dziesięć grzywien i rzekł do nich: Handlujcie, aż przyjadę. 14A mieszczanie jego mieli go w nienawiści i wyprawili za nim poselstwo, mówiąc: Nie chcemy, aby ten królował nad nami. 15I zstało się, że się wrócił, dostawszy królestwa. I rozkazał wezwać sług, którym dał pieniądze, aby wiedział, co by każdy z nich zarobił. 16I przyszedł pierwszy, mówiąc: Panie, grzywna twa dziesięć grzywien dostała. 17I rzekł mu: Dobrze, sługo dobry: iżeś był na male wiernym, będziesz miał władzą nad dziesiącią miast. 18Przyszedł i drugi, rzekąc: Panie, grzywna twa pięć grzywien uczyniła. 19Rzekł i temu: I ty bądź nad piącią miast. 20A drugi przyszedł, mówiąc: Panie, oto grzywna twoja, którąm miał zachowaną w chustce. 21Bom się bał ciebie, żeś jest człowiek srogi: bierzesz, czegoś nie położył, a żniesz, czegoś nie siał. 22Rzekł mu: Z ust twych sądzę cię, zły sługo: wiedziałeś, żem ja jest człowiek srogi, biorąc, czegom nie położył, i żnąc, czegom nie siał. 23A przeczżeś nie dał pieniędzy moich na bank, abych ja, przyjechawszy, z lichwą je był wżdam wyciągnął? 24I rzekł tam stojącym: Weźmicie od niego grzywnę, a dajcie temu, który ma grzywien dziesięć. 25I rzekli mu: Panie, ma dziesięć grzywien. 26A powiadam wam, iż wszelkiemu, który ma, będzie dano: a od tego, który nie ma, i co ma będzie odjęto od niego. 27Wszakże nieprzyjacioły moje, one, co nie chcieli, abym królował nad nimi, przywiedźcie tu a pobijcie przede mną. 28A to rzekszy, szedł wprzód, idąc do Jeruzalem. 29I zstało się, gdy się przybliżył do Betfagi i Betanijej, u góry, którą zową Oliwną, posłał dwu uczniów swoich, 30mówiąc: Idźcie do miasteczka, które jest przeciwko, do którego wszedszy, najdziecie źrzebię oślice uwiązane, na którym żaden człowiek nigdy nie siedział: Odwiążcie je i przywiedźcie. 31A jeśliby was kto spytał: Przecz odwięzujecie? tak mu rzeczecie: Iż posługi jego Pan chce. 32I odeszli, którzy byli posłani, i znaleźli, jako im powiedział, oślę stojące. 33Gdy tedy odwięzowali oni oślę, rzekli panowie jego do nich: Przecz odwięzujecie oślę? 34A oni powiedzieli: Iż go Panu potrzeba. 35I wiedli je do Jezusa. I wrzuciwszy szaty swe na oślę, wsadzili Jezusa. 36A gdy jachał, słali szaty swe na drodze. 37A gdy się już przybliżał tam, gdzie się spuszczają z góry Oliwnej, poczęły wszytkie rzesze uczniów zstępujących, weseląc się, chwalić Boga głosem wielkim ze wszytkich cudów, które widzieli, 38mówiąc: Błogosławiony, który idzie król w imię Pańskie! Pokój na niebie, a chwała na wysokości! 39A niektórzy Faryzeuszowie z rzesz rzekli do niego: Nauczycielu, nałaj uczniom twoim. 40Którym on rzekł: Powiadam wam, iż jeśliby ci milczeli, kamienie wołać będą. 41A gdy się przybliżył, ujźrzawszy miasto, płakał nad nim, mówiąc: 42Iż gdybyś i ty poznało i w ten dzień twój, co ku pokojowi twemu, a teraz zakryto jest od oczu twoich. 43Abowiem przyjdą na cię dni i obtoczą cię nieprzyjaciele twoi wałem, i oblęgą cię, i ścisną cię zewsząd, 44i na ziemię cię obalą, i syny twoje, którzy w tobie są, a nie zostawią w tobie kamienia na kamieniu: dlatego iżeś nie poznało czasu nawiedzenia twego. 45A wszedszy do kościoła, począł wyganiać przedające w nim i kupujące, 46mówiąc im: Napisano: Iż dom mój dom modlitwy jest. A wyście ji uczynili jaskinią zbójców. 47I uczył na każdy dzień w kościele. Lecz przedniejszy kapłani i Doktorowie, i celniejszy z ludu szukali go stracić, 48ale nie najdowali, co by mu uczynić. Abowiem wszytek lud barzo pilnie go słuchał.
Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetuNawigacja
Wczytywanie listy ksiąg ...Nie bój się! - Werset na dziś
Wersety o pokoju na 365 dni w roku!
W Chrystusie
Przystąpmy tedy z ufną odwagą do tronu łaski, abyśmy dostąpili miłosierdzia i znaleźli łaskę ku pomocy w stosownej porze.
Hebr 4:16
Hebr 4:16
Kim jesteś i co masz w Chrystusie.
Czy wiesz że?
Abraham wybudował więcej ołtarzy niż jakakolwiek inna osoba w całej Biblii (I Mojż 12:7, I Mojż 12:8, I Mojż 13:18, I Mojż 22:9-14).
Fakty i ciekawostki Biblijne.
Obietnice Boże
Patrzcie teraz, że to Ja, Ja jestem A oprócz mnie nie ma boga. Ja pozbawiam życia i darzę życiem, Ja ranię i leczę, I z ręki mojej nikt nie zdoła się wyrwać.
V Mojż 32:39
V Mojż 32:39
"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."
Szukaj w dialogach Beta
Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.
Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?